Podróże filozoficzne. Justyn

Temu głównemu zadaniu próbował sprostać również Justyn. Znowu pojawiają się tutaj emanacje. Przedmiotem jego rozważań był łap jednak nie tylko ta rzecz, ale również Bóg jako jedność oraz dusza. No bo skoro istnieje jeden Bóg, to są pytania, które musiały być zadane. One są bardzo zdroworozsądkowe w tym pierwszym okresie filozofii chrześcijańskiej. Skoro istnieje tylko jeden Bóg, no to kim właściwie jest Chrystus? Jak to rozumieć? Rozwiązanie, jakie podał Justyn, Justyn Męczennik, to jest takie, że Chrystus jest jakimś bytem pośrednim, pośrednim między Bogiem a światem. I w tym miejscu skorzystano z pojęcia starogreckiego, znanego jeszcze z historii, gdy mówiliśmy na samym początku o filozofii Heraklita, z pojęcia logosu.

Albo jest niezmienne, to wtedy nie ma początku i nie ma końca, tymczasem chrześcijaństwo mówi, że dusza ma początek, ale nie ma końca, bo następuje zbawienie. No i teraz trzeba było jakoś spróbować odpowiedzieć na te pytania. To nie są pytania, które znalazły u Justyna odpowiedź, ale on zdał sobie sprawę, że to są właśnie te owe dziury myślowe, które w jakiś sposób trzeba wypełnić. U niego również pojawia się taka myśl, że skoro Bóg stworzył wszystko, to również musiał stworzyć materię. Tu też, proszę Państwa, była pewna niekoherencja, no bo mówimy, że świat powstał poprzez potęgę słowa fiat. Czyli z nicości. Ale to można rozumieć jeszcze inaczej, że materia istniała, tylko była nieporuszona.