#97 Wychowywać ale jak?

I robimy to wspólnie razem i ta wspólna wspólnota poznaje samą siebie i w tej wspólnocie stanowimy też jedno. Oczywiście rywalizacja to jedno, tak jak powiedziałeś, że będą te zatargi, będzie rywalizacja, kto jest pierwszy, kto najlepszy. Natomiast też uczymy się do tego i szacunku, wyrozumiałości i podania sobie ręki. O tym już rozmówiliśmy, że ważne jest to, żeby po przegranym meczu, po wygranym meczu, po różnych nerwach, które tam będą, umieć podać sobie rękę, a zatem też wypełnić to posłannictwo Jezusa, przebaczenia drugiemu człowiekowi, przeproszenie siebie nawzajem. Jestem przekonany, że to też o to tutaj chodzi, żeby ta rywalizacja prowadziła nas do tej pięknej wspólnoty, którą tworzymy jako ministranci, lektorzy, a też my jako ojcowie Paulini.