Dom podzielony? Sytuacja polityczna w USA przed wyborami do Kongresu - Rafał Michalski

Tylko, że u Donalda Trumpa ten drugi okres egzekwowania ustawy to nie było tylko egzekwowanie ustawy, ale to też było. Wszystko co się dzieje wokół Wenezueli. To jest wszystko co się dzieje wokół Iranu. To jest brak, można powiedzieć, spójnej polityki względem właśnie partnerów zagranicznych, czy państw zagranicznych. Chiny, Rosja, Unia Europejska, Kanada. Do tego mamy tę obietnicę, którą WP wprowadziło, czyli że ta obniżka podatków spowoduje obniżki cen życia. To się jeszcze nie wydarzyło. To jest nadal... Być może Donald Trump uważa, że te obniżki wyborcy odczują w pełni w przeciągu najbliższych lat. Po półtorej roku tych obniżek cen nie ma. To jest na tych obniżkach, jak wykazują wszelkie badania chociażby związane z biurami analitycznymi Kongresu.

Te obniżki podatków najbardziej są odczuwalne dla osób najlepiej zarabiających. Zamiast tego wszyscy inni mają chociażby obniżki albo wzrosty cen składek ubezpieczeniowych, bo One Debut Full Bill także wycofuje tej części finansowania federalnego z tych składek. Mamy do tego inflację, mamy do tego, powiedzielibyśmy, wszelkie problemy związane z cenami żywności, bo ciśnienia ormusu jest, proszę Państwa, także bardzo wysoki. Przesył nawozów dla amerykańskich farmerów. Teraz te nawozy wzrosły rok do roku. Ceny 30, 50, czasem 60% właśnie względem roku 2025. Tutaj ceny energii. To jest jak państwo znają, już zdaję panu redaktorowi głos, ale jeżeli państwo obserwują politykę amerykańską, to jest już niejednego prezydenta ceny energii zaatakowały, obaliły.

Pomimo faktu, że jeszcze 10-15 lat temu byłoby zbyt dużo pól, na których by się nie zgodzali, chociażby jeśli chodzi o wielkość rządu. Więc tutaj to, co my teraz będziemy widzieć w tych prawyborach, to będziemy patrzeć, jak kandydaci z tych różnych podgrup, jak oni sobie radzą, to jest ta niebieska fala, która się prawdopodobnie pojawi, to jest, którą tą grupę ona najmocniej obejmie. Bo jeżeli by się chociażby okazało, że niebieska fala się pojawi, ale republikanie umiarkowani mają lepsze wyniki niż inni, to się pojawi taka dyskusja, być może w roku 28, my powinniśmy mieć prezydenta, który będzie bardziej otwarty na ten powrót do centrum, który był taki bardzo typowy, Na początku XXI wieku. Jeżeli okaże się, że mobilizacja pomoże uratować wiele czerwonych miejsc, takich jak chociażby Ken Paxton w Teksasie, kandydat do Senatu, to już pojawi się w roku 28 argument, że być może my po prostu... Donald Trump jest niepopularny, ale jeżeli my będziemy gromadzić, utwardzać tą naszą konserwatywną, silną bazę noangelicką, to i tak będziemy wygrywać w tych naszych niebieskich, bezpiecznych, czerwonych okręgach.

Obecnym przewodniczącym Partii Demokratycznej tego Komitetu Centralnego jest Ken Martin. Ken Martin, który był wiceprzewodniczącym w roku 2024 i to jest wszystko, co muszą Państwo wiedzieć o tym, dlaczego jest niepopularny. To jest wielu demokratów, szczególnie z tych z Waszyngtonu z Kongresu, bo nawet publicznie o tym mówi Bernie Sanders czy Nancy Pelosi, to jest oni uważają, że człowiek, który przyczynił się do tak dramatycznej porażki dwa lata temu, on nie powinien awansować do następnej kampanii wyborczej. I Ken Martin, on jako i tak kandydat już z bardzo słabym mandatem i zamieszany w kilka afer dotyczących spraw organizacyjnych, to jest tego jak, powiedzmy, w jaki sposób wygląda jego przewództwo. Wygląda, proszę Państwa, w ten sposób, że jeżeli on organizuje dla rady dyrektor, czyli takiego ciała zbierającego delegatów z całego kraju, to ponoć u Kena Martina wygląda to w ten sposób, że zanim się człowiek połączy do Zuma,

Nie inaczej, że kiedyś to były po prostu spotkania na Zoomie, a dzisiaj jest to specjalny program, który chociażby uniemożliwia nagrywanie ekranu. Ponieważ Kenny Martin tak bardzo boi się kolejnego wycieku, ponieważ ciągle się obawia, że pojawi się jakiś establishmentowy demokrata i będzie chciał go w najbliższych tygodniach lub miesiącach z tego stołka dyrektora demokratycznego usunąć. Więc mamy ten taki DNC, który jest sparaliżowany sam w sobie. I to jest taki duży problem dla każdej kampanii wyborczej, każdej partii. Jeżeli jakby nie można liczyć na ten komitet najważniejszy. Druga rzecz jaką mają demokraci, to jest właśnie ta kwestia silnej decentralizacji kampanii. To jest kiedy pan redaktor czy państwo spojrzą na republikanów, oni od tygodnia próbują się o Donalda Trumpa dystansować. Szczególnie w Iowa. Szczególnie w Michigan. To jest, kiedy słuchamy tych kandydatów, to jest oni próbują mówić o problemach Michigan, o obietnicach dla mieszkańców Michigan czy dla mieszkańców Iowa, a ten Donald Trump się nie pojawia.

Więc tej koalicji już się nie ma. I Ken Paxton, czyli kandydat do Senatu, on ewidentnie zbiera to poparcie tej wiejskiej, wydobywczej klasy na Zachodzie. Ale pytanie, co jest z tą klasą średnią i przedsiębiorcami na Północnym Zachodzie? To jest, czy oni zagłosują na Kenna Paxtona? Chyba nie, ponieważ Ken Paxton nie jest tylko elektorat negatywny, jest objęty kontrowersjami, była próba impeachment'u, ale także w swoich poglądach dla wielu z tych wyborców jest bardziej radykalny niż był George W. Bush. Dla nich takim kandydatem był John Cornyn zawsze, jeżeli chodzi o światopogląd, był centroprawicowy. Klasycznie teksyjski konserwatywny, czyli taki współczujący konserwatyzm, jak to ładnie nazwał kiedyś George W. Bush, a nie wojujący konserwatyzm, jak to, co Ken Paxton proponuje.

Ale czy ci wyborcy zagłosują na Jamesa Tarrico, który, no właśnie, mu są wyciągane te jego słowa, słowa dotyczące nowego odczytania Nowego Testamentu, tym takim to nierównościowo światopoglądowym, To jest James Talarico, który faktycznie jako młody reprezentant zaczynał od kwestii stricte związanych ze szkołą, finansowanie szkoły, finansowanie programów nauczania, spacie dla nauczycieli, promowanie zawodu nauczyciela, ale później miał szereg takich projektów zielonych, podatkowych, które mogłyby tego wyborcę klasy średniej czy przedsiębiorcę odstrączyć. I to pytanie. James Talarico musi tego wyborcę zdobyć. A Ken Paxton nie może tego wyborcy stracić. Więc tutaj mamy właśnie taki szach, którego rozwiązanie, tego węzła gordyńskiego, nie wiemy, w którym stanie to się potoczy, ale to też właśnie pokazuje, że sukces demokratów zależy od tego, czy im się uda przebić własną bańkę.