Mentionsy Mentionsy
POP Science
POP Science

Tych kosmitów należy się bać. Jeśli istnieją - POP Science #33

11.11.2022 ·1 godz 14 min

Myśląc o kosmitach zazwyczaj mamy w głowie obraz szaraka. Małego, rachitycznego jegomościa o wielkich, czarnych oczach. To typowy obraz kosmity, utrwalony przez pop kulturę. Ale tak naprawdę najbardziej pociągające są wizje innych, mniej oczywistych kosmitów. Takich, którzy są dla nas niebezpieczni. Celowo, lub co gorsza, przez przypadek lub nieświadomie. W dzisiejszym POP Science rozmawiamy o najniebezpieczniejszych kosmitach, a odcinek zarejestrowaliśmy w Zielonej Górze podczas Bachanaliów Fantastycznych 2022.

POP Science 33. Powstanie impulsów elektrycznych w mózgu i to jest generalnie to meritum tego, co się dzieje tu pod czaszką. Więc można to, myślę, że doskonale zakłócić, tak jak możemy zakłócić z zewnątrz działanie układów elektronicznych, tak można zakłócić z zewnątrz działanie naszego mózgu. Tylko nie wiem, czy takie eksperymenty pewnie były prowadzone, ale o tym się głośno nie mówi. Takie wiesz, super czapki, tak?

I przybrały postać ludzką. Także to jest, zobacz, wszystko obraca się jakby wokół naprawdę niewielkiej grupy tematów, które my ubieramy tylko w co rusz inne sukienki. Do czego powiedziałem sukienki. Nie wiem, może lubisz zakładać sobie. W każdym razie, słuchaj... Nie ma, Sylwii już wyszła, dobrze. To są te same historie, które, wiesz, tak naprawdę opowiadamy, no, jakby, bo one niosą pewne wartości nadrzędne i pewne wartości uniwersalne, no. Weźmy, mamy dzisiaj roboty. O, to jest piękny przykład. Na pewno znasz film Czapi o robocie, który chce być człowiekiem de facto. Czym to się od Pinokia różni? To jest dokładnie to samo. Pytanie o człowieczeństwo.

Tak, to są te same historie, ubrane troszeczkę inaczej. To jest Czapi, no fajny, ale od Czapy. Drugi raz tego filmu bym nie chciał oglądać, bo to jest... A Pinokię oglądałeś drugi raz? Dosyć, dosyć... W dorosłym życiu? Tak, ja czasami włączam wiadomości i oglądam. Znowu, wytniemy. To się nie bałajemy. Pinokio nas dojedzie. Nie zdąży, bo wcześniej jakiś minister ma nas dojechać. No rzeczywiście, ten z kredkami. W każdym razie, słuchaj, no właśnie tak się zastanawiam, gdzie się kończy, znaczy o tych zagrożeniach, żeby to jakoś podsumować fajnie. Gdzie jest ten pułap, od którego już nie bylibyśmy w stanie nic zrobić? I to jest nasza klęska, nie? Wystarczy to widać.

Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.