Daniel Wocial | Inspirujące Liderki i Liderzy

Ja oczywiście zazdroszczę takim liderom. Ja lubię to co robię, ale przede wszystkim lubię kontakt z ludźmi. Jeśli mam ograniczony ten kontakt, albo jestem ograniczony tylko do Teamsa, to faktycznie ten węgiel gdzieś się szybko spala. A daje się go poprzez interakcje i z klientami, w naszym wypadku i z kandydatami i oczywiście z pracownikami. To prawda. Pamiętacie, że po tej konferencji BSL-owej, która była ostatnio na Trójmieście, to naprawdę były intensywne dwa dni plus jeszcze dla niektórych długie wieczory. Ja wróciłem dużo bardziej z naładowaną energią, pomimo tego, że było bardzo intensywnie, aniżeli przez ostatnie parę miesięcy, kiedy pracowałeś z domu teoretycznie w sposób wygodny, komfortowy i tak dalej, i tak dalej. Absolutnie. I to było zresztą wspaniałe spotkanie. Też nad nim byłem i mieliśmy okazję ze sobą rozmawiać wtedy.

Dla mnie Niesamowita była energia, bo widzieliśmy się pierwszy raz od dwóch lat właściwie na BSL-u z ludźmi, których znamy z branży, bo wywodzimy się z tej samej branży, szedł serwisowej, biznes serwisowej i spotkanie kolegów i koleżanek po latach Uzmysłowiło mi, że nie widzimy się tutaj tylko i wyłącznie dlatego, że lubimy, rozumiemy tą branżę, chcemy się jej dalej uczyć, ją rozwijać, ale spotkaliśmy się dla siebie. I ta energia była naprawdę świetna. I to mi też uzmysłowiło, że, kurczę, no nic tego nie zastąpi. Dobra. Dla mnie będzie, że taka refleksja, bez względu na jakość niektórych sesji, bywało różnie, lepiej lub gorzej.

I zaraz to wyjaśnię, bo kto mnie inspiruje? Chociażby rzeczona konferencja ABSL-u i świetny wykład doktora Martina Martinez'a, który właśnie mówił o tym, w jaki sposób Jak kształtować albo inaczej w jaki sposób budować swoją przyszłość, swój well-being poprzez nastawienie do samego siebie, krótko mówiąc. Podobny taki przykład kogoś, kto przechodzi na emeryturę i definiuje siebie jako emeryta. I od razu psychosomatyczne związki się z tym wiążą.