Pierwsza Młodość #191

Dla tych, dzięki którym ten podcast może się ukazywać, były pytania, więc odpowiem. Ze względu na ostatnią historię z filmem, który nie powstał i celebrytką, która dostała focha, utraciłam na Patronite sporo pieniędzy, tyle powiem. To się powoli zaczyna wyrównywać, z naciskiem na powoli, ale dziękuję tym, którzy zostali i się na mnie nie obrazili za to, że mam własne zdanie. Co ja tu jeszcze sobie napisałam w tym scenariuszu? Aha, napisałam sobie dżingiel podcastu. Słuchacie podcastu Pierwsza Młodość. To jest bardzo nieprzyzwoity według algorytmu podcast, co znaczy, że na pewno wart jest waszej uwagi. I tak sobie dzisiaj pomyślałam, znaczy tak naprawdę to pomyślałam sobie o tym na wakacjach. Bo zbiły się ostatnio dwa duże odejścia muzyczne. Bonnie Tyler i Dolly Parton.

Pierwsza Młodość Następna kobieta, która też niedawno odeszła, no to muszę przyznać, zaszkliły mi się oczy. Bo moja historia z Dolly Parton jest nieoczywista. Ja się wychowałam w czasach, kiedy jak pojawiała się na zdjęciu biuściasta blondynka z dużą taką fryzurą na głowie, z cykinami, mocno umalowana, to na przykład moja mama, która była taka trochę minimalistyczna, aczkolwiek potrafiła być też szalona, mówiła, nie no, jakiś po prostu kicz kompletny. Ja długo miałam w sobie takie pojęcie od Dolly Parton, że to kicz. Ale wiecie, wielcy artyści też przedostają się do takich jak ja, bo ja pamiętam ten moment.

Jolien, Jolien. O, błagam Cię, proszę, nie bierz mnie. Jolien, Jolien, Jolien, Jolien. Proszę, nie bierz mnie tak, jak możesz. Jolien. Zresztą tak śpiewała na żywo. Wyobraźcie sobie, to jest śpiew kobiety na żywo. Dzisiaj w czasach różnych komputerowych dopalaczy głosu, także na koncertach na żywo, no to to jest Dolly Parton.

To jest po prostu taki wykop w gardle, że szok. Dolly Parton zmarła 25 sierpnia. Strasznie to był smutny moment. Bo ja myślałam, że ona była całe życie ze mną. I ja jako ta taka córeka marnotrawna, która zakochała się w niej dopiero w latach 90., no to nie mówię, że się popłakałam, ale było mi naprawdę bardzo smutno, bo też w ogóle Dolly Parton to nie jest tylko piosenkarka, to nie jest tylko ta Wykreowana przez nią ten kostium głupiej blondynki z dużą peruką, jasnych włosów, mocnym makijażu, z tipsami i z tym biustem. Nie, to jest w ogóle postać. To jest osoba, o której różnych pobocznych działalnościach często niektórzy nie wiedzieli. Obdarzona ogromnym talentem, ogromnym, potężnym. Znaczy, jak się zobaczy, ile ona piosenek napisała, które potem były śpiewane przez innych wykonawców, jakby choćby słynne I Will Always Love You, które zaśpiewała Whitney Houston, to jest piosenka Dolly Parton.

I tak patrzyłam trochę ze skrzywioną gębą, bo to mi przeszło na szczęście. Nie zostałam jakąś wielką fanką, ale doli jest ponad wszystko. Potem zobaczyłam film od dziewiątej do piątej, w którym po prostu ja pamiętam, jak ja patrzyłam na nią, to miałam takie, Boże, co to za cudo jest. Potem były Stalowe Magnolie, gdzie po prostu No jest cudowną, wspaniałą postacią. Okazuje się, że ma ogromny talent komediowy, aktorski, który był nawet nieźle wykorzystany w czasach rozkwitu jej pracy na planie filmowym. Ale no wiecie, to jest kobieta, to była kobieta. Ona dalej jest. Ja myślę, że takie jak ona, jak Dolly Parton, one po prostu nie umierają. One po prostu są zawsze. Tym bardziej, że... No słuchajcie, nawet Donald Trump... Mania, przestań!

Przepraszam, ale ja tu mam, wiecie, nerwicę jakąś za plecami. Nawet Donald Trump, który generalnie jest człowiekiem, który głównie puszcza fejki i opowiada dziwne rzeczy w sieci, to nawet on po prostu ją żegnał. Empire State Building, całe na różowo. Znaczy, świat po prostu pokazał, że ma duszę. Świat po prostu zaczął płakać. Bo ta Dolly była z nami zawsze. Ona, jej poczucie humoru, jej uśmiech, jej paznokcie słynne, które były używane często jako instrument, bo na przykład w piosence od dziewiątej do piątej, no to ten dźwięk niby maszyny, to to jest dźwięk paznokci Dolly Parton. Ona zresztą o tym opowiadała wielokrotnie. Ale tak sobie pomyślałam, że rzeczywiście ona jest z nami zawsze, ze mną była całe moje życie. Miała niestety w ostatnich miesiącach problemy zdrowotne. Ona do końca, że tak powiem trzymała gardę, bo mogłaby powiedzieć słuchajcie mam raka, bo okazało się, że rzeczywiście miała nowotwór i w ogóle miała różne problemy zdrowotne.

Trzeba przyznać jedno, dokładnie jej się wszystko udało. Ona stała się totalną ikoną nie tylko amerykańskiej, ale myślę w ogóle światowej muzyki. Co też jest ciekawe, ona była też bohaterką bardzo wielu okładek, także Playboya. Nawet zapomniałam, że w Playboyu była Rolling Stone, oczywiście People, ale nigdy nie trafiła na okładkę Vogue'a amerykańskiego, ponieważ Anna Wintour stwierdziła, że Dolly jest zbyt kiczowata. Chrzaniczcie, Anno Wintour. Ja bym zobaczyła Dolly Parton w Vogue'u bardzo, bo jeżeli mówiąc, mówimy właśnie o ikonach, no to to jest kobieta, to nadal jest kobieta, która wymyśliła siebie od początku do końca, sama, bez sztabu stylistów, to było gdzieś organiczne w niej. Ona sobie pomyślała, że będzie wychodziła na scenę w bardzo wysokich szpilkach, a miała super nogi.

Ona sobie wymyśliła, że sobie trochę podkręci biuścik. Ona sobie wymyśliła, że sobie zrobi tą perukę taką jasną, wiecie, wow, że ten makijaż będzie taki bardzo wyrazisty, że paznokcie będą długie, że suknia będzie bardzo opinająca, że tam sobie coś tam podciągnie, podliftuje. Wszyscy jej to wybaczali, to też jest niesamowite, w ogóle nikt nie zwracał uwagi. A, Dolly zrobiła sobie coś, nieważne, to jest Dolly. I to też jest niesamowite, bo ja zawsze mam taką teorię, że jak za człowiekiem stoją talent, osobowość, pracowitość, ambicja i autentyczna, przede wszystkim autentyczna osobowość, to wiecie, on sobie może nos na dupę przeszczepić i nikt nie będzie zrobił z tego wielkiego halo. No trochę tak, jak jest z Madonną, że my widzimy, że ona majstruje, majstruje całe życie. Ale czy mnie to obchodzi, jak ja słucham po raz kolejny jej nowej płyty i po prostu zachwycam się i sobie myślę, jak dorosła chcę być taka jak Madonna?

To był po prostu cud, miód, malina. Jak ona pięknie ripostowała, jak wchodziła w konwencję rozmowy. No nic dziwnego, że ci ludzie ją tak kochali. Jeszcze potem zwykle wychodziła właśnie na scenę i śpiewała i wszyscy po prostu byli rozanieleni, bo to był taki głos, bo to była taka osobowość. No i kolejna, która wiedziała co śpiewa, dokładnie przeczytała tekst piosenki, miała świadomość wyśpiewywanych słów i taka kobieta, która no wow, wow, wow. Do tego jeszcze pamiętam, jak okazało się, że ona dotarła do mnie, bo jak zaczęłam być dziennikarką, no to zaczęłam siedzieć w tym Także między innymi w świecie popkultury. Ona otworzyła swój park Dollywood i wiecie, to jest jedyny chyba park, do którego ja bym chciała kiedyś w życiu pojechać, to jest właśnie Dollywood, Dolly Parton. I widziałam fragmenty na YouTubie tego jej programu telewizyjnego, no wow.

A poza tym jako aktorka to zdecydowanie polecam wam, oczywiście od dziewiątej do piątej, to jest w ogóle kultowa historia, to jest opowieść o trzech kobietach z biura nowojorskiego. Jedną z nich jest Jane Fonda, drugą z nich jest Dolly Parton i Dolly Parton gra sekretarkę takiego totalnego seksisty i mizoginy, ale takiego dupka, takiego, przepraszam użyję tego, fiuta, że to się w głowie nie mieści. I one we trzy, tam jeszcze była Lily Tomlin jako ta trzecia, Postanawiają się zemścić na tym szefie. I powiem Wam tak, kobiety, jeżeli macie kogoś, komu chcecie po prostu zrobić łomot w tyłek, zobaczcie film od dziewiątej do piątej. Ja Wam wyślę patronom linki do niego, bo on jest dostępny w Polsce na szczęście i to jest jakiś patent.

On jest trochę brutalny momentami, Ale wszyscy żyją na końcu, to jest ważne. Ale naprawdę, to też jest w ogóle czas tego filmu, kiedy jeszcze otwarcie nie mówiono o prawach kobiet, nie mówiono o tym, że pewne rzeczy nie powinno się robić pewnych historii. To jest rok 1980, jak ten film wchodzi, ale to jest taki szczyt, to jest ten początek amerykańskiego kapitalizmu. Gordon Gekko za chwilę nam powie, że chciwość jest dobra, Regan mówi bogacie się, tak? I wchodzi ten film, który pokazuje życie trzech kobiet pracujących w biurze, które po prostu mają szefa, który jest fiuten. Postanawiają się na nim zemścić. To jak on traktuje te kobiety, no to słuchajcie, no tak dalej wiele kobiet tak to przeżywa. I do tego filmu Napisała piosenkę Dolly Parton. I to jest piosenka, która bardzo brzmiała po śmierci Dolly i bardzo się z tego cieszę, bo piosenka jest fantastyczna.

Teledysk jest obłędny, jeżeli szukacie stylówek z lat 80., to po prostu jest wow. I jest Dolly, która używa także jako instrumentu muzycznego swoich paznokci. Zresztą w kredytach do tej piosenki From Nine to Five wystąpiły też paznokcie Dolly. Miała nominację do Oscara za najlepszą piosenkę oryginalną. Ta piosenka dostała Grammy za najlepszą piosenkę country i najlepsze żeńskie wykonanie wokalne country i People's Choice Award za ulubiony utwór z filmu, bo wiecie, to jest piosenka. Bez której, ja jak widzę kobiety idące rano do pracy i na przykład biegnące do autobusu czy gdzieś, to gdzieś cały czas w tyle głowy mam tę piosenkę, bo ona opowiada o nas wszystkich. To jest ta piosenka.

Pierwsza Młodość 191 I tak wam mówiłam o tym, że Dolly Parton to nie była tylko piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów, muzyk po prostu. Aktorka, bardzo fajna, mająca określone emploi, ale w obrębie tego emploi naprawdę tam jest bardzo wiele fajnych ról. Wpiszcie sobie, ja wam wyślę to, co będę mogła patronom, bo niestety w Polsce zbyt dużo nie ma. Na szczęście są Stalowe Magnolie, gdzie gra fryzjerkę. Na szczęście jest From 9 to 5, można wypożyczyć i kupić też online.

I bardzo Wam to polecam, bo to są absolutnie ponadczasowe filmy. Ale też to była kobieta, która miała fundację, Dollywood Foundation. która rozwijała czytelnictwo dzieci i do dziś na przykład jak zmarła, ja widziałam na TikToku, ludzie pokazywali, że dostają takie, właśnie pokazywali co mieli w skrzynkach na listy, że Fundacja Dolly Parton wysyła książeczki dla dzieci na całą Amerykę, ponieważ jej tata na przykład nigdy nie nauczył się czytać, ona pochodziła z rodziny, w której z edukacją było słabo. Więc ona sobie za punkt honoru postawiła to, że jak będzie miała dużo pieniędzy, to nie będzie ich wydawała na Ferrari czy Maserati, tylko dużą część tej kasy po prostu przeznaczyła dla innych. I właśnie założyła tę fundację, która bardzo przyczyniła się do tego, że mniej dzieci w Stanach Zjednoczonych jest analfabetami, bo tam nadal, jak wszędzie zresztą, jest problem z edukacją.

I te dzieci z biednych środowisk, które mogłyby mieć problem z tym, żeby mieć dostęp do książek, do nauczycieli, do edukacji, dzięki tej fundacji Może będzie mniej analfabetów w Stanach Zjednoczonych. Mało tego, ona też bardzo wspierała chorych na AIDS. Wspierała mniejszości seksualne. Miała też taką zasadę, że zatrudniała do pracy przy swoich projektach ludzi z bardzo różnych biednych regionów, często imigrantów. Wspomagała Czerwony Krzyż regularnie i wspomagała też centra leczenia nowotworów. Przypomnijmy sobie, jak wybuchła epidemia na COVID. Ona milion dolarów przeznaczyła na badania nad preparatem firmy Moderna, którym potem bardzo wielu z nas się szczepiło. To, że wielu z nas żyje, no to zawdzięczamy Dolly Parton.

Płakać się chce, a ona tego nie robiła. O wielu rzeczach myśmy się dowiadywali mimochodem. Ona nie robiła z tego wielkich eventów. Potem się poznaje, moim zdaniem, klasę człowieka, a Dolly Parton miała po prostu klasę i dlatego teraz... Posłuchajcie tej piosenki, którą znamy z wykonania Whitney Houston, ale zaśpiewała ją Pierwsza i skomponowała ją Dolly Parton. I to jest, proszę Państwa, zresztą co ja Wam będę mówić, no, to jest banger. Dolly Parton, I Will Always Love You. Chciałabym zrobić dla Ciebie piosenkę, którą napisałam. To piosenka, którą miałam kilka miesięcy temu i mam nadzieję, że może Ci się podoba. W życiu każdego jest specjalny człowiek. Człowiek, którego kochasz więcej niż kogoś innego. Jest piosenka o tym specjalnym człowieku w moim życiu. Nazywa się I zawsze Cię kocham.

Trochę tak jak Dali Parton, która pisała te piosenki też różnym innym artystom, tylko że myślę, że Ray miała jeszcze gorzej. No bo mamy zupełnie inną rzeczywistość show biznesową, mamy zupełnie inną mentalność, tutaj kasa dzisiaj już rządzi totalnie, a ty jesteś osobą, która oczywiście pisze piosenki dla różnych artystów, produkuje je, zarabiasz pieniądze, żyjesz sobie fajnie. Ale masz płytę gotową w szufladzie, chciałabyś wydać swoje piosenki, a widzisz nagle te piosenki, że są przekazywane innym artystom, no niestety podpisałaś kontrakt, który może cię po prostu zniszczyć. Potem jeszcze, wiecie no, ona sama w jednym zwiadów powiedziała coś takiego, że robiła wszystko, co od niej wymagano, pracowała 7 dni w tygodniu, ale miała cały czas poczucie, że po prostu tutaj się nic nie dzieje tak, jak powinno być.

I za tym artystą będą żywi muzycy i że ten artysta po prostu zawładni ich duszą, ciałem, emocjami i po prostu wszystkim. Moim zdaniem robi to Ray. I robi to absolutnie genialnie. Jestem jej totalną wielbicielką. I myślę, że jak sobie dzisiaj mówiliśmy o tych trzech wielkich kobiecych głosach, o tych trzech wielkich indywidualnościach, o tych trzech ikonach i to słowo ikona przy nazwisku zarówno Bonnie Tyler, jak i Dolly Parton czy Liza Minnelli jest absolutnie uzasadnione i po prostu jest zrośnięte z nimi, to myślę, że Ray staje się ikoną, bo to jest właśnie kompilacja Różnych rzeczy. Tego się nie da zmierzyć, zważyć, opisać dokładnie, to po prostu czujemy. Ja czuję, że Ray jest ikoną i zanim puszczę Wam na koniec 191 odcinka podcastu Pierwsza Młodość i najnowszą piosenkę pod tytułem Joy i naprawdę nóżka będzie chodzić,