Wakacje marzeń w II RP

I Żykowski, on jeździł do Kamiennej Góry. Wynajmował pokój z widokiem na Zatokę. Mimo wszystko Gdynia komunikacyjnie nam się kojarzy z luksusami, jakim było wypływanie z tego pięknego terminalu pasażerskiego w świat. Oczywiście Batorem, Piłsudskim. Tymczasem prawda była taka, że większość tych wypływających miała bilet w jedną stronę, bo był to port emigracyjny. Tak i płynęła trzecią klasą. W ogóle inwestycje w Gdynię, tak jak i w polskie Pomorze, no to była inwestycja też trochę patriotyczna. Przecież tam inwestowano po to, żeby ta polskość była wzmocniona. Żeby zrównoważyć Gdańsk. Żeby zrównoważyć Gdańsk. Gdańsk, który był no tuż obok, bo właśnie w Orłowie była, na tym strumieniu, który tam wpada do morza, była granica Wolnego Miasta.

Rejsy statkami. Bo przecież budujemy nasze i kupujemy. Budujemy statki i kupujemy. Bo te luksusowe statki były oczywiście wyposażane przez naszych plastyków, ale kupowane na ogół w innych stoczniach. Oba główne były zamówione we Włoszech. Tak, Piłsudski i Batory. Ale też tych statków było więcej. W 1939 roku oddano Chrobrego, który w swój pierwszy rejs pojechał do Argentyny, popłynął do Argentyny, a na pokładzie był Gombrowicz ze Straszewiczem lub na odwrót właściwie Gombrowicz. Tak, no Gombrowicz dzięki Straszewiczowi.

W wiadomościach literackich już wiosną pojawiały się ogłoszenia rejsy statkami do fiordów norweskich, rejsy statkiem po Morzu Śródziemnym i tak dalej i tak dalej. Tak, ale to była rzeczywiście Margidesi. Fiurelite, tak. Być może państwa zaskoczę, ale ja miałem plakat, i mam go chyba zdigitalizowany, 1920 któregoś roku, rejs statkiem Batorego, Stefan Batory, do Młocin. O! To jest oczywiście jakiś siermierzy taki, on o takiej nazwie, Stefan Batory. Ja gdzieś widziałem ten stateczek. No bo tu gdzie zanurzenie, prawda? No to ja do Młocin tylko płynąłem Świerczewskim, czy tam do Zegrza i było to na przełomie lat 60. i 70.