Co nam robi alkohol? Gość: Robert Rutkowski

Którzy wrzucili mi swojego dzieciaka ze zleceniem napraw go. Bo on nie pasuje do naszej rodziny. Tam była kwestia samookaleczeń, zadawania sobie cierpienia, bólu, endorfiny i te wszystkie neurohormony, które się przy samookaleczaniu jakby pokazują. Ten chłopak mimo tego samookaleczania, on był najnormalniejszy w tej rodzinie. Wie pani, co mi się przypomina od razu, jak tę historię opowiadam? Antoni Kępiński, którego na bank, bo jest pani z Krakowa, no nie sposób nie znać Kępińskiego. Napisał w książce, którą, to jest też ciekawostka, czytałem jeszcze w czasach, kiedy miałem problem narkotykowy. Byłem gnojkiem, byłem małolatem i sięgnąłem po Kępińskiego po schizofrenię, bo się czułem trochę jak wariat. I ciekawiło mnie, jak to z tymi wariatami jest, skoro jestem wariatem.

I on napisał w tej książce takie zdanie, że Niekiedy ludzie potrafią przeżyć obóz koncentracyjny. Potrafili przeżyć obóz koncentracyjny, jak wiemy on również. Podobnie jak Frankl. Inna książka, fenomenalna. Człowiek w poszukiwaniu sensu, ale wróćmy do Kępińskiego. Że człowiek potrafił przeżyć obóz koncentracyjny i nie przekroczyć tej magicznej granicy zdrowia psychicznego. Tego szaleństwa, które bardzo często co robi? Uwalnia człowieka od bólu. Bo ludzie wariują nie bez powodu. Oni tracą kontakt z rzeczywistością po to, żeby nie cierpieć. I tak się można pozornie na tym wątku skupić właśnie, sądząc, że to cierpienie wywołuje, czasami niewyobrażalne wręcz, no bo wiadomo, albo stwardniejemy, albo się unicestwijmy.

I Kępiński mówi o tym, że niektórym wystarczy, że nie przeszli tej granicy w obozie koncentracyjnym, A przekraczali granice zdrowia psychicznego w zwykłym, szarym życiu. I to zwykłe, szare, pozornie nudne życie stabilne może człowiekowi wyrządzić niekiedy największą krzywdę wręcz niewyobrażalną. Nigdy nie wiemy, co podziała dobrze na człowieka, a co źle. Każda audycja kończy się apelem gościa. Marta Niedźwiecka apelowała o ciszę, profesor de Barbaro o odwagę, ale nie tę jednodniową, a o co apeluje Robert Rutkowski. Samo słowo, że apeluję o coś, trochę wywołuje u mnie dyskomfort, dlatego, że ja się nie czuję kompetentny, żeby dawać sobie prawo, żeby o cokolwiek apelować.