#90 Jedyna opcja kapłaństwa (J 6,60-69)

Po bratersku. O powołaniu. Witamy Was bardzo serdecznie w kolejnym, już ostatnim wakacyjnym spotkaniu z księdzem Adamem. Przy mikrofonie ojciec Tadeusz Iwaszczyczyn i oczywiście ksiądz Adam. Tak, to ja. To ja. Już dziewiąty raz ludzie. Tak, cieszymy się bardzo z tego czasu wakacji, z tych rozważań na temat kapłaństwa. że mogliśmy spędzić razem ten czas i na koniec oczywiście nie zwalniamy tempa w naszych rozważaniach, w naszych medytacjach, rozmowach i myślę, że taki temat, który jest związany z pewnym jakby absolutną pewnością, tak bym powiedział to, ale to może sami posłuchajmy i ocenicie sami.

Zaraz rozwiniemy ten temat albo podważemy go Tak jest. Może się pierwszy raz byśmy tutaj pokłócili trochę. No dobrze, dobrze by było. Dobrze, że na koniec, a nie na początek. To słuchamy tak, Ewangelii Jana, 6 rozdział, wersety 60-69. A spośród Jego uczniów, którzy to usłyszeli, wielu mówiło, trudna jest ta mowa, któż jej może słuchać. Jezus jednak świadom tego, że uczniowie Jego na to szemrali, rzekł do nich, to was gorszy. A gdy ujrzycie Syna Człowieczego, jak będzie wstępował tam, gdzie był przedtem, Duch daje życie, ciało na nic się nie przyda. Słowa, które ja wam powiedziałem, są duchem i są życiem.

Lecz pośród was są tacy, którzy nie wierzą. Jezus bowiem na początku wiedział, którzy to są, co nie wierzą i kto miał go wydać. Rzekł więc, oto dlaczego wam powiedziałem, nikt nie może przyjść do mnie, jeżeli mu to nie zostało dane przez Ojca. Odtąd wielu uczniów Jego się wycofało i już z Nim nie chodziło. Rzekł więc Jezus do dwunastu. Czyż i Wy chcecie odejść? Odpowiedział Mu Szymon Piotr. Panie, do kogoż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A myśmy uwierzyli i poznali, że Ty jesteś świętym Boga. No to z czym się nie zgadzasz? Ja niestety nie mogę powiedzieć, że się z czymś nie zgadzam. Chciałbym walnąć pięścią stu i tu się nie zgodzić z czymś.

Jezusowe lowe, nie? Jezusowe lowe. No, dokładnie, rzeczywiście, przecież ta historia Piotra potem jest jeszcze długa i zawiła. Właściwie do końca ma opór do starości. Tak, i nawet to słowo, co żeśmy też chyba rozważali, kiedyś w szkole, pamiętasz? To słowo... O tym, że inne cię przepasze i pójdziesz dokąd nie chcesz. Że kiedy się zestarzejesz, pójdziesz dokąd nie chcesz. I chyba ksiądz Wąs mówił o tym, że do starości będziesz walczył sam ze sobą. Tak. Tak, dokładnie. Tak, tak, tak. Ja właśnie o tym myślę. Nie wiem jak dla Ciebie, ale dla mnie, dla młodego kapłana, to jest ładne. Jak już dla starego. Ja już w starości walczę. Zobaczysz, jak będziesz miał moje lata.

No, mega wdzięczny jestem. Dzięki. Jeszcze nigdy w radio tak długo nie gadałem, także to jest moje doświadczenie takie. Może nie ostatnie. Może nie ostatnie, chociaż wiesz, moje dni są już policzone. Złodzi nie jest daleko, także zapraszamy Cię częściej. Dziękuję Tobie bardzo serdecznie i Wam wszystkim. Dziękuję drodzy słuchacze. Teraz też taki czas, kiedy za kilka dni dosłownie nasi bracia w nowicjacie złożą pierwsze śluby, dokładnie 8 września, więc zapraszam Was też do tego. aby jakoś szczególnie pamiętać o modlitwie za nich, aby też ta modlitwa wasza, która zawsze jest jakoś tam objęta szczególną troską powołania i tak dalej, też była teraz naznaczona tą modlitwą w intencji naszych braci nowicjuszy, którzy rozpoczną właśnie taki okres życia konsekrowanego w swoim życiu, składając pierwsze śluby.