Mieszko i jego drużyna. Bitwa pod Cedynią

Rzeczywiście te konie wypadają i Cazvini stawia jakby, badając tekst po prostu, ale Cazvini nigdy w Polsce nie był ani nie miał żadnych innych źródeł na temat Mieszka I, ale badając tekst, on chyba jednak miał tą wersję albecriego, czyli tą wersję najstarszą, którą my również dysponujemy. I doszedł do wniosku, że raczej trzeba napisać, że Mieszko właśnie tych koni nie miał. Więc karet Labuda zastanawiał się, czy rzeczywiście Mieszko I już dysponował konnicą, czy może to jednak dopiero dalszy rozwój państwa. sprawił, że ta pancerna konnica trzeba w Polsce funkcjonować. Natomiast w tej najstarszej wersji, XI-wiecznej wersji relacji Ibrahima i Bnia Kuba, nie umiemy wątpliwości, że mieszko wedle właśnie Ibrahima, co słowa Ibrahima powtarza Albekli, czyli taki właśnie kordobański intelektualista, który...

Niektórzy, którzy nas widzieli, dobrze o nas pisali. O kronikach i o kronikarzach będziemy rozmawiać z profesorem Żmuckim w innym odcinku, natomiast tutaj przed chwilą usłyszeliśmy słynny i dość znany zapis relacji żydowskiego podróżnika, prawdopodobnie żydowskiego, prawdopodobnie handlarza niewolników, Ibrahima ibn Jakuba, bo nie był to taki zwykły podróżnik, kreoznawca. To, że Ibrahim był Żydem, to my wiemy na pewno, bo tak go prezentuje właśnie Albekri, wspomina, że Ibrahim był Izraelitą, jak to ujął Albekri. Natomiast raczej nie był handlarzem niewolników. On się interesował handlem niewolnikami, ale my też się interesujemy handlem niewolnikami, a sami tego procederu na szczęście nie uprawiamy.

Panie profesorze, wydaje się, że jednak to musiały być jakieś inne działania z udziałem drużyny Mieszka, może bardziej spektakularne niż ta Cedynia, może nawet bardziej krwawe, bo ten Mieszko chyba jakieś powinności na rzecz cesarza musiał świadczyć na tych terenach. Tu zacznę może dokładnie od tego cytatu dotyczącego Słowian. To jest i pochwała, i nie pochwała, bo jednak Ibrahim zwraca uwagę na to, że gdyby byli razem, a razem nie są i wiemy z innych fragmentów relacji Ibrahima i Bniakuba, czy to już ostrożniej mówić o po prostu przetworzonej tej relacji przez Albekriego, że właśnie ta umiejętność działania razem bądź jej brak jest też taką granicą cywilizacji.

Jak ktoś umie działać razem, to jest cywilizowany, jak nie umie, no to tutaj widać, że w całej tej wypowiedzi Albekriego opartej na relacji Ibrahima i Jakuba, Mieszko rysuje się jako taka ostoja cywilizacji także w tym świecie słowiańskim, bo właśnie inni Słowianie są gorsi. Tam zresztą... Wraca sprawa małżeństw, na przykład Ibrahim, czy właściwie Albekri w tej swojej opowieści o Słowianach pokazuje też takie kuriozalne przypadki braku jakiegoś prawa małżeńskiego i jakiegoś takiego cywilizowanego myślenia o małżeństwach, co właśnie jest kontrastem, takim znakomitym kontrastem, kontrapunktem do tej wypowiedzi o Mieszku I. I tak samo jest z tym wojowaniem, że właśnie na przykładzie, czy na tle tego, jak funkcjonują Słowianie, widać, że Mieszko, które ma tą zorganizowaną siłę zbrojną, jest takim gwarantem cywilizacji.