Mentionsy Mentionsy
Odnaleźć Siebie
Odnaleźć Siebie

Odc. 24: Wstyd

07.06.2021 ·54 min 15 s · 4 rozdziały

Czy alkoholik odczuwa wstyd? Tym razem prezentujemy historie Moniki i Mirka. Jak widzieli i jak widzą swoją alkoholową chorobę? Czy się jej wstydzą?

0:00 · Wstyd w chorobie alkoholowej 1

Jakości na pewnym poziomie, tak bym to nazwał. Może tyle na początek. No i tyle teorii, bo tak można by było też podsumować to, co powiedziałeś. Teraz czas na praktykę. Praktykę, czyli życie, dzień codzienny, jeśli można w ogóle użyć takiego sformułowania. Czas przywitać naszych dzisiejszych gości. Dziś mamy razem z nami na linii Monikę. Witamy Cię, Moniko. Cześć, dzień dobry. Jest z nami też Mirek. Cześć, Mirku. Witam, cześć, dzień dobry, witam wszystkich. I to są dwie osoby na dwóch różnych etapach swojego trzeźwienia, zaraz zresztą o tym usłyszycie. Temat wstydu z Wami chcemy dzisiaj omówić, to wiecie dobrze, ja już znam częściowo Wasze historie, chciałabym, żeby poznali je wszyscy, którzy nas słuchają i spróbowali się z nimi utożsamić, jak to jest z tym wstydem, jak to było z tym wstydem u Was.

16:28 · Mirek - perspektywa innego podejścia 2

Możecie napisać także swoje historie, jeśli chcecie się nimi podzielić z innymi. One na pewno pójdą w świat i z taką nadzieją, że komuś otworzą oczy i pokażą Że warto właśnie zawalczyć. Po to się spotykamy w poniedziałki, żeby dać Wam taką nadzieję. Nadzieja potrafi naprawdę wiele zdziałać. Z nami dzisiaj także Mirek. Witamy Ciebie Mirku raz jeszcze. Witam, cześć. Witam, witam wszystkich. Z tym wstydem u Ciebie było zupełnie inaczej, wydaje mi się, niż u naszej koleżanki. Dokładnie. Ja powiem tak. Ja nigdy się nie wstydziłem. Nigdy się nie wstydziłem tego, że piłem, Nigdy się nie wstydziłem tego, co robiłem pod wpływem alkoholu.

I powiem szczerze teraz, jako osoba trzeźwiejąca i walcząca o każdy dzień trzeźwości, jakby to powiedzieć, Podchodzę w ten sposób, że to jest choroba i ja się jej nie wstydzę. Dzisiaj prawda Mirku, bo to już jest ta świadomość. Tak. A wróćmy jeszcze do tych lat, które Ty sobie właśnie w ten sposób zapijałeś. Ile ich było? Pierwsze większe przygody z alkoholem to gdzieś była szkoła podstawowa. To były jakieś tam ogniska, jakieś wyjścia. No i później już okres pełnoletności, 18 lat, dostęp do alkoholu praktycznie był normalny. Piło się na przerwach w szkole, piło się w weekendy, wychodziło się na dyskoteki. Piło się powiedzmy towarzysko wtedy. Bo wszyscy pili, bo jest impreza, bo nie wypada.

32:15 · Rozmowa o wstydu w chorobie alkoholowej 3

Naprawdę polecam pospotykać się, pochodzić i trochę spojrzeć do środka, do siebie. Można poznać siebie naprawdę. Ja poznałem tego prawdziwego Mirka takiego, jakim teraz jestem. I to jest piękne. Właśnie w trzeźwieniu ten proces poznawania siebie Monika też podejmuje dobre kroki, bo czyta, robi rozpoznanie w temacie, no i słucha się też swojego sumienia, patrzy na swoich bliskich. Nieważne jest tak naprawdę, jaką kto wybierze drogę, ważne jest, żeby spróbować, czy się potknie, no to jest pytanie, Na które odpowiedzi jednoznacznej nie ma, jest wiele osób, które się potyka na swojej drodze. Czy to źle, czy to wstyd się potknąć? Oczywiście, że nie wstyd, bo jesteśmy tylko ludźmi i różne emocje, różne sytuacje, różne zachowania nami kierują.

Pięknie dziękujemy, no piękny fundament budujesz sobie i raz jeszcze to podkreślę, że trzymamy za Ciebie kciuki, bo przed Tobą trudne decyzje i trudne wybory w życiu, no ale te kciuki nasze niech będą też taką motywacją i opieką dla Ciebie, że są ludzie, którzy razem z Tobą liczą na Twoją trzeźwość i trzymają właśnie za nią te zaciśnięte piąstki. Wszystkiego dobrego Ci życzymy Moniko. Dziękuję bardzo. Mirku, a Ty z czym kończysz nasze dzisiejsze spotkanie? Powiem tak, my rodzimy się wszyscy wolni, natomiast alkohol, jeżeli uzależniamy się od niego, on zaczyna rządzić naszym życiem. I my tego życia nie doświadczamy takiego, jakie ono powinno być.

Najistotniejsze przesłanie dzisiejszego podcastu. Dziękuję Wam bardzo za możliwość współpracy z Wami w dzisiejszym podcastzie. Dziękujemy właśnie bardzo serdecznie. Dzięki Monika. Dzięki, do widzenia. Dziękujemy Mirku. Dzięki również. I dziękujemy tym wszystkim, którzy znaleźli czas, żeby posłuchać wypowiedzi naszych gości. Warto też do nich sięgnąć, raz jeszcze posłuchać, bo za każdym razem, kiedy odpala się nasz podcast, można usłyszeć zupełnie co innego, bo mamy inny humor, bo mamy inne okoliczności dnia, które albo nas przytłoczyły, albo gdzieś wyniosły w górę, że co innego było nam potrzebne do zabrania ze sobą z takiego podcastu. Raz jeszcze przypominam też, że możecie komentować

Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.