ZAMIESZKAŁAM W CHASING PARIS

No więc jest coś takiego, no ale to zawsze robimy pod wieczór, bo tam mamy taką bazę u nas trochę na zewnątrz, więc nie możemy tego zaciemnić, więc ze wszystkimi prezentacjami albo filmami trzeba czekać do wieczora, bo inaczej nic nie widać na projektorze. No i tam jeszcze robimy quiz surfingowy. Coś jeszcze, ale wypadło mi z głowy. No ale tego nie ma dużo i zazwyczaj tam jestem po prostu taką osobą, że jakby atrakcją jest to, że ja tam jestem, a nie mam nic konkretnego do roboty, więc czasem mam takie, boże, co ja w ogóle robię i jak mogę się tutaj jakoś przydać. No więc najczęściej po prostu siadam w takiej wspólnej strefie, no i kto tam jest, no to po prostu zaczynamy gadać i każdy, kto chce, to może przyjść i się dołączyć do rozmowy albo gramy na gitarach, albo gramy w jakieś gry planszowe czasami czy coś.

Ale no prawda jest taka, że ja czuję, że mój czas bardziej jest bliżej końca, niż żeby dalej trwał. Tak szczerze. Bo no kurde, zaczynam liceum. W tym sensie, że może bym sobie poradziła. Ale już nie czuję tego takiego, że alfa nie, jeśli coś wrzucę. Już bardziej patrzę takie, kurde, te zasięgi, te zasięgi. Już nie jest to taka przyjemność, tylko to, że nie wybija mi się i mnie to tak irytuje. Dlatego ja stwierdziłam, ogólnie, nie wiem, że to wytniesz, ale odrzuciłam propozycję patronacką, która była moim po prostu celem, bóg mediowym. Ale była celem w sensie, że ta konkretna książka, czy ogólnie po prostu... Okej, a chcesz powiedzieć jaka... Nie, dobra, może lepiej nie... Dobra, powiedz, ja to wytnę.

Prawda, prawda, ale mi się wydaje, że sobie też się to może nie spodobać. No. Nie czytałam tego, mam na półce pierwszy tom. Ale mówiłaś, mówiłaś, że ty nie jesteś przekonana co do tego, że są ci ciemi wadrowi. Głównie to polega na to, że oni są wszyscy mega bogaci. A. To była pierwsza książka. No. Ja też tak robiłam. Oni wszyscy są mega bogaci i ona z Natanielem się nienawidzą. Ale Nataniel leci na miję. A, spoiler ogólnie. Nataniel leci na miję i ona się tego dowiaduje. Bo ona ma jakiś bilet na jakiś koncert i to jest jej wymarzony koncert, ale jej matka jest tak surowa, okropna jest jej matka też, ale w tym sensie, że ta Wiktoria po prostu tyle odwala.

Więc tak bym pojechała sobie... No myślę, że na cztery miesiące na Wyspy Kanaryjskie, bo maj i czerwiec już lubię w Polsce, zwłaszcza czerwiec, ale maj też jest spoko, bo już jest zielono, a tak to to... Nie wiem, ja potrzebuję... Być w takim miejscu, że zakładam buty i ewentualnie bluzę i mogę od razu wyjść na zewnątrz, a nie że muszę się ubierać w milion warstw i okulary mi zaparowują. Ale to sama byś leciała czy z przyjaciółką? Raczej sama. Chociaż zakładam, że znajdzie się ktoś, kto będzie chciał mnie odwiedzić, zwłaszcza, że mam teraz dużo przyjaciółek, które surfują, bo wszyscy z boga już próbowali surfingu, więc na pewno ktoś będzie chciał mnie odwiedzić.