Podróże filozoficzne. Justyn

Mili słuchacze, pozostajemy w kręgu tworzenia się filozofii chrześcijańskiej. Ten okres nazywamy okresem ojców Kościoła, bo oni podłożyli podwaliny pod to, żeby później wzrósł grunt dla późniejszej filozofii chrześcijańskiej. Dzisiaj będziemy mówili o Justynie. On był praktycznie rzecz biorąc współczesny bazylidesowik, o którym mówiliśmy tydzień temu. Proszę się też nie dziwić, że w tej chwili, gdy omawiamy, taką mam przynajmniej nadzieję, całą historię filozofii, skupiam się na filozofii chrześcijańskiej, bo to co najważniejsze działo się w pierwszych wiekach naszej ery, to jednak działo się w filozofii chrześcijańskiej. Mówiłem Państwu, że już upadły praktycznie wszystkie poza Akademią Platońską szkoły filozoficzne starogreckie.

Pozostała tylko właśnie Akademia Platońska, ale jej blask już minął. A tutaj zaczęło się coś nowego. Wraz z przyjściem Chrystusa podjęte zostały nowe problemy. Spośród nich wciąż najważniejsze, jeśli ktoś słucha naszych audycji regularnie, to aż do znudzenia powtarzać mogę i będę jeszcze musiał powtarzać przez jakiś czas, że tym najważniejszym problemem było to, jak pogodzić to, iż Chrystus twierdził, że jest Bogiem i człowiekiem, podczas gdy starożytna grecka filozofia mówiła, że Bóg i człowiek to są przeciwieństwa. I niczym więcej ojcowie kościoła się nie zajmowali, jakże tym przede wszystkim, żeby w jakiś sposób określić, jak to jest możliwe, że jest ta jedność Boga i człowieka.