#101: 10 Lat brania Psychodelików

Wśród hurtowo wtedy branych używek trafił się jednak magiczny papierek. Nie wiązałem z nim żadnych oczekiwań, miało być po prostu grubo. O Jezu, to jest tak okropne, jak ludzie dają komuś psychodeliki albo ktoś bierze psychodeliki i takie, że to ole, to cię poklepię, takie, że załóż to, że to jest super, takie, nie, żadnej wiedzy dodatkowej, żadnej instrukcji, żadnej, żadnego przygotowania, żadnej edukacji, tylko weź, bo to klepię fajnie, takie, To jest tak głupie. Jeżeli wam ktoś zaproponuje psychodeliki na imprezie czy coś takiego, odmówcie. To nie jest mądre. Znowu, nie żebym wam mówił, co macie robić, ale wam mówię, że to nie jest super odpowiedzialne, żeby bez żadnej wiedzy o tym, o jakiejkolwiek substancji, nie tylko o psychodelikach.

Ciekawe co okazało się jest to zgodne z założeniami terapii ACT, wynikami badań nad przebiegiem terapii psychodelicznej, ale również moimi wcześniejszymi osobistymi doświadczeniami, od których przez długi czas uciekałem. Psychodeliczny stan umysłu jest chwilowy, pozwól mu odejść. No to tak jak mówiłem, jakby nie da się żyć na tripie. Może się da, w sensie, że to jest wykonalne, ale nie jest to takie życie, jak my sobie wyobrażamy i to, co nazywamy potocznie życiem. Jezus Maria, przepraszam.

Zintegruj jedno doświadczenie zanim weźmiesz się za drugie. O Jezus, moje włosy, sorry, spojrzałem na kamerkę i wyglądam śmiesznie strasznie. Okej, dobra, wracając do artykułu. Podobno od psychodelików nie można się uzależnić. To prawda. Po pierwsze tolerancja. Jeśli chcesz cieszyć się efektami pełnych dawek, musisz pomiędzy tripami odczekać około dwóch tygodni. Nie wiem, ja kiedyś słyszałem trzy miesiące, niektórzy mówią, że trzy dni, więc to jest takie pewnie zależne mocno. Po drugie, intensywność samego doświadczenia często jest tak duża, że na jakiś nie ma ochoty się do tego wracać. Na jakiś czas chyba to miało być. Przynajmniej, no to co też przed chwilą sobie powiedziałem, przynajmniej tak to działa u normalnych ludzi.