#99 Wszystkich Świętych

Dlatego nie starając się o to, Kościół jakby nie bada po kolei jakichś tam pojedynczych naszych współbraci w opinii świętości, czy byli święci, czy nie. tylko zostawiamy to w tej cichości naszego życia zakonnego, ukrytego życia, wierząc rzeczywiście, że ci święci Paulini są, na pewno gdzieś są, bo gdyby ich nie było, to jestem przekonany, że naszego zakonu już dawno by też nie było, dlatego gdzieś te rzesze Paulinów w niebie też nas już wspierają, ten jeszcze, ten zakon pauliński chodzący po tej ziemi. Tak, i wspierają nas swoimi modlitwami, ale właśnie, dobrze, że o tym wspomniałeś, o tym wspomnieniu wszystkich świętych paulińskich, ponieważ to wspomnienie też pięknie pokazuje właśnie tą istotę pierwszego listopada, której z jednej strony w tradycji paulińskiej nie ma tej troski o to, aby oficjalnie wynosić na ołtarze naszych braci i jakby to jest pewna tradycja, którą kultowujemy właściwie do dzisiaj.

choć tych kandydatów jest wielu. Myślę, że i nawet dzisiaj byliby tacy, których można byłoby śmiało gdzieś tam ich kult propagować. Ale z drugiej strony Kościół, przecież nasze księgi liturgiczne w których to, no właśnie, to wspomnienie, to święto właściwie, a nie wspomnienie istnieje. Zatem wiemy, że są tacy Paulini, wierzymy w to, że są tacy Paulini, świętujemy ich obecność w naszym życiu, ale oficjalnie ich nie ogłaszamy. I to jest chyba bardzo piękna i dobra nowina, że świętość może być naprawdę w sercu. Tak. Wielu naszych współbraci już umiera w opinii świętości, także znamy takich naszych współbraci.