Solo o książkach (grudzień - styczeń)

wczesnej młodości, gdzieś poza ośrodkiem miejskim i wiecie, spacerów nad jeziorko i pływaniem sobie łódką. Jakby nic tu nie jest niewinne, wszystko jest jakby bardzo mocno uwikłane w te kwestie polityczne, a jednocześnie nie jest to przeciążone. Nie mam poczucia, że ktoś tutaj stara mi się kłaść do głowy jakiś moralitet, tylko właśnie jest to wszystko w takich bardzo subtelnych tonach malowane, więc myślę, że bardzo warto tę tę książkę przeczytać, bo jest poruszająca i piękna. Następnie Margarit Duras i Pisać. Książka, z którą pierwszy raz zetknęliśmy się z Arkadiuszem Kołodziejem, a.k.a. Ostatnie Słowo, na spotkaniu z Małgosią Lebdą w księgarni przy MDM.

I od tamtej pory bardzo polowałam na tą książkę, chciałam ją przeczytać. Jakimś cudem, losowo wpisałam ją do sieci, bo po prostu sobie o niej przypomniałam i nagle się okazało, że da się ją kupić za bardzo niewielkie pieniądze gdzieś w internetowym antykwariacie, więc kupiłam ją natychmiast. I zabrałam ją teraz na wyjazd, tak żeby spokojnie móc się nią delektować. I faktycznie Duras pisze w bardzo taki wpływający na naszą wyobraźnię sposób, ale raczej nie wyobraźnię nawet, na naszą wrażliwość. kształtującą pewne myśli, inspirującą do pewnych refleksji, więc ta książka sprawiła mi dużo przyjemności i też miło wspominałam spotkanie z Małgosią, której twórczości jestem wielką wielbicielką.