Mentionsy Mentionsy
POP Science
POP Science

Tych kosmitów należy się bać. Jeśli istnieją - POP Science #33

11.11.2022 ·1 godz 14 min

Myśląc o kosmitach zazwyczaj mamy w głowie obraz szaraka. Małego, rachitycznego jegomościa o wielkich, czarnych oczach. To typowy obraz kosmity, utrwalony przez pop kulturę. Ale tak naprawdę najbardziej pociągające są wizje innych, mniej oczywistych kosmitów. Takich, którzy są dla nas niebezpieczni. Celowo, lub co gorsza, przez przypadek lub nieświadomie. W dzisiejszym POP Science rozmawiamy o najniebezpieczniejszych kosmitach, a odcinek zarejestrowaliśmy w Zielonej Górze podczas Bachanaliów Fantastycznych 2022.

I tutaj, jeżeli się pojawia jakiś inny motyw albo tak naprawdę pojawia się coś, co jest przedstawione jako coś zupełnie obcego, Tutaj mistrz Lem był naprawdę fenomenem, bo ten Solaris, który tutaj wcześniej się pojawił i inne powieści Lema, one zderzają nas z problemem obcych jako rzeczywiście obcych. Oni nie są ludźmi. Bo często w fantastyce te stworzenia mają przedziwne kształty, macki, czułki, są owadami albo jakimiś dinozaurami. Może gadami. Do gadów jeszcze dojdziemy. Ale te cechy ludzkie gdzieś tam się pojawiają.

Tak, wrócisz do tego, a ja Lema, no zabrałem... Najnowsze wydanie Edenu, bo ci obcy w tej książce, już się tym chwaliłem swego czasu, to jest książka, od której się moja przygoda z Lemem w ogóle zaczęła. Książka, która mną wstrząsnęła i też jest na nowo odczytywana. Pojawiają się jakieś nowe interpretacje tego, co tutaj jest. A czemu wstrząsnęła? No była taka inna. Był właśnie świat przedstawiony w tej książce i ta fauna i flora, i ta obcość obcych. Na końcu to znowu jest tam, Lem trochę to wygładził pod koniec tej książki, ale większość, gdy się czyta, to człowiek się zderza z nieznanym.

I ja wtedy stwierdziłem, to jest prawdziwy fantasta. On naprawdę otworzył swój umysł i znalazł coś, czego nie było nigdzie indziej. I później w innych powieściach Lema to się też potwierdziło. To, że on nie szedł na łatwiznę. Jego obcy to nie był taki oszarak, który tam, nie wiem, pajacuje i pali jointy. Tylko to są obcy tacy na poważnie rozkminiani i obcy, z którymi my rzeczywiście, myślę, że sobie nie poradzimy. Ule ma nawet te obce cywilizacje, ten głos Pana, który pokazuje, jak my bardzo nie jesteśmy w stanie zrozumieć,

I tutaj Watts, on też poszedł w... on chyba Lema czytał i lubił Lema, bo poszedł też w obcych, którzy są absolutnie obcy. Tutaj czytając tę książkę to, nie wiem, zderzamy się rzeczywiście, jest takie wrażenie zderzenia z czymś rzeczywiście takim bardzo obcym. A one z kształtu, dlatego ją wziąłem i tak jakoś mi się skojarzyło, bo z kształtu troszeczkę tam są opisywane jako takie podobne do ośmiornic, jakichś tam kałamarnic, nie wiem, czegoś takiego. A to wiesz, na powrót do wrednych obcych. Absolutnie niezrozumiali dla nas, ich nie sposób zrozumieć. Natomiast, wiesz, tacy, którzy są wystarczająco zaawansowani, mogliby właśnie korzystać z naszych niedoskonałości, nie?

Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.