Pierwsza Młodość #191

Halo, halo. Dzień dobry Państwu. Karolina Korwin-Piotrowska się kłania. To jest sto dziewięćdziesiąty pierwszy odcinek podcastu Pierwsza Młodość. Jak ten czas zasuwa. Za oknami piękna polska jesień, przynajmniej w momencie kiedy to nagrywam. No czy koniec lata, ale te drzewa już zaczynają pozbywać się liści i te wieczory są takie chłodne. że jak ostatnio wyszłam sobie z bosymi nogami w nocy z psem na chwilę na spacer, no to pożałowałam, muszę przyznać. Uważajcie na siebie, bo ta pogoda bywa no dość taka kłopotliwa czasami i zmienna, a warto jednak być zdrowym, a nie chorym. 191 odcinek, tak jak już powiedziałam, Chciałam jeszcze przypomnieć, że ten podcast ma zawsze premierę w piątek o godzinie 18 na Apple Podcast, na YouTube i na Spotify.

Na YouTubie mogą być problemy z piosenkami, w związku z tym od razu Wam mówię najlepiej słuchać na Apple, bo tam nikt mi nie zdejmuje odcinków, a na YouTubie też muszę czasami wyciszać piosenki, a ten odcinek, który teraz dla Was nagrywam będzie pełen piosenek, więc może jednak warto się przestawić. Co jeszcze? Do końca roku tylko działa mój sklep na Patronite, więc póki są tam rzeczy, a są bardzo fajne, to zachęcam. Postanowiłam to zamknąć, ponieważ mniej znaczy więcej. To jest takie krótkie uzasadnienie, bo mam takie wrażenie, że i tak już tam się sprzedało to, co się miało sprzedać. Kokosów z tego się nie ma. Ja mam tylko wrażenie, że to są po prostu ładne, fajne rzeczy, estetyczne i w moim stylu. Także sklep na Patronite będzie do końca roku.

No, Liza jest kobietą, która dorosła za szybko i nigdy tak naprawdę dzieckiem nie była. Więc jak ona teraz, jest taki super dokument sprzed dwóch lat, też wyślę patronom link, on jest na Apple. Nazywa się Liza. A truly terrific, absolutely true story. Ja Wam kiedyś mówiłam w podcaście o nim. No to to jest opowieść o kobiecie, która ma już swoje lata, ale ma też przyjaciół i ona cieszy się jak dziecko z różnych prostych rzeczy, więc to jest taki też trochę dowód na to, że naprawdę nigdy nie jest za późno, żeby się zacząć śmiać, uśmiechać, wygłupiać i niekoniecznie do tego trzeba mieć różne używki i substancje, bo ona teraz jest totalnie, totalnie trzeźwa. Ale rzeczywiście też Minnelli w tej książce i w ogóle wywiadach wokół tej książki mówiła, że no na początku czuła taką gorycz wobec matki i tego jak się matka wobec niej zachowywała, czując ewidentnie, że wyrasta konkurencja.