#111 Błogosławiony Euzebiusz

Pawła I Pustelnika i wiele lat historii naszego zakonu i chociażby nasze. powołani to, że tutaj jesteśmy dzisiaj. No tak, no ale właśnie w tym krzyżu też jest głęboki sens, co mówisz, ponieważ przecież pierwszy klasztor, nie? To był klasztor Świętego Krzyża. No i w tym duchu tak, no patrzono też na naszą wspólnotę. Zresztą pierwsza nazwa, jedna z pierwszych nazw naszego zakonu to bracia Świętego Krzyża. Tak, tak. Myśmy byli teraz nie Paulinami, tylko krzyżowcami. No, że nie krzyżakami. Tak, tak, tak. Na marginesie zakon maryjny. Też maryjny, tak, tak, to prawda. No, ale myślę sobie też, że ten Eusebiusz jest postacią, o której warto mówić, ponieważ to, co powiedziałeś, ta ewangelizacja, czy to duszpasterzowanie,

Myślisz, że jest też jakąś taką przestrzenią dla młodego człowieka, dla którego może być patronem? No tak, jak najbardziej. Są takie w jego życiu momenty, które mogą być inspiracją dla ludzi rozeznających swoje powołanie, w ogóle powołanie. Tutaj nie myślimy tylko o Paulinach, czy o życiu zakonnym, czy o kapłaństwie. Przede wszystkim to, że Eusebiusz jakby to, czego doświadcza, no bo sama wizja oderwana od kontekstu relacji z Bogiem jest tylko wizją jakichś tam płomyków, które gdzieś tam widzi, no sen jak sen, tak? Natchnienie jak natchnienie. Mógł je w różny sposób zinterpretować, natomiast myślę, że też, ponieważ, no, przypuszczamy, tak, domyślamy się, że