#101: 10 Lat brania Psychodelików

No ale dobrze, do artykułu, który chciałem wam przywołać. Bardzo ciekawe, ponieważ tytuł to, co mi dały psychodeliki. I teraz napisał to ziomek, taki pan Mateusz. Mateusz jest całkiem młodym ziomkiem, który studiował chyba psychologię. I zajmuje się właśnie terapią psychodeliczną oraz radzeniem sobie z trudnymi przeżyciami psychodelicznymi. No i napisał właśnie ten artykuł. Co mi dały psychodeliki? 9 osobistych wniosków po 10 latach. Po 10 latach. Ciekaw jestem właśnie, bo nie było na tej stronie, ile ziomuś ma lat.

Mateusz Buda. Może spróbuję go wygooglować? Mateusz Buda, psycholog, nie teraz poproszę. Znany lekarz, o proszę, psycholog. Nie ma tutaj też, jaki ma wiek. No ale gościu wygląda całkiem młodo, więc 10 lat to pewnie już gdzieś tam od bardzo młodych lat gdzieś tam albo próbował, albo zaznajamiał się z tymi doświadczeniami. Więc dobra, najpierw mała klauzura, zastrzeżenie. Psychodeliki są w dużej mierze nielegalnymi substancjami i nie zachęcamy ani nie tolerujemy ich używania tam, gdzie nie jest to zgodne z prawem. Akceptujemy jednak przypadki nielegalnego używania narkotyków i uważamy, że oferowanie odpowiedzialnych informacji na temat redukcji szkód jest niezbędne do zapewniania ludziom bezpieczeństwa.

Tylko trzeba o tym pamiętać. Myślę, że dość szybko się rozczarują. Niestety wiele osób, które miało styczność ze standardowym podejściem, postanawia spróbować psychodelików, myśli, że działają one jak inne leki, tylko mocniej. Właśnie to mi troszeczkę nie podoba się w tym całym opisywaniu teraz psychodelików jako leki. Oczywiście, że to jest spoko i fajne, nie będę się z tym kłócił, ale co mi się w tym nie podoba, gdyby ktoś miał zapytać, to To, że właśnie ludzie mogą zacząć mieć produkowaną taką wizję tej substancji jako farmaceutyku, jako tabletki, którą bierzesz, żeby się poczuć lepiej, a tak to nie działa. Jak tutaj kolega Mateusz opowiada.

Tak, dobrze, przepraszam, że nie zjebałem imienia twojego. Tak, Mateusz. Ok. Myślę, że się szybko rozczarują. Psychodeliki są genialnym narzędziem wspomagającym terapię czy też samorozwój. Nie są jednak drogą na skróty. Prawdopodobnie będzie trudniej niż Ci się wydaje. Prawdopodobnie. Jak najbardziej tak. Okidoki. Czekajcie, sobie czas jeszcze sprawdzę. Fajny mamy czas. Ta lekcja wynika niejako z poprzednich, kiedy rano budzisz się po fantastycznym tripie. Być może wciąż czujesz, że możesz wszystko. Przez okno widzisz słoneczny poranek, a do domu wpada świeże, orzeźwiające powietrze. Czujesz błogość. Spokojnie parzysz kawę oraz włączasz muzykę, aby ponownie przeżyć namiastkę tego, co wczoraj.

Jest coś, co zrobiłbyś inaczej? Może chciałbyś się tym podzielić z innymi? Jeżeli chodzi o moje doświadczenia, chyba nie ma nic, co zrobiłbym inaczej. Myślę, że na tyle dobrze się przygotowałem i wyedukowałem i podszedłem do tego wszystkiego i szanuję to na tyle, że nie zmieniłbym w swoich doświadczeniach nic i jestem z tego bardzo dumny. Bardzo? Nie, po prostu jestem z tego dumny. Dziękuję Wam wszystkim bardzo za słuchanie. Mam nadzieję, że to było dla Was budujące, wartościowe i ciekawe, bo dla mnie jak najbardziej. Spróbuję odezwać się do Pana Mateusza. I dajcie znać, jak Wy myślicie o swoich doświadczeniach psychodelicznych z perspektywy czasu właśnie. Czy Wy zrobilibyście coś inaczej?