Nieme pismo, martwe na końcu podróży [Poetycki piątek]

Stąd kobiet rzeczywiście jest tam więcej niż mężczyzn. Idźmy dalej. Może jakaś romanca, pani profesor? Tak, i tutaj pojawia się autor mężczyzna, Avner Perez, również mieszkający w Izraelu. I u niego w poezji bardzo cenię dialog z dziedzictwem literackim. I wiersz, który wybrałam, jest jednym z moich ulubionych wierszy, ale właśnie też dialoguje z historią literatury. A mianowicie z gatunkiem romancy, czyli ballady, a to z kolei jest gatunek, który Żydzi sefardyjscy jeszcze z Półwyspu Iberyjskiego zabrali ze sobą i potem przechowywali, kultywowali do naszych czasów.

I to w latino chyba brzmi, mam wrażenie, że jest trochę inny rytm taki wciągający nas, także w sferze barwy, brzmienia, słów, to zawsze jest trudne chyba pomiędzy językami oddanie tego oryginalnej melodii. Tak, to na pewno jest wyzwanie dla tłumacza czy tłumaczki i pracując z tą poezją starałam się również ten aspekt mieć na względzie. W przypadku Avnera Pereza jest to twórca, który zarazem nawiązywał do tej dawniejszej formy,