Dariusz Rosiak o dziennikarstwie w erze internetu #31

Czyli zakładam, że w sytuacji, w której znajdzie się konflikt interesów, wystąpi po stronie partii pracy bez względu na to, co się dzieje. Ja podam taki przykład. Bardzo moim zdaniem śmieszny, a z drugiej strony dosyć zaskakujący i wielomówiący. Ja słuchałem takiego flagowego programu BBC Radio 4 Today. Taki poranny program, który ustawia agendę, można powiedzieć, polityczną na cały dzień. To zresztą jest program, w którym bardzo rzadko występują politycy, jak to zwykle w tego typu rzeczach bibisowskich.

A jeżeli występują, to rzeczywiście to są ludzie, którzy są po prostu aktorami wydarzeń i pyta się ich o rzeczy, na których się znają. I słuchałem na zajucz po tym, jak wyszła na jaw sprawa wywiadu księżnej Diany z 1995 roku, zmanipulowana częściowo przez Omara Bashira, ówczesnego dziennikarza, Bibisowskiego, który prowadził ten wywiad. On, zdaje się, później się też przyznawał do tego i też przepraszał. Tak, tak, tak, ale to nie o tym chciałem powiedzieć. W każdym razie poświęcono temu, nie wiem, co godzinę, piętnaście minut czy coś takiego, no chyba trzy czy cztery wejścia były w trakcie tego tego Todaya i na sam koniec prowadząca powiedziała, że próbowaliśmy zwrócić się do BBC z prośbą o komentarz, ale nikt z dyrekcji do nas nie przyszedł.

Mówimy o programie bibisowskim, prawda? To znaczy, ludzi, którzy biorą pieniądze publiczne i mają takie poczucie, że ich obowiązkiem jest wytłumaczenie tej historii, Nie mają takiego poczucia, tylko mają taki konstytucyjny obowiązek. Wytłumaczenie tej historii w sposób na tyle obiektywny, na ile się da. I można się z tego śmiać. Niektóre próby zachowania obiektywizmu BBC niektórych ludzi bardzo denerwują, bo są sytuacje, w których wydaje się to... słabo motywowane, ale tym niemniej to pokazuje, przynajmniej dla mnie, czym może być dziennikarstwo. Ja wiem, że są różne rodzaje dziennikarstwa. Przecież czym innym jest felieton, w którym po prostu oceniam sytuację, mówię, czy mi się coś podoba, czy nie podoba i mogę sobie pozwolić na to, żeby po prostu ujawnić swoje opinie na każdy temat.

Nie mam z tym problemu. Czym innym jest analiza polityczna, dotycząca działania partii jakiejś, czy sytuacji kryzysowej między jakimiś państwami. I tutaj nie powinienem tego robić. Więc też trzeba pamiętać o tym, że te formuły mogą być różne. Natomiast ja nie wyobrażam sobie sytuacji takiej, jaka ma miejsce w Polsce regularnie, że bardzo znani dziennikarze polityczni, my wszyscy wiemy na kogo oni głosują. To znaczy na ile jest warta ich analiza, jeżeli wiadomo na kogo oni głosują i wiadomo kogo wspierają. Po co mi to jest? Jasna narracja. Całkowicie się z panem zgadzam. I tak chciałbym troszeczkę złapać ten temat tej autorefleksji, która się pojawiła właśnie w redakcji BBC na temat tego wywiadu.