#148 System mody w łódzkim getcie. Rozmowa z Karoliną Sulej

I getto łódzkie się wydarzyło dlatego, że spotkały się dwa koncepty. Jeden związany z, można powiedzieć, zarządzaniem zasobami okupacyjnymi, a drugi związany z chęcią przetrwania zwyczajnie dla swojej grupy społecznej. Bo Hans Bibow, który został mianowany szefem getta ze strony niemieckiej, był kupcem. I świetnie się znał na podaży i pobycie i tych wszystkich mechanizmach ekonomicznych i on chciał po prostu w tej Łodzi zarobić, bo zobaczył, że swoim okiem kupca, że tutaj są świetni fachowcy, którzy mają fach w ręku. Świetni krawcy, rzemieślnicy różnego rodzaju, tkaczki, tkacze, krojczy, że tutaj się po prostu robi ubrania.

No i tam już od razu można powiedzieć, że był zasób ludzki i materiałowy, bo były też maszyny i było na czym robić. Trzeba było tylko kilka takich ruchów przesunąć, dokonać, żeby już mieć gotowe, można powiedzieć, takie minifabryczki, manufaktury. I to Hans Bibow zauważył i doszedł do wniosku, że zaproponuje, że to getto, które to trzeba też powiedzieć, nie było... satelitą Rzeszy, tylko był wcielony. To była traktowana już jak część Rzeszy. Więc to była już gospodarka Rzeszy. Czyli nie było już tego myślenia, żeby to zrównać z ziemią, tylko jakby wykorzystajmy zasoby. Dokładnie, wykorzystajmy zasoby. A ponieważ, jak pewnie słuchacze i słuchaczki wiedzą, Trzecia Rzesza chciała się wymyślić nie tylko jako potęgę militarną, ale też kulturową.

jako taki rodzaj właśnie nacji, która będzie teraz nadawać ton elity tych ludzi, nadludzi właśnie ubermężów. No i oczywiście taki ubermęż w związku z tym też nie może nosić jakichś z Paryża czy z Londynu sukienek, które zostały wykonane właśnie przez tych żydowskich projektantów. No i właśnie, zapamiętajmy to, że nie będziemy po prostu wspierać tego zdeprowowanego, perwersyjnego przemysłu, tylko zrobimy własny. I Berlin będzie lepszy niż Paryż, będziemy mieć wszystko swoje. Jak chcemy, to musimy mieć zaplecze produkcyjne. Więc tutaj Bibow świetnie trafił, bo takie zapotrzebowanie na hub