Śmierć malarza [OSKARŻAM - odcinek 33]

Krzysztof od 10 lat jest niezawodną złotą rączką dla owdowiałego malarza. Dokładnie zna rytm dnia artysty. Musiało się zdarzyć coś nadzwyczajnego, że o tej porze malarz sięgnął po telefon. Krzysztof oddzwania, ale nikt nie odbiera. Zaniepokojony telefonuje do szwagra malarza. Umawiają się, że mimo późnej pory ciemności i mrozu na dworze spotkają się pod blokiem Beksińskiego. Krzysztof musi przedtem wywołać na komórkę Roberta, któremu pożyczył samochód na krótką przejażdżkę. Syn posłusznie odstawia auto i obiecuje, że przed północą pójdzie na stację kolejową po matkę, która wraca z pracy pod miejskim pociągiem. 17 dźgnięć nożem.

Śledczy odrzucają homoseksualny motyw zabójstwa, ale jest bardzo prawdopodobne, że morderca był kimś znajomym 76-letniego Zdzisława Beksińskiego i dlatego mimo późnej pory antywłamaniowe drzwi zostały dla gościa otwarte. Każdą wizytę zapowiadało się u niego telefonicznie, mówi Krzysztof. Kiedy ta osoba była już pod blokiem, pan Beksiński sprawdzał jej dane osobowe przez telefon, a tożsamość w kamerze. Nieufność artysty do obcych ludzi była anegdotyczna. Kiedyś podszedł do Beksińskiego na przystanku autobusowym młody mężczyzna, aby się pochwalić, że wie, co mistrz aktualnie maluje, bo obserwuje go przez lornetkę z sąsiedniego bloku. Następnego dnia balkon pana Beksińskiego został obudowany do sufitu, opowiada Złota Rączka.