KOCIA MORDKA

Korzystać tutaj PROSZĘ JA CIEBIE, czyli samotne wykwity, samotne otwieranie słoików z tematami Dzika Majewskiego. Ma się rozumieć, oczywiście wszystko cały czas w domyśle, Aśka nie uwierzysz, ale też i odwoływanie się do was, czyli a czy macie tak? A skoro Aśka nie uwierzy, to czy wy macie tak? No i właśnie, czy macie tak, bo ja to u siebie zauważam i to zauważam coraz częściej, mianowicie jakieś takie przywiązanie do rytuałów, ale tak chorobliwych właściwie rytuałów, którzy mi jakoś tak regulują, bym powiedział, mój spokój. To znaczy wyjście poza nie jest takie wręcz jakby wydaje mi się niebezpieczne, że wszystko jest to samo, ma tak przebiegać właściwie

Że może metro, a może właśnie będzie auto i ja siebie też tam widzę, jakąś mam taką projekcję nawet zaczesu specjalnego, czy może włożyć właśnie tą moją taką dzyndzołkę, obejmę podkówkę, żeby mi te włosy do tyłu zwarła, czy właśnie rozczochran być, ale wszystko takie musi być ustalone jak gdzieś ten rytuał i tak samo jak nawet jadąc, to wiadomo, że w trakcie będzie oczywiście z bezpiecznego zestawu głośnomówiącego telefon. No wiadomo, że ten telefon był z reguły do Aśki, krótkie sprawdzenie, gdzie jestem, gdzie ja jestem, w jakiej jestem sytuacji, parę żartów, wrzutka, żeby usłyszeć jej perlisty śmiech, albo czasami, no nie, no nie uwierzę, albo na przykład słynne powiedzenie jej, teraz będzie ciunknięcie, bo herbata, słynne powiedzenie jej, nie, nie, nie, nie mów, będzie z tego odcinek.

Ze wspaniałym Karolem Stryją, który urzęduje niedaleko Karol Stryja. To jest gość, który, proszę ja ciebie i proszę ja was, on doprowadził do tego, że w ogóle z Zaśką się spiknęliśmy, zaczęliśmy nagrywać podcast, kiedy ja jeszcze nie wiedziałem, co to znaczy podcast i chyba tylko Rosiak to wiedział jedynie w kraju, co to jest podcast. I myśmy z Zaśką zaczęli nagrywać, co zauwacowało cudowną miłością i sztamą ponad wszystkie sztamy. No i teraz ja do niego, bo przecież miałem PROSZĘ JA CIEBIOZĘ, uczyć się w końcu, bo przecież ja to sam wszystko teraz wpuszczam, Aśka wszystko robiło i to też jest przebrnięcie przez... Słuchajcie, ile ja dyskomfortów, ile barier ja przebijam ponadźwiękowych, czyli nie dość tego, no jak już się tutaj nauczyłem wpuszczać na Spotify, na Apple'a, słuchajcie, moi drodzy, to jest w ogóle plany, że to będzie na YouTubie, szaleństwo całkowite, ja sam mikrofon, sam kartę włożyłem, tu zeszycik, tu herbata.

Przecież kawę mi na przykład Aśka robiła, no way, nie zrobi, no chyba, że poproszę i mi jakąś tam taką w MP3 przyślę. I słuchajcie, i potem sukcesy wielkie, bo tak, przychodzę, córka mówi, tato, czy się odblokował? Odblokowane, odblokowany rytuał, bam. Lunch, teraz uważajcie, lunch absolutnie też, jak to bym powiedział mój kolega w pyteczkę, wszystko na miejscu, dobry ten lunch. Spojrzenia, teraz uważajcie, teraz jest następna sytuacja taka, że ja wiem, że prawdopodobnie za trzy tygodnie tam idę. Znowu, no bo wiecie, że trzeba o tą brodę i zalesienie dbać, żeby być, no właśnie, nie tworzyła się kocia mordka, ani też haggit, jakiś tam leśny dziad. No więc będę na pewno szedł tam.

Gdzieś może też można stwierdzić ich zarybaczenie, zasuszenie, czy też nawodnienie. Są wały, które na nas czekają. Są też barberzy. Jedyne co, co miałem tak, że raz poszedłem do innego Barbera. Raz. To była sytuacja taka, że byłem na wycieczce w Krakowie, więc tam wszystko było. Gdzie indziej śniadanie było, był hotel, była tymczasowość i wtedy nawet sobie myślałem, że będzie sexy. I wtedy pójście do Barbera było wycieczką, przygodą do innego, na ulicy w ogóle. Kupa. Tak, na ulicy Kupa. Na Starym Kazimierzu. I tam to wytrzymałem. Ale tu, jeżeli już wpadam, to wszystko jest ustawione. Pod tą Wisłą, którędy dojeżdżam. Jadę tamtędy. Bo tak jak do Aśki jeździłem cały czas i co pewien czas zbaczam i próbuję w tamtym samym.