Odcinek 117_Czy Polska kocha bezpieczeństwo_gość Justyna Wachnicka.audio
A Ty w firmie jesteś gwiazdą pierwszego planu… czy raczej człowiekiem, dzięki któremu ten „plan” w ogóle może się odbyć?⭐️ Powiem wprost — w wielu organizacjach to nie ci, którzy naprawdę budują kulturę bezpieczeństwa, dostają najwięcej uwagi.Często są gdzieś obok. W tle. W cieniu.Codziennie pilnują procedur, poprawiają błędy, zwracają uwagę na szczegóły i reagują zanim wydarzy się coś, czego wszyscy chcieliby uniknąć. To nie zawsze są dyrektorzy.Nie zawsze kierownicy.Nie zawsze osoby z tytułami.A jednak to właśnie oni sprawiają, że w firmie bezpieczeństwo nie jest tylko hasłem na slajdzie, ale realnym działaniem. O tym rozmawiałem w najnowszym odcinku podcastu 🎙️ Po ludzku o BHP z Justyną Wachnicką, prezes Fundacji Kultury Bezpieczeństwa, która od lat pokazuje, że o bezpieczeństwie można mówić inaczej — mądrze, odważnie i często bardzo niekonwencjonalnie. W naszej rozmowie padły ważne pytania:✔ czy w Polsce naprawdę mamy kulturę bezpieczeństwa?✔ dlaczego ludzie znają zasady, ale ich nie stosują?✔ czemu same szkolenia nie zmieniają zachowań?✔ i czym jest projekt „Twarze bezpieczeństwa”I właśnie ten ostatni temat zatrzymał mnie na dłużej. Bo dobrze wiem, jak wygląda codzienność behapowca.Wiem, ile rzeczy robimy „po cichu”.Bez braw. Bez nagród. Bez rozgłosu.Ale z ogromnym poczuciem odpowiedzialności. Uważam, że firmy, które mają u siebie takich ludzi, są dziś w zupełnie innym miejscu niż te, które robią BHP tylko dlatego, że trzeba.Więcej zaangażowania.Lepsze relacje.Mniej frustracji.I bardzo często… mniej wypadków.Bo bezpieczeństwa nie buduje się w PowerPoincie.Budują je ludzie. Każdego dnia.💬 Dlatego szczególnie zapraszam na targi SAWO – 14 kwietnia, gdzie podczas konferencji Fundacji Kultury Bezpieczeństwa poznamy pierwsze osoby wyróżnione w projekcie „Twarze bezpieczeństwa”.Będzie okazja zobaczyć ludzi, którzy robią świetną robotę — często bez reflektorów, ale z ogromnym wpływem na innych. Ja będę na SAWO w dniach 14–16 kwietnia i mam nadzieję, że spotkamy się tam nie tylko na konferencjach i warsztatach, ale też po prostu po ludzku — żeby pogadać, wymienić doświadczenia i docenić tych, którzy naprawdę robią dobrą robotę. A teraz pytanie do Ciebie 👇Czy w Twojej firmie jest ktoś, kto codziennie, systematycznie i trochę po cichu buduje kulturę bezpieczeństwa? Kto zasługuje na wyróżnienie, choć rzadko stoi w świetle reflektorów? Napisz w komentarzu — warto takich ludzi pokazywać. 💪
tutaj jest naszym partnerem jest Ajos, więc tutaj będzie też taki aspekt troszeczkę międzynarodowy
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„tutaj jest naszym partnerem jest Ajos, więc tutaj będzie też taki aspekt troszeczkę międzynarodowy"
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
⭐️ Powiem wprost — w wielu organizacjach to nie ci, którzy naprawdę budują kulturę bezpieczeństwa, dostają najwięcej uwagi.
Często są gdzieś obok. W tle. W cieniu.
Codziennie pilnują procedur, poprawiają błędy, zwracają uwagę na szczegóły i reagują zanim wydarzy się coś, czego wszyscy chcieliby uniknąć. To nie zawsze są dyrektorzy.
Nie zawsze kierownicy.
Nie zawsze osoby z tytułami.
A jednak to właśnie oni sprawiają, że w firmie bezpieczeństwo nie jest tylko hasłem na slajdzie, ale realnym działaniem. O tym rozmawiałem w najnowszym odcinku podcastu 🎙️ Po ludzku o BHP z Justyną Wachnicką, prezes Fundacji Kultury Bezpieczeństwa, która od lat pokazuje, że o bezpieczeństwie można mówić inaczej — mądrze, odważnie i często bardzo niekonwencjonalnie. W naszej rozmowie padły ważne pytania:
✔ czy w Polsce naprawdę mamy kulturę bezpieczeństwa?
✔ dlaczego ludzie znają zasady, ale ich nie stosują?
✔ czemu same szkolenia nie zmieniają zachowań?
✔ i czym jest projekt „Twarze bezpieczeństwa”
I właśnie ten ostatni temat zatrzymał mnie na dłużej. Bo dobrze wiem, jak wygląda codzienność behapowca.
Wiem, ile rzeczy robimy „po cichu”.
Bez braw. Bez nagród. Bez rozgłosu.
Ale z ogromnym poczuciem odpowiedzialności. Uważam, że firmy, które mają u siebie takich ludzi, są dziś w zupełnie innym miejscu niż te, które robią BHP tylko dlatego, że trzeba.
Więcej zaangażowania.
Lepsze relacje.
Mniej frustracji.
I bardzo często… mniej wypadków.
Bo bezpieczeństwa nie buduje się w PowerPoincie.
Budują je ludzie. Każdego dnia.
💬 Dlatego szczególnie zapraszam na targi SAWO – 14 kwietnia, gdzie podczas konferencji Fundacji Kultury Bezpieczeństwa poznamy pierwsze osoby wyróżnione w projekcie „Twarze bezpieczeństwa”.
Będzie okazja zobaczyć ludzi, którzy robią świetną robotę — często bez reflektorów, ale z ogromnym wpływem na innych. Ja będę na SAWO w dniach 14–16 kwietnia i mam nadzieję, że spotkamy się tam nie tylko na konferencjach i warsztatach, ale też po prostu po ludzku — żeby pogadać, wymienić doświadczenia i docenić tych, którzy naprawdę robią dobrą robotę.
A teraz pytanie do Ciebie 👇
Czy w Twojej firmie jest ktoś, kto codziennie, systematycznie i trochę po cichu buduje kulturę bezpieczeństwa? Kto zasługuje na wyróżnienie, choć rzadko stoi w świetle reflektorów? Napisz w komentarzu — warto takich ludzi pokazywać. 💪