O motywacji, pasji i budowaniu charakteru. U progu roku szkolnego – D.Olkowski, M.Zelent

I ja bym chciał dzisiaj porozmawiać właśnie o tym, jak to zrobić. Masa dystrakcji, masa tego chaosu, takie tornado, które trzeba w życiu ogarnąć. I czasami autentycznie można przeżyć miesiące, tygodnie albo nawet i lata bez tego momentu, kim ja chcę być i jak chcę to zrobić. I jeśli myślimy o czymś poważnie, no bo wiadomo, kiedy jesteśmy młodzi, możemy różne rzeczy odkrywać, możemy zagrać w piłkę, możemy popływać, możemy poprogramować, zagrać w szachy, ale jeśli rzeczywiście myślimy o czymś poważnie, no to jak ten świat wewnętrzny, te intuicje, które mamy w sobie, ja wierzę, że od Boga i chcemy ten świat zmienić, jak tego dokonać? Na tym właśnie to polega, żeby zrobić to w miarę świadomie, w jaki sposób sobie układam proces. To, że on o 14 wybiera ten trening, czy Michael Phelps, który idzie pływać w zasadzie cały dzień z przerwą na jedzenie omletów i tak dalej, niesamowity reżim treningowy, żeby tego dokonać, moim zdaniem musi być siła wewnętrzna i to musi być życie świadome.

W ogóle też świadomość tego, że jeżeli trenuję na siłowni, to na drugi dzień potrzebuję regeneracji. Czyli będę trochę sore, będę miał zakwasy, będę może trochę zmęczony fizycznie, będą mnie te partie mięśniowe, które ćwiczyłem boleć, co jest naturalną częścią procesu, a nie czymś, co ma sprawiać, że będę się czuł gorzej, tylko po prostu to musi wystąpić. Podobnie jest, kiedy na przykład dajemy sobie dużo dopaminy, bo oglądaliśmy sezon serialu albo skończyliśmy dobrą grę komputerową i tak siedzimy Przed tymi kredyt sami i była to super rozgrywka, no to teraz jak wrócimy do pracy, to szykuj się, że tak samo jak byłeś na plusie, jeśli chodzi o emocje, o przeżycia, o taką dopaminkę, no to teraz te wszystkie demony przeskoczą na drugą część huśtawki i doświadczymy bólu i on się musi pojawić. Takiego bólu w sensie, że Boże, muszę na tym usiąść, nad pustą kartką papieru.