Święta bez maski – jak być sobą przy stole?

I była, wytoczyła się dyskusja jakaś tam ta słynna ciotka mówi no jak to do mojego taty, to Dorota, Dorotka nie chodzi do kościoła, coś tam, a mój tat, zrób coś z tym, a mój tata mówi wiesz co, ale jestem dumna, że ona o tym otwarcie mówi, bo ja wiem, że to dalej zachowuje te rzeczy, które są istotne, tak. I bądźmy takimi rodzicami, dawajmy dzieciom wolność. Zrób coś z tym, no. Filip, zrób coś z tym. Ja chciałem tylko, jeśli się zgodzicie... Są to społeczne oczekiwania. Zrób coś z tym. Tak. Chciałem jeszcze nawiązać do tego, co powiedział Piotr o tym, że to, co ja zasugerowałem jest kontrhejtem albo, że nie ma czegoś jakby takiej łagodniejszej formy. Uważam, że to nie jest kontrhejt. I uważam, że łagodniejszą formą na przykład i prostą, taką, której można się właściwie nauczyć, bo wiemy, gdzie jedziemy na te święta przeważnie, wiemy, z kim się spotkamy i prawdopodobnie wiemy, że ta ciocia zadaje to konkretne pytanie, bo ją naprawdę nie interesuje, czy jesteśmy szczęśliwi, tylko to czy.

Ale dzisiaj na to patrzę z takim rozrzewnieniem, z takim uśmiechem. Babcia na szczęście jeszcze żyje. No ale jakby moja droga z religią, z Kościołem się trochę rozeszła i dalej mam wartości chrześcijańskie, dalej jest dla mnie, wszystko jest po staremu jakby, tylko po prostu moje jakieś tam, no z wiarą się stało tak, a nie inaczej. I ja jestem z tych osób, które po odejściu z Kościoła i po nie zerwaniu, ale jakiś wygaszeniu tej relacji z Bogiem, odczuwam pustkę w życiu. Nie taką pustkę, która mi towarzyszy na co dzień, ale brakuje mi tak obrzędów, rytualności, jakiejś takiej tradycji. Dzisiaj mówimy bardzo dużo o tym właśnie, żeby myśleć o sobie. Trochę będę może adwokatem diabła, chociaż tylko rzucam w eter.

Bo wśród nas jest bardzo dużo osób, które zmagają się z kryzysem zdrowia psychicznego. To jest problem całej Polski i wszystkich pokoleń, niestety. I o tym też warto w święta pamiętać, że potrzebna nam jest też taka uważność. I po to dbamy o siebie, żeby mieć siłę na wsparcie tych ludzi, którzy nie radzą sobie z pewnymi aspektami swojego życia. Myślę, że to jest też, tak teraz pomyślałam, taki Bardzo ważny element świąt. Cierpienie nie da się wyłączyć na święta krzyż. To jest fantastyczna uwaga. Jeszcze tylko jedno. Dobra, no brata, tylko komentarze, bo chciałem jeszcze tylko to powiedzieć o tej tradycji, że wydaje mi się, że to jest też bardzo istotne i to jest też ciekawy bardzo proces tego, co się dzieje w Polsce, też jak słucham głosów tutaj, że my, ta nasza tradycja też się zmienia, mówię o kościele w ogóle, to jest też ciekawe, że sam kościół wewnątrz też przechodzi pewną przemianę,

Kościół dzisiaj to jest zupełnie co innego niż to co znałem 20 lat temu wchodząc do zakonu, to jest inny temat, ale jakby istotą tej tradycji i wydaje mi się tego co jest istotą świąt, chciałbym żeby to padło też w tym studiu i to z czego wychodzimy do takiego świętowania blisko siebie, to jest Bóg, który się staje człowiekiem i oczywiście ta idea To jest idea chrześcijańska, to jest jakby treść, fundament tej wiary chrześcijańskiej, to jest jasne, nie mówię tego w opozycji do nikogo, ale pięknie mi się to łączy, bo to Bóg staje się człowiekiem wchodząc w jego ślady i to też znajdujemy to w Ewangelii, jak popatrzymy sobie z punktu widzenia człowieka takiego pękniętego, który pragnie bliskości, a jednocześnie nie potrafi jej przyjąć czasami, właśnie ten kryzys zdrowia psychicznego, tożsamości, ja też mam kontakt, dużo kontaktu z młodymi ludźmi i widzę to bardzo mocno,

Czy z tymi bardzo bliskimi, czy z tymi niekoniecznie bliskimi osobami, ale bliskimi dla nas, ważnymi może inaczej, może nie bliskimi, a ważnymi dla nas po prostu. Stawianie granic, o których tutaj pan mówił i ta tradycja jest w tej chwili przez ludzi wiązana niekoniecznie z tradycją kościoła katolickiego, tylko z pewnymi rytami, które, tak, wspólnotowością i pewnymi rytami, które powtarzamy. I to oczywiście się zmienia, ewoluuje. Dochodzą nasze prywatne, własne sposoby świętowania. No i tak tworzymy tradycję. Jak u misia możemy nadać komuś imię. Tradycja. To z kolei to, co wyście mówiły o tych wigiliach różnych.