Tych kosmitów należy się bać. Jeśli istnieją - POP Science #33
Myśląc o kosmitach zazwyczaj mamy w głowie obraz szaraka. Małego, rachitycznego jegomościa o wielkich, czarnych oczach. To typowy obraz kosmity, utrwalony przez pop kulturę. Ale tak naprawdę najbardziej pociągające są wizje innych, mniej oczywistych kosmitów. Takich, którzy są dla nas niebezpieczni. Celowo, lub co gorsza, przez przypadek lub nieświadomie. W dzisiejszym POP Science rozmawiamy o najniebezpieczniejszych kosmitach, a odcinek zarejestrowaliśmy w Zielonej Górze podczas Bachanaliów Fantastycznych 2022.
Hej, hej POP Science maniaku lub POP Science maniaczko! Jeśli nie chcesz przegapić kolejnych odcinków, to koniecznie zajrzyj na naszą stronę astrofaza.pl i zapisz się na darmowy newsletter. Dwa razy w tygodniu otrzymasz podsumowanie tego, co robimy w ramach Astrofazy, a warto, bo dzieje się naprawdę dużo. A teraz już zapraszam na odcinek. Oglądaliśmy wiele rodzajów gatunków obcych na ekranach, czytaliśmy o nich w książkach, na kartach komiksów. Rodem wszędzie, można słowem, wszędzie można było znaleźć właśnie opisy takich kreatur, stworów. Ale jak naprawdę mogłyby wyglądać takie istoty?
No dobra, tylko to właściwie odbiega od takiego wizerunku obcego, nie? No bo szukamy takiego właśnie czegoś ziemskiego, czegoś znajomego w tych kosmitach. Często jak się popatrzy na obcych, którzy byli tworzeni na właśnie potrzeby różnego rodzaju dzieł, no to właściwie to są ludzie. Weźmy Star Trek. W Star Treku masz przekrój przez wszystkie grupy etniczne, społeczne i tak dalej, jakbyś tak sobie popatrzył na to. Klingonowie, Możesz ich bezpośrednio wręcz do jakichś Mongołów na przykład z dawnych czasów odnieść. Klingoni to Mongołowie. Nie wiem, tu bym się zastanawiał. Ja bym się zastanawiał. To jest właściwie, można powiedzieć, ten sam klimat. A ci wolkanie nasi wspaniali, ci... Kto to jest? Elfowie? No dobra, ale elfowie też byliby kimś, prawda? Dobrze, nie.
Natomiast wiesz, szukamy tych takich ludzkich cech, nie? Musimy, tak. To bardzo dużo jest tych ludzkich cech u obcych. Zazwyczaj oni są albo tacy dobzi jak i mili, tak jak w wielu powieściach, w wielu książkach, filmach, albo są tak, no można powiedzieć, z gruntu źli, tak? I próbują nas w jakiś tam sposób okiełznać, zaatakować, zniszczyć, nie wiem, zepsuć wszystko, co napotykają na swojej drodze. Ale ja myślę, że skoro już tutaj o tych obcych dyskutujemy i rozmawiamy, to trzeba magicznego pilota. I to nasze tło jest trochę inne niż w POP Science. Ja się trochę gubię cały czas. Natomiast jest dużo różnych
Dziwnych, obcych, którzy są przedstawiani w popkulturze. Ja chciałbym zacząć właśnie... O, z grubej rury widzę. Z grubej rury, tak. Tutaj można w tle zobaczyć ocean z Solarisu. I nie wiem, co tam jeszcze, takie dziwne nawiązanie. Może do tego obłoku, który pojawił się w Układzie Słonecznym, opisanego przez Freda Hoyla. To był, zdaje się, czarny obłok, czy ciemny obłok, jakoś tak. I to są takie bardzo skrajne wyobrażenia obcych, które się pojawiają, ale nie niemożliwe. Możemy sobie wyobrazić, że jakieś żywe, myślące substancje, żywe, myślące obłoki,
I te wykreowane wizerunki, one spowodowały, że jakby napędziła się spirala. I dzisiaj ten obcy jest taki najbardziej popularny, jeśli chodzi o wizerunki obcych. Natomiast... Ma swoją emoticonę, a to już o czymś świadczy. Dokładnie tak. Wszechocean nie ma. Ale zostajmy przy tym wszechoceanie, bo odpłyniemy, a to jest bardzo fajny temat. Odpłyniemy na oceanie. Widzisz, jak bystro? Znowu, nie? Kurczę, jesteś normalnie jak żyleta po prostu. Zastanawiam się, no bo mamy takie przykłady organizmów jak na przykład grzybnia, nie? Poczekaj, jestem przygotowany. Okej, masz grzybnię. Tak, to jest wszystko, jest grzybnia. Grzybnia na Ziemi to jest coś fenomenalnego. Akurat jak nagrywamy to, to jest okres, w którym grzybnia wypuszcza owocniki, które bardzo lubimy jako gatunek.
Nie tylko my, ale dużo różnych stworzeń żywi się owocnikami grzybów. I grzybnia rzeczywiście, to jest obcy na 100%. To jest coś niewyobrażalnego, dlatego że jest to najbardziej powszechny chyba organizm na Ziemi. Biomasa grzybni jest wielokrotnie większa niż pozostała biomasa. Grzybnia sięga do głębokości ponad 100 metrów. Jeszcze są elementy grzybni można spotkać w tak głębokich wykopach, więc to jest absolutnie fenomenalne. Może grzybnia nami steruje? Prawdopodobnie. To jest coś takiego jak mówi się Gaia. Jest to ten duch, taki duch Ziemi.
Także jest to coś fenomenalnego. A jednocześnie grzyby, Jako niebiolog to może palnę jakąś głupotę, ale w komentarzach czy potem w dyskusji ktoś nas poprawi na pewno. Czy jest na sali biolog. Czy jest na sali biolog, czy biolog, geolog i fizjolog. Grzyby to nie są ani rośliny, ani zwierzęta. To jest zupełnie odrębna ścieżka rozwoju. Tak, jest to królestwo grzybów, skąd też paradoks masz tego, że grzyb jest jedną nogą w królestwie zwierząt, drugą w królestwie roślin, a ma tylko jedną nogę. Tak, żeby było trochę suszej. No, więc ciekawostkę zarzuciłeś właśnie a propos tych organizmów, które współpracują w jakiś taki sposób, tworząc ten właśnie taki hive mind tak zwany, czyli ten umysł ula.
To prędzej będziemy gdzieś tam szczegółowo omawiać przy ksenomorfach na pewno. Pewnie tak, jest mnóstwo tych przykładów. Ale zastanawiałem się właśnie, jak taki wszechocean mógłby działać, no i jedyne, co mi przychodzi do głowy, to tak naprawdę właśnie jakaś masa mikroorganizmów, które razem tworzą coś Co jest większe od nich, nie? Coś co tworzy w jakiś sposób świadomość i może wpływać wtedy na po prostu swoje jestestwo i wszystko. Tak, żeby już też zachęcać do czytania, bo to jest jakby nasza tutaj wydaje mi się bardzo mocna misja tego programu. Grzybami jest zauroczony Jeff Vandermeer, który kilka książek napisał, w których grzyby odgrywają ważną rolę.
Posób bytowania, egzystencji, rozmnażania właśnie, który ma miejsce wśród grzybów. Ale w ogóle grzyby to jest taki ciekawy temat. Bardzo polecam, bo to jest dobra książka. To jest coś, co się świetnie czyta. Wziąłem tylko jeden tom, tak jak mówiłem, są trzy i warto po nie sięgnąć, jeśli jeszcze gdzieś są dostępne. W ogóle wiesz, grzyby to jest nośny temat ostatnio, bo też wskazuje się na pewne zagrożenia, które niosą grzyby. Wiesz, któraś z kolejnych jakichś takich epidemii, pandemii być może nawet może być oparta nie na bakteriach, nie na wirusach, a właśnie na grzybach i będzie też dużo trudniej zwalczać tego typu zakażenia. Oczywiście oglądają nas tu na żywo i słucha grzybnia nas, ale ludzie zdają sobie sprawę z tego, że to hasło grzyby nie odnosi się tylko do borowików i kurek, że to jest tylko owocnik, to jest tylko coś, co grzyb wypuszcza, żeby się porozmnażać.
POP Science 33. To są bez wątpienia obcy, aczkolwiek nigdzie nie jest tak wprost. Jest tylko sugestia, że to jest ta strefa, która gdzieś tam pojawiła się wskutek czegoś. Natomiast te grzyby z kosmosu, ja się tak zastanawiam, czy jakieś grzyby z kosmosu do nas przyleciały. Podejrzewam, że jest trochę opowiadań, ale nic mi nie przychodzi do głowy, więc przejdziemy do
POP Science 33. Ale wiesz, już tak złożona forma mogłaby po prostu nie przetrwać tego rozgrzania. To jednak są ile? 3000 stopni prawie Celsjusza przy wchodzeniu w atmosferę. No dobra, lećmy dalej. Przy 1500 zaczyna się robić ta warstwa ablacyjna taka. Natomiast oczywiście te grzyby może nie dotrą do ziemi. Też drobnoustroje, jakieś jednokomórkowe organizmy, o których za chwilę troszeczkę jeszcze powiemy, natomiast mogą zostać na Ziemię przywiezione, przywleczone.
Chwale się płytą. Tak, tak. Chwale się płytą. Piękna jest. Jest taka bardzo antarktyczna. Jakby się rozpuścił, to by wypłynęło tam w środku. Na pewno to białe tutaj, to jest coś. Tak, to jest coś. Natomiast wiesz, żeby tak szybki metabolizm zaspokoić, to to musiałoby naprawdę żryć. No i pewnie, bo to nikt nie mówi, że ten film jest jakiś tam mega logiczny. No nie, ale my się zastanawiamy, jak mogłoby to działać. Natomiast pokazuje jakiś tam możliwy scenariusz. Ja chciałbym zaraz nawiązać, no coś to jest ten film, który jeśli ktoś znowu, jeśli ktoś nie widział, to powinien. To jest znakomite kino. Natomiast ja chciałbym jeszcze bardziej nakłonić
Jedna z najlepszych powieści współczesnych, polskich, fantastyczno-naukowych, to jest Dzień drogi do Meoli Marka Oramusa. Książka, która ma mnóstwo zalet, ale jedną z tych zalet jest właśnie przedstawienie obcych. Ja tutaj nie chciałbym... Obcymi są takie dziwne stworzenia, to są takie miśki, które mają tam jedną rękę taką upośledzoną, Wszystkie rzeczy związane z fabułą też pokazują upośledzenie ludzi, którzy Próbują się przypodobać tym kosmitom, którzy tutaj wprowadzają swoje rządy na Ziemi. Ten system społeczny, który Marek Oramus pokazuje, jest taką kalką tego, co było w czasach komunizmu i tego właśnie, takiej nadgorliwości w stosunku do okupantów radzieckich.
Ale to jest jakby jedna płaszczyzna. Te miśki, Które mają tam takie... Pamiętam, bo on bez pardonu miał takie koryta i taką ssawę, którą wkładał w koryto i chłeptał jakąś breję, tak? Jednocześnie prowadząc rozmowy, co było zachowaniem takim dosyć paskudnym. Natomiast w finale tej powieści okazało się, że jest zupełnie inaczej. Że te miśki nie są miśki, no te stworzenia, tak? Ci kosmici. Którzy opanowali Ziemię. Nie są tak naprawdę tymi stworzeniami. Nie chcę za dużo mówić, żeby nie zniechęcić, czy żeby później nie było tej przyjemności z czytania.
Ale jest inaczej. I jest nawiązanie do filmu coś. Nawiązanie do tego, co teraz mamy wyświetlone. Czyli te organizmy troszeczkę inne, troszeczkę mniejsze i sprytniejsze. I to jest taka forma życia, która myślę, że jest wielce prawdopodobna, że może się pojawić. Taki pasożyt kosmiczny. To pasożyt, no coś takiego. To jest już forma troszeczkę wyższa. Pasożyt to jest coś takiego, co można zobaczyć, co można usunąć może. Natomiast te organizmy, które No dziwnie działają, no bo opanowują właśnie tak jak, tak jak te mikroskopijne grzyby mogą opanować nasze, nasze mózgi i spowodować, że będziemy zachowywać się irracjonalnie i to są jednostki chorobowe w ten sposób wywoływane.
A coś Ci to przypomina? Tak z naszego codziennego życia? Ludzie tak postępują, tak? Okej, też, ale mówię o czymś bardziej podstawowym, że DNA trochę tak działa przecież, nie? Te wszystkie wykwity, które tutaj widzimy w postaci życia, mniej, bardziej skomplikowanego, jest w pewnym sensie pokłosiem tego, że ta cząstka ma nadrzędną funkcję do powielania się. I co? I nami steruje, tak? Dzięki temu nam się wydaje, że myślimy, ale tak naprawdę jesteśmy tylko i wyłącznie tępymi narzędziami, W rękach, w cudzysłowie, w rękach DNA po to, żeby się rozmnażać, tak? To jest Twoja sugestia? Tak mnie nazwałeś? Powiedz, tak mnie nazwałeś?
Obrażasz moją matkę? Tak, o jedy, to idę stąd. Czyli zobacz, mamy takiego kosmita, tylko że rodzimego, można powiedzieć troszeczkę, nie? Tak, tak, a zacząłeś o pasożytach mówić. No te grzyby ewidentnie, ale pasożyty to też jest bardzo, bardzo nośny temat. Temat, który pojawia się bardzo często w fantastyce. Co tam jest? Bo ja nie widzę, a my ciekawimy. Nic tam nie jest. Tam jest wenom, obrazek z wenomem, jakiś tam inny obrazek. A, tam się tak... Ten obraz, który jest dla Państwa o ten, to jest to. Tak się dziwnie ten slajd ułożył. Tak, to jest to. A to, to... To ten minister teraz kredkami narysował, tak?
Możesz chemicznie jakoś wpływać, hormony różne wydzielać. Można wpływać chemicznie, ale można wpływać też elektromagnetycznie. To nie jest takie właśnie bezpośrednie wpływanie, że teraz będziesz mówił to, co grzyb chce, żebyś powiedział, czy jakiś tam pasożyt. Natomiast elektromagnetycznie też były badania nad wpływem przecież na odczuwanie pewne. Generując odpowiednie impulsy elektromagnetyczne jesteś w stanie wytworzyć pewne odczucia, strach, lęk, emocje? No skoro my potrafimy już w medycynie te bardzo delikatne impulsy rejestrować i za pomocą tych impulsów stawiać diagnozę, potrafimy tymi impulsami
POP Science 33. Powstanie impulsów elektrycznych w mózgu i to jest generalnie to meritum tego, co się dzieje tu pod czaszką. Więc można to, myślę, że doskonale zakłócić, tak jak możemy zakłócić z zewnątrz działanie układów elektronicznych, tak można zakłócić z zewnątrz działanie naszego mózgu. Tylko nie wiem, czy takie eksperymenty pewnie były prowadzone, ale o tym się głośno nie mówi. Takie wiesz, super czapki, tak?
Karaluchy z zamontowanymi układami, którymi sterujesz. Wręcz po prostu przejmujesz kontrolę nad ich układem ruchu, które mają być teoretycznie wykorzystywane do poszukiwań np. ludzi gdzieś tam w zawalonych budynkach itd. Ale to pokazuje, że to są proste organizmy, natomiast jesteśmy w stanie dzisiaj już my tego typu efekty wywoływać. Ale to powiem Ci tak, czy to jest potrzebne? Wystarczy dać ludziom telefony do ręki i popatrz, po 20 latach mamy takie karaluchy wszędzie, które chodzą i robią to, co im każe aplikacja. Nie dojechałbyś tu bez aplikacji. Co bym nie dojechał? Nawet nie włączałem.
Także w ten sposób to wygląda. Słuchaj, owady. Ok, jesteśmy już przy nich. Musimy się tu sprężać, bo jest ich dużo. Nie no, obrazki na obrazki nie, patrz. Dlaczego nie? Ładne są. Ładne, tak? Ten u góry to pewnie jest dosyć łatwy do rozpoznania. Przecież to nie jest owad. Ale to jest obcy, który... Który generalnie jest robakiem. Owadem. Robakiem, tak? To schrzanili oczy. Oczy są typowo dla jakiegoś gada. Bo to jest ten obcy z Men in Black. On przywdział skórę od takiego człowieka. Zdjął jego skórę, wlazł do środka i zachowywał się tak dziwnie.
Znowu Heinlein się pojawia. Ten Heinlein to nas dzisiaj dobije, ale to jest żołnierze kosmosu. Starship Troopers, tak? Czyli jak to ktoś przetłumaczył, trupy kosmicznych owiec. Tak, polecałeś mi, żebym to obejrzał. Obejrzałem to jeszcze raz i powinienem cię zamordować za to. I co? Znakomity film. Mi się bardzo podobał. No cudowny. Jest tak, tak śmieszny i tak... POP Science 33. Podzielone i w zależności od tego, jaką pełnią rolę. Są te zwykłe takie trutnie, które walczą. No i jest ten na końcu ten mózg, który steruje tym wszystkim, tak?
Tutaj warto też wspomnieć o Miłość, Śmierć i Roboty, tak? Dobrze kojarzę. Najnowszy sezon i tam był właśnie taki odcinek o pewnym, pewnej asteroidzie, zdaje się, wewnątrz której jest cały taki rój. Owa do kształtności. Ona się często pojawia. Jeszcze lepszym przykładem, ale parę razy ta książka już występowała w POP Science, a ta chyba jeszcze nie, więc nie wziąłem Ale Orson Scott Card i ten cały świat Endera jest w ten sposób jakby zbudowany, że jest walka z Formidami, czyli z tą cywilizacją, która ma swoją królową i ma tych żołnierzy, którzy tam próbują podbić takie czy inne ciała niebieskie.
A my jesteśmy, tak, jesteśmy robakami. Ale było też ciekawie pokazane właśnie, że ich też ktoś stworzył, nie? Był taki prosty karaluch gdzieś tam jakiś. Perfidne, perfidne mrówki są w tej powieści. Znowu, jest to powieść, którą każdy, kto uważa, że lubi fantastykę, to absolutnie musi znać i przeczytać. Jest lekka, przyjemna do czytania. To jest Janusz Zajdel, Wyjście z cienia. Tutaj też pojawiają się perfidne, no bo one udają naszych przyjaciół po to, żeby podporządkować sobie całą ziemię, tylko po to, żeby jakieś tam dobra pozyskiwać, ale przy okazji jakby
Bardzo fajna książka, bardzo lekka, sympatyczna. To jest stare wydanie, są jakieś nowsze. Nie wiem, czy ostatnio to było wznawiane, ale powinno. Dzieła Janusza Zajdla powinny być wznawiane, bo to są książki znakomite. Widać cieniutka, taka cieniutka. Wtedy jeszcze był papier cienki, nie był dmuchany. Zastanawiam się nad zagrożeniami ze strony takich obcych, którzy byliby w formie owadów. Na pewno byłoby to ich liczebność. One mogłyby się na pewno, tak samo jak tutaj owady, w dość szybki sposób rozmnażać i właściwie uzupełniać te jednostki, które by nas tutaj atakowały i tak naprawdę właśnie to jest tutaj...
Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Myśląc o kosmitach zazwyczaj mamy w głowie obraz szaraka. Małego, rachitycznego jegomościa o wielkich, czarnych oczach. To typowy obraz kosmity, utrwalony przez pop kulturę. Ale tak naprawdę najbardziej pociągające są wizje innych, mniej oczywistych kosmitów. Takich, którzy są dla nas niebezpieczni. Celowo, lub co gorsza, przez przypadek lub nieświadomie. W dzisiejszym POP Science rozmawiamy o najniebezpieczniejszych kosmitach, a odcinek zarejestrowaliśmy w Zielonej Górze podczas Bachanaliów Fantastycznych 2022.