Barykady łączyły Powstańców

i zdołali przebić sobie korytarz do Wisły. I tutaj rozdzielono Stare Miasto od Śródmieścia. Oddzielono Stare Miasto od Żoliborza. Śródmieście przybiło, to w ogóle było podzielone na dwie części tak naprawdę. I tak naprawdę jedynym miejscem, w którym można było przejść była słynna barykada w Alejach Jerozolimskich. Mokotów był oddzielony, Powiśle było oddzielone, Czerniaków był oddzielony. Każda dzielnica tak naprawdę funkcjonowała w zupełnie innych zasadach i funkcjonowała sama. Gdyby nie kanały, to w ogóle nie byłoby łączności między tymi dzielnicami. I to był układ, który sprawił, że powstańcy nie byli w stanie podjąć żadnego poważniejszego działania, które by im umożliwiło, tak jak wspomniałem, zajęcia ważnych obiektów, arterii przelotowych przez miasto, mostów.

w sierpniu. We wrześniu tego już nie ma. Siły powstańcze są już słabe, już nie są w stanie tego typu akcji przeprowadzać. Tak naprawdę się już tylko głównie bronią. Walki o czerniaków są absolutną walką o przetrwanie. To już nawet nie jest taka walka, próba uzyskania jakichkolwiek celów strategicznych, nie mówiąc o taktycznych. Tylko jest taką właśnie walką o przetrwanie i o przeżycie. Jest taki meldunek Jana Mazurkiewicza, Radosława z września właśnie z walk na Czerniakowie, gdzie mówi, że albo dostaną pomoc, albo po prostu zginą w tych gruzach. Spalą się tam. Dlatego w moim odczuciu to powstanie warszawskie powinniśmy, poza tymi wspólnymi jakimiś ideałami, które wyciągamy z tych 63 dni, powinniśmy jednak w miarę możliwości niuansować, opowiadać na różnych poziomach.