#148 System mody w łódzkim getcie. Rozmowa z Karoliną Sulej

produkcyjne, na zagłębie produkcyjne było, no i szybko się okazało, że Łódź może świetnie spełniać takie wymagania, a do tego okazało się, że ma sprzymierzeńca, bo Chaim Rumkowski, który został przewodniczącym Judenratu, tak się nie mówi, bo tak było w Warszawie, no ale powiedzmy Judenratu, Rady Starszeństwa Żydów, czyli takiej rady zarządzającej gettem, miał taki pomysł, że skoro rzeczywiście jesteśmy takim potencjalnie lukratywnym zasobem dla Niemców, jako Żydzi, no to naszą pracą wybronimy się, przetrwamy. Getto nie zostanie zlikwidowane, bo będziemy zbyt potrzebni, zbyt utalentowani. Będziemy po prostu traktowani jako bezcenna, taka przemysłowa właśnie

Wszystko to trafiało do tych albumów i dla Niemców, i dla Rumkowskiego, który, tak można powiedzieć, wizytował te zakłady i chciał się też nacieszyć, pozachwycać tym, co się tam robi. W domyśle też, żeby potem oczywiście powiedzieć Niemcom, jak bardzo wszyscy tutaj pracują pięknie i efektywnie. Tylko oczywiście były z tym związane pewne problemy z tą dokumentacją, bo Tam w tej części produkcyjnej na wystawie jest też taki moodboard, bardzo świadomie używam tego słowa, bo naprawdę tam są takie rzeczy, które można spotykać w magazynach mody, które kojarzymy z lookbookami, czyli przedmioty fotografowane z różnych stron, ludzie mierzący rzeczy, którzy nam się kojarzą z takim... na przykład przeglądaniem czegoś w internecie, że z tyłu, z boku, zbliżenie i można sobie ten ciuch obejrzeć, no to tam też były takie fotografie.

pojechały do obozu i Rumkowski tłumaczył, dlaczego musimy poświęcić tych naszych najcenniejszych, ale musimy, bo musimy przetrwać i to jest dla grupy. No i to też już się okazywało coraz bardziej iluzoryczne, że to się w ogóle uda i że to poświęcenie miało sens, ale ludzie nadal pracowali, straszliwie głodni, straszliwie przemęczeni. zdziesiątkowani, ale można powiedzieć jeszcze bardziej desperacko-mistrzowsko. Jak się widzi te ekspozycje, które zostały wykonane we wiosnę 44, no to tam widać najpiękniejsze materie, sukien, piękne aranżacje takie, że Bocian tam niesie dziecko w dzióbku nad dziecięcą wystawą, że jest Wenus z Milo tam z gipsu, że są właśnie śliczne manekiny takie zrobione z drutu, powyginane w pięknych pozach.