85. Ai Weiwei: Chiny wymazały go z historii.

Ale na pewno miło się do tego wraca, jako taki mój osobisty pamiętnik. Praca nazywa się Good Fences Make Good Neighbors, czyli dobre płoty czynią dobrych sąsiadów. No i już sam tytuł może Was naprowadzić, o czym jest ta praca, skoro Ai Weiwei jest aktywistą. Tego dnia, kiedy postanowiłam wybrać się na poszukiwanie klatek, oczywiście, że się przygotowałam, poczytałam, zaznaczyłam na mapie, gdzie są te klatki, bo ja Wam opowiem dzisiaj o dwóch, a ich było dużo więcej, ale nie wszystkie zdążyłam opisać. Jednak obejść. Nowy Jork wcale nie jest taki mały. I najpierw, z racji, że mieszkałam na Upper West Side, no to poszłam do Central Parku, bo wiedziałam, że tam jest złota klatka, która znajduje się przy wyjściu z Central Parku przy 5 Alei.

To już było po jakimś czasie, kiedy mieszkałam w Nowym Jorku, ale wydaje mi się, że właśnie tą złotą klatkę widziałam tego pierwszego dnia, kiedy wjechałam do Nowego Jorku. Oczywiście, że trochę mimo wszystko mi zajęło, żeby tam dotrzeć, bo się zgubiłam. Ale z ciekawostek powiem Wam, że właśnie Central Park jest tak zaprojektowany, został zaprojektowany z takim zamysłem, żeby się w nim gubić. No dla relaksu. No miło. Ale niekiedy ma się do zobaczenia tyle dzieł sztuki. Kiedy dotarłam na miejsce, w klatce przechadzało się sporo ludzi, jak to w Nowym Jorku. Niektórzy stali z boku zastanawiając się co to właściwie jest. Było wielu turystów, którzy po prostu sobie robili zdjęcia z klatką albo w klatce.

Oczywiście przy wejściu do Central Parku była tabliczka z nazwą właśnie tej instalacji i z wyjaśnieniem czym ona właściwie jest. No ale nie wszyscy byli skorzy do czytania tego, wiadomo. Nawet niektórzy pewnie jej nie zauważyli. Bo musimy pamiętać, że w Nowym Jorku jest dużo takich inicjatyw, więc ludzie są raczej przyzwyczajeni do tego i nie wszyscy zagłębiają się w znaczenie tej danej rzeczy. I... W skrócie, ta cała idea tych klatek to jest oczywiście protest przeciwko granicom, murom i ksenofobii. Problem imigrantów i kryzys uchodźców zawsze był kluczowy w twórczości Ai Weiwei. I ta instalacja ukazuje historię uchodźców w...

Tak powiem w skrócie, bo też nie chcę się zagłębiać tutaj w temat. Bo myślę też, że właśnie taki był zamysł Ai Weiwei, żeby skłonić przechodniów do stanięcia, do zatrzymania się i do zastanowienia się nad tematem. To był element miasta, które jest bardzo szybkie i intensywnie się tam żyje, więc myślę, że też był świadomy tego, że nie będzie to wywoływało tylko skrajnych emocji, ale po prostu obojętność. I on postawił kilka tych klatek w Nowym Jorku. Ja widziałam tylko dwie. Tą złotą klatkę i drugą instalację, która znajdowała się na Washington Square Park, czyli na dolnym Manhattanie, a ja byłam na środkowym. Także miałam długą drogę do przejścia do Central Parku.

Nie pamiętam, ale zapewne się gdzieś zgubiłam w Subwayu, znając życie i znając mnie. I tak naprawdę dotarłam tam, jak już się ściemniało, bo wybrałam się najpierw na przerwę na Soho i sprawdzając mapę odkryłam, że ta instalacja jest bardzo blisko Soho, więc poszłam sobie spacerkiem. I dzięki temu, że się ściemniało, był wspaniały klimat. Ten z Was, kto był w Nowym Jorku wie, że na Washington Square Park zawsze jest klimatycznie, jest wiele muzyków, ludzie sobie siedzą na murkach, na schodach, przy fontannie, śpiewają, tańczą, rozmawiają, jedzą, tam się dzieje wszystko. I ta klatka była ustawiona w środku łuku triumfalnego. który jest przepięknie podświetlony, ta klatka też była podświetlona i ta pierwsza złota klatka była taka okrągła i do niej się wchodziło, ona była jakby zamknięta, miała tylko jedno wejście.