#110 Paweł Pustelnik

Po bratersku. O powołaniu. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Na wieki wieków. Amen. Tak pobożnie zaczęliśmy wielką uroczystość dzisiaj w zakonie św. Pawła I Pustelnika. Ale nie dlatego pobożnie, że uroczystość. Zawsze staramy się pobożnie. Zawsze staramy się pobożnie. Ale no właśnie, myślę, że warto dzisiaj wspominać o tym naszym świętym patronie, choć mówimy o nim dużo, zawsze w okolicach stycznia. To jest taki szczególny miesiąc. poświęcone właśnie duchowości paulińskiej, tak to widzę. I tak jakoś chyba też jest, bo za kilka dni 20 stycznia też będzie uroczystość święto błogosławionego Józefiusza, założyciela naszego paulińskiego zakonu.

To jest w pewnym sensie to wyjście Pawła na pustynię jest zwiastowaniem, nie? I ona też, jak sobie tak myślę, przecież Maria nie jest autorką żadnej księgi, listu Nowego Testamentu, chociaż mogłaby najwięcej napisać, nie? Rozważała w sercu wszystko. Tak, a mogłaby najwięcej napisać, mogłaby napisać Ewangelię, którą... Dziecięctwa. Tak, dziecięctwa. No to byłoby, myślę, że petarda, gdyby... Matka Boża napisała taką Ewangelię o tym, jak na przykład Jezus był nieposłuszny. Ja i mój syn. A może jak był nieposłuszny, albo jak rozbił sobie nogę, czy coś tam, kolano zdrapał, bawiąc się na podwórku. Na pewno byłoby to wartościowe dla naszego rozważania i chociażby właśnie tego kontekstu, który już niedawno zakończyliśmy, okresu Bożego Narodzenia. Ale jednak tego nie zrobiła.