32: The Pharcyde – Bizarre Ride II the Pharcyde

Buckwheat zaliczający jedną z dwóch gościnek. W ogóle nie wiadomo po chuj są tego gościnki, bo on zupełnie się nie odcina in plus. To jest pierwsza zwrotka Booty Brauna tutaj na tej płycie. Dopiero tutaj on się nam przedstawia. Ja znałem taki słuchacz Booty nie wchodzi z buta. Wejdzie później, ale tu nie. Także, no kurwa, jedyny kawałek, który tak naprawdę niemal nic mi nie robi. Będzie jeszcze drugi, któremu mam do zarzucenia z kolei banalność, ale coś tam jednak jest. A tu nie ma nic, kurwa, nic nie ma.

I to mi go troszeczkę jakoś tak, nie wiem... Sprawia, że ja się nim nie jaram. Ja go lubię, ale się nim nie jaram. Doskonały, gówniarski wykon Booty Brauna w pierwszej zwrotce sobie zapisałem. Przeciąga sylaby w dziwacznie psychotyczny sposób, niepasujący do nastroju, a to z kolei temu nastrojowi trochę właśnie zbyt mellow, jak dla mnie bardzo dobrze robi. Miejsce piąte. Ciekawe to, co powiedziałeś o tym trip-hopie, ale właśnie w drugą stronę i nie o trip-hopie w sumie, bo to nie jest trip-hopowy artysta, aczkolwiek coś kurwa jakby tam miejscami w podobie jakby złamane, bo też brytyjski i wyczytałem, że był to jeden z jego ulubionych zespołów w tamtym okresie.

Zachwycałem się wejściem Slim Kid'a w Oh Shit, ale tutaj jak Booty Brown wchodzi... Now in my ugly days I used to spoil a joke. Kurde, to są jeszcze większe ciary. To jest tak genialny moment. Sample z Quincy'ego Jonesa i to przełamanie w refrenie, gdzie jest genialny twist, bo wchodzi ten saksofon. I w ogóle jakby nagle ten cały numer się przewraca do góry nogami i za chwilę z powrotem. Uff, no jest to pierdolony klasyk po prostu. I przy okazji... Odkryłem też, ponieważ robiłem wszystko z tą płytą przez ostatnie dwa tygodnie, jaki to jest genialny numer do biegania. Jeżeli ktoś biega z muzyką, a ja czasem to robię, to Passing Me By można sobie po prostu zapętlić i fantastycznie siedzieć.

Rapowo tu jest coś takiego, że kurwa na tak wolnym tempie oni wcale nie tak nie rymują przyspieszając oprócz chyba Fatlip tak tylko przyspiesza mocno ale ty ty ty ty ty ty ty ty kurwa dlaczego nie robić tego uptempa ty ty ty ty ty kurwa wiesz jakby Ta dyscyplina, że chciałoby się przyspieszyć, ale to jest tylko w odpowiednich momentach, to jest zajebiste. I to wejście Booty Browna, to jest właśnie ten moment, kiedy Booty Brown wreszcie, kurwa, na tej płycie pokazuje... Power. Ale siadł. Ale wszyscy wchodzą i wszyscy jadą bez pudła.

I jednocześnie nie jest to banalne, bo to jest numer, który też był growerem dla mnie bardzo dużym. I wylądowało na moim podium miejsce trzecie. No proszę. No tak, to jest solo. Ja nie pamiętam dobrze, czy na Lab Cabin California są jakieś solowe kawałki. Chyba jest solowy numer w ogóle Booty Brauna, jeśli dobrze pamiętam. No i rzeczywiście, no tak, J. Swift produkujący Tre jako jedyny... Kurde, ja mam pewien problem jednak z tym jego śpiewem miejscami.