Mentionsy Mentionsy
Pierwsza Młodość
Pierwsza Młodość

Pierwsza Młodość #139

08.08.2025 ·44 min 1 s

To jest odcinek o miłości międzygatunkowej. Bo Zirka znaczy Gwiazda. Ten podcast powstaje dzięki Patronite: https://patronite.pl/karolinakp

Dzień dobry Państwu, to jest 139 odcinek podcastu Pierwsza Młodość, ja się nazywam Karolina Korwin-Piotrowska, witam wszystkich, bardzo serdecznie jest piękny sierpień, piękne wakacje. Przypominam, ten podcast powstaje dzięki Patronite i to dzięki patronom z Patronite'a mogę sobie teraz usiąść i nagrać jeden z najtrudniejszych podcastów w całym moim życiu, ale o tym za chwilę. Przypomnę, że patroni od progu 25 mają newsletter, a patroni i patronki też od progu 25 mają bardzo fajne prezenty. Dzisiaj Ministerstwo Dobrego Mydła i nie tylko, więc bardzo Was proszę czytajcie maile. Przypominam także, że można słuchać miesiączki albo bardziej dwumiesiączki specjalnej na wakacje. To może zwiastun?

Jedyny i niepowtarzalny. Ja wiem, że jest lato i jest luz i może to nie jest czas na poważne tematy. Ale powiem Wam tak. Mnie największy hejt spotyka za to, że nie mam dzieci, ale mam psy i na przykład wożę je w wózku. Dwie starsze suki. Mnie największy hejt spotyka za to, że mówię do moich psów. Albo, że dbam o ich honor. Zdrowie też przy okazji. Jakoś długo nie było postów Karoliny Kuszlewicz o jej psie, o Zii. Śledziła mi historię bardzo długo. Historie o odchodzeniu, historie o starości, historie o śmierci.

Ta historia dla mnie osoby, która w dniu, kiedy straciła wszystko, dostała psa od moich przyjaciół. Cudno. Cudna skończyła teraz 13 lat, ma 14 lat już w tej chwili, zaczęła 14 rok życia. Karolina nauczyła mnie, razem z Zii, jak sobie radzić. Z nieuniknionym. Wiecie, pies sobie nie zrobi operacji plastycznej, nie kupi sobie Homonta, Kim Kardashian, żeby żyć dłużej. Obie bardzo mi pomogły. Zii już nie ma. Ten podcast jest dla niej.

Dla Zii. Bo Zorka znaczy gwiazda. To jest podcast Pierwsza Młodość. Ten podcast powstaje wyłącznie dzięki Patronite. Jeżeli nie wiecie, kim jest Karolina Kuszlewicz, to naprawdę warto. To jest adwokatka, która zajmuje się sprawami zwierząt. Tak naprawdę, tak do spodu. Bardzo mądrze i w taki spokojny, wyważony sposób, ale jednocześnie ona nie bierze jeńców. To jest jedna z tych... Osób, które moim zdaniem, człowieczeństwo, które trochę ostatnio słabiej wszędzie, nie przenosi ujmy. I bardzo wiele mówi o relacjach międzygatunkowych. Ja pamiętam, kiedy zrobiłam w Polskim Radiu w jedynce audycję o rodzinie międzygatunkowej, to muszę przyznać, że będąc osobą, która jest długo w mediach, nigdy wcześniej nie spotkało mnie tyle obrzydliwego hejtu.

I zdałam sobie sprawę, że o relacjach międzygatunkowych trzeba mówić. Bo one są ważne. Są dla niektórych najważniejsze. I nic wam do tego, hejterzy. Zapraszam was na stronę internetową Karoliny Kuszlewicz. Kuszlewicz w imieniu. Tam jest bardzo wiele o jej działalności. Od ponad 18 lat była z nią ZI. Ja ZI poznałam raz. Na forum Patronite'a. Dwa lata temu. Strasznie fajny piesek. Pomyślałam sobie, że jest podobna do mojej cudnej, bo jest tak samo niezależna, robi co chce, ma bardzo świadome, mądre oczy i bardzo kocha swoją panią. One kochają się nawzajem wspaniale. Cudownie było na nie patrzeć. Śledziłam Karolinę na wszystkich mediach społecznościowych.

Bardzo doceniam też jej pracę. Miałam okazję ją spotkać parę razy. Jest świetną osobą. I... od jakiegoś czasu jest sama, nie ma zi. Więc to spotkanie i ten podcast, który jest dla mnie bardzo trudny, zaczynam piosenką, która była ilustracją posta Karoliny Kuszlewicz, który informował o tym, co się stało. To nie był taki typowy płaczący post, bo myśmy się domyślali, ci, którzy śledzili te historie i śledzili je w mediach społecznościowych, że zbliża się nieuniknione. Zatem posłuchajcie tej piosenki, która była ilustracją zdjęcia przedstawiającego Zii na profilu na Instagramie i na Facebooku Karoliny Kuszlewicz.

I teraz przeczytam Wam to, co napisała Karolina na swoim Facebooku, bo myślę, że ona zrobi to 100 razy lepiej. Może będę czasami stopować. Po pierwsze dlatego, że pewnie będę ryczeć, ponieważ kiedy czytałam ten post po raz pierwszy, płakałam cały czas. bo nas też to czeka. Ja oczywiście mogę zaczarować, mogę próbować robić różne chocki, klocki, mogę wymyśleć, szukać terapii, weterynaria bardzo się rozwija, ale ja wiem, że wszyscy umrzemy, bardzo często powtarzam to w tym podcaście. No tak, ale dlaczego ona? To jest ten tekst, który pojawił się na Facebooku i na Instagramie Karoliny Kuszlewicz. Już czas napisać Wam, choć część z Was wie, bo moje milczenie o tym zaświadczało, a część z Was miała sny, które przywodziły tę myśl, a ktoś jeszcze wyczuł dokładnie ten czas i pytał w wiadomościach, czy wszystko u nas w porządku.

Przed fontannami perłowymi noc, winogrona gwiazd rozdaje. Znów wędrujemy ciepłą ziemią, znów wędrujemy ciepłą. Krajem malachitową, łąką moją. No właśnie. Możecie pisać na profilu Karoliny na Facebooku czy na Instagramie.

Tam są dwa posty. Bo jest też drugi, który jest po tym, który wam przed chwilą przeczytałam. I to jest takie... Mam nadzieję, że Karolina się nie dziwi, bo tak naprawdę, bo ta relacja, którą ona opisywała, szczególnie kiedy było wiadomo, że jest bardzo chora i że to jest nieuleczalne, ale to też to, jak pokazywała, jak dbać o życie takiego psa. o jego dobrostan, o to, żeby sobie chodził, wąchał, żeby sobie jeździł, bo to nie jest gorszy pies, on jest tylko chory. Jest stary. Ja też mam starego psa. I tak sobie pomyślałam, że zrobię wszystko, żeby było jak najlepiej do samego końca. Przy okazji każdego z moich psów. Przeczytam wam teraz fragment tego posta, który jest jako drugi, który jest postem o tym, jak Karolina zareagowała na to, co się stało, bo wiecie, ja czytałam ten post, który wam przeczytałam przed chwilą w taksówce i wracałam z radia, otworzyłam jej profil nagle, bo ja śledziłam, nie było tych postów długo.

Pomimo, że ból wywołany śmiercią zwierzęcia może być tak samo silny jak po stracie człowieka, to w skrajnie antropocentrycznej kulturze zwierzęta nie pasują do tej doniosłości. Dlatego były i wciąż są usuwane z kręgu tych, po stracie których cierpienie jest w pełni uprawnione. Do tego dochodzi współczesny kapitalizm z jego kultem produktywności i wymogiem nieustannej gotowości do działania. Nie powinno się zwalniać tempa z przyczyn błahych. Jakby śmierć miała być błaha. To ode mnie. Przeczytajcie ten post Karoliny, ten drugi. Tam jest też zdjęcie z jej. Bardzo piękne. Jeszcze końcówka. Dlatego ogromnie Wam dziękuję, że się zatrzymujecie teraz przy nas i przy mnie i Zii. Wielkiej, pięknej, niezłomnej postaci, z którą miałam przywilej spędzić 18 lat i 2 miesiące.

To ważne, by żałoba po zwierzęciu nie była tylko smutnym kątem w piwnicy. Bo znów wracając do słów Butler, czysto prywatne formy żałoby są możliwe, ale nie mogą ukoić płaczu, który domaga się od świata, by zaświadczył o stracie. Umieranie nie poczeka. Dzieje się teraz. I albo mu potrafimy towarzyszyć, albo tracimy wszystko, co jest głęboko w życiu. Bądźcie więc dalej ze mną w tym procesie, pisze Karolina Kuszlewicz na swoich mediach społecznościowych. Myślę, że Zii była i jest rewolucyjna. Niech to światło, które przeniosła, pracuje na każdą zmianę relacji międzygatunkowych. Bo Zirka znaczy gwiazda. To jest pięknie napisane, proszę Państwa, i to są piękne słowa.

Pokazano wszystkie 11 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.