Czy Ruch Autonomii Śląska przegrał? Bilans 35-lecia. Jerzy Gorzelik i Patryk Trzcionka

Co roku oprawa marszu nawiązuje do bieżącej sytuacji w regionie i w państwie. Nie inaczej będzie tym razem. Idea, miejsce i czas marszu pozostają bez zmian, jednak zaplanowaliśmy dla Was szereg nowości. Tym razem postaramy się, aby było bardziej rodzinnie i piknikowo. Mniej głośno na samym marszu, a bardziej po. Rezerwujcie zatem czas, informujcie rodziny, przyjaciół i znajomych. Czeka Was radosne Święto Śląskości. Pamiętajcie, 12 lipca, 12, Katowice, Górny Śląsk. A z nami w studio jest wieloletni przewodniczący Ruchu Autonomii Śląska Jerzy Gorzelik. Dzień dobry. Czyli zdaje się właściwa osoba, żeby takiego bilansu dokonać. Odnosząc się Jerzy do tego, co powiedziałeś na filmie, czyli odniosłeś się tam do pewnego rodzaju defetyzmu, który może zaczął dominować.

I warto te zależności docenić. Ja się o to upominam, nie jako ja Jerzy Gorzelik. Ja tutaj mówię w imieniu setek, a nawet tysięcy ludzi, którzy włożyli bardzo wiele wysiłku w to, żeby ta Śląskość była Śląskością dojrzałą i żywą. I zawsze potraktowałem ten wysiłek jako pewien wysiłek zbiorowy. I też nie mam poczucia porażki. Ponieważ uważam, że to była rzeczywiście tytaniczna praca, której efekty widzimy do dziś. Tak mi przyszło do głowy przed naszą dyskusją, że są to takie dwa bieżące efekty, które mało ktoś skojarzy z działalnością Ruchu Autonomii Śląska, ale jakoś się wiążą.

Names mentioned, Jerzy Gorzelik, Ruch Autonomii Śląska. Związku Górnośląskiego u boku rasił w ramach jednego politycznego projektu. Tak się niestety nie stało. Myślę, że przegraliśmy taką ważną szansę i może to będzie pewna konkluzja. Choć ja do jakichś politycznych stanowisk nie aspiruję, bo znakomicie czuję się w swojej obecnej roli i uczestnika podcastu tu i teraz i badacza zjawisk kultury.

Ruch Autonomii Śląska proponuje jakąś opowieść. Mieli Państwo okazję usłyszeć Nie tylko o tej opowieści, ale o kulisach jej tworzenia się na przestrzeni ostatnich 30 lat. Ja zasłuchany wyszedłem trochę z roli, jak Państwo mogli widzieć, albo właśnie nie widzieli, wyszedłem trochę z roli tutaj prowadzącego redaktora, bo przedstawiłem Jerzego Gorzelika jako przewodniczącego Ruchu Autonomii Śląska, tymczasem jest też wziętym profesorem historykiem sztuki i tu niewątpliwie te zdolności też nam wyszły. Poznaliśmy, drodzy Państwo, światła i blaski i cienie Ruchu Autonomii Śląska i jego historii. Myślę, że dało i daje to jakiś asumpt do refleksji na temat natury tego ruchu, przyszłości i być może państwa i jakiegoś stosunku względem niego.