Chiny z duchem w tle | Opowieści słuchaczy

Z tej strony Iga Chmielewska i Maciek Cymbrykiewicz, a wy słuchacie podcastu Paranauci, czyli rozmów o wszystkim, co widzialne jedynie kątem oka. Witajcie w kolejnym odcinku waszego ulubionego podcastu paranormalnego. W dzisiejszym odcinku, który swoją drogą jest pewnego rodzaju kamieniem milowym dla nas, w każdym razie dla mnie na pewno, opowiemy sobie o waszych historiach. Wiedzieliście to już od jakiegoś czasu, dostaliście o tym informacje w ostatnim odcinku, gadaliśmy też z wami na Instagramie, wrzuciliśmy rolkę, która miała być relacją, pardon, nie znam się na Instagramie, i od tego czasu dostarczyliście nam swoje historie.

Jest ich na tyle dużo, że nie będziemy w stanie zmieścić wszystkich, za co serdecznie przepraszamy, ale taka natura podcastu. Dzisiaj sobie o tych historiach porozmawiamy, przeczytamy je, wyrazimy nasze zdanie, więc może zaczynajmy. Także cześć Iga, bardzo miło mi cię słyszeć. Cześć Maciek. Tak, to jest kamień milowy, dlatego że troszeczkę eksperymentujemy z formatem. Do Koła Paranautów w ogóle ku przynajmniej mojemu zdziwieniu zrobiła się, zebrało się grono fajnych ludzi, to znaczy buduje nam się społeczność. Jesteśmy oczywiście jeszcze maluteńcy, ale ta społeczność już się wydarza, z czego się bardzo cieszymy i za co wam bardzo dziękujemy. Więc uznaliśmy, że dlaczego by tego nie wykorzystać i nie posłuchać, co wy macie nam do opowiedzenia, a że jesteśmy ja i Maciek wielkimi miłośnikami historii paranormalnych różnej maści, no to musieliśmy to zrealizować wcześniej czy później.

Dzisiaj będzie chaotycznie, coś czuję. Ja dzisiaj nie mam mózgu. A, jeszcze warto zaznaczyć, że bardzo słabo czytam na głos, więc przygotujcie się. Iga, słynna czytelniczka Creepypast na swoim kanale. Ale Maciek, ja tam to nagrywam godzinami cały. W sensie to jest ta magia postprodukcji, na którą tutaj nie możemy sobie pozwolić, bo będzie nam obraz przeskakiwał co 5 sekund. Ale no tak, no bo w bardzo strasznym podcaście, dla mnie to nie jest temat nowy, dlatego że w bardzo strasznym podcaście mam taki segmencik, jak i wasze historie, historie słuchaczy, który się cieszy bardzo dużym powodzeniem. Więc mamy nadzieję, że ta nasza seria tutaj na Paranautach również was ucieszy i w pochłonie bez reszty. No to co Maciek, kto zaczyna?

Fajne, ładne. God damn. I like it. Zacznę od tego, że to jest w ogóle bardzo dobrze napisane. Tak. Ja jestem, Maciek już wie, że jestem straszną marudą, jeżeli chodzi o styl pisania i często oczywiście nie uznawajcie tego za żadną krytykę ani odstraszać, żeby nam historię podsyłać, czy mnie, czy Maćkowi. Ale często tekst wymaga jakiejś redakcji. Tutaj w ogóle nie było takiej potrzeby i ta metafora naklejki mi się bardzo podoba. Obiecuję, że jej nie zerżnę, chociaż mam taką ochotę. Teraz łyk kawki. Właśnie, jak była ta metafora naklejki. Kaweczka 20.45. Jak była ta metafora naklejki, to aż tak spojrzałem, aż sobie ten tekst otworzyłem, żeby zobaczyć, czy to nie jest jakieś stwierdzenie, które tutaj dodałaś, ale rzeczywiście jest i kurczę, ten tekst jest... Zaraz przejdziemy do historii, ale sam tekst jest naprawdę świetny, w sensie to jest taka jakość książkowa, że tak powiem.

Nie wiem, grałem w The Binding of Isaac i tam itemek głowy kozła był właśnie tym itemkiem ofiarowanym, że tak powiem, szatanowi. Może w tą stronę, ale w wielu kulturach, jak mówisz, jest zupełnie w tą stronę poprowadzony ten koziołek. Tak. Próbowałam teraz na szybko zrobić jakiś research, ale to nie ma większego sensu. Także serdecznie dziękujemy Joannie za tę historię. Jest absolutnie wspaniała. Prosimy o więcej. Maćku, zapraszamy cię teraz do swojej historii. Tak jest. Znaczy nie twojej, do czytania. Tak jest. Ja wezmę historię, która jest chyba najdłuższa dzisiaj, bo ona jest super i wypada ją przeczytać i myślę, że lepiej to zrobić, im szybciej tym lepiej. Lepiej żeby zrobił to Maciek, bo ja nie potrafię czytać.

Tak jest. Myślę, że to jest przyszłościowe, że tak powiem. Szczególnie jak widać, że mamy tutaj takich bardzo zdolnych słuchaczy. Ja chciałem tylko powiedzieć, że to dla mnie jest strasznie taka wzruszająca rzecz, bo, no jak wiecie, twórcą internetowym żadnym nie jestem, w sensie tutaj z Igą działam w Paranauci. No jak już pierwszą rolkę nagrałeś. No wiesz, kurwa, to miało iść na relacje i później Iga mi mówi, ale wiesz co, Maciek, wrzucajmy takie małe ogłoszenia raczej na relacje. Myślę, że to poszło nie na relacje, także jak widzicie... Poszło w świat. Chiny z duchem w tle

Nie wiem czy słyszałeś. To są takie klimaty trochę jak Witch, bajka z Nowej Anglii. Taki brudny horror kostiumowy z diabłem w tle. Także może dzisiaj sobie z Marcinem siądziemy i sobie obejrzymy. Very cool. Ja w zasadzie też nie miałem polecań na dzisiaj, ale jak już tu siedzimy, to mi się przypomniało. Znowu podcast, moi drodzy. Widzicie, ja chyba po prostu lubię podcasty. Maciek nic nie robi, tylko podcasty słucha. No bo wiesz, w drodze do pracy sobie odpalam, później wracam, też odpalam, na zakupach odpalam. Moi drodzy, Boraska. To jest historia, która pojawiała się na reddicie. Autorka publikowała ją pod pseudonimem, którego wam teraz nie podam, bo nie pamiętam.