Śląsk wg Rokity cz. 3 z 3

Powstańcy oblegali miejscową ludność w miastach, Gliwicach, Bytomiu, Katowicach blokując dostawy jedzenia i wody. Tak, to był pierwszy raz, gdy one spotkały Polaków, a w 1945 roku to był drugi raz. I Oma mówiła o powstaniu. Gdybyś ty wiedziała, ani wody, ani jedzenia, ani wiedzieliśmy, kiedy to się skończy. Była przerażona, gdy to wspomniała, ale tym wspomnieniom może Pan wierzyć. A gdy przywieźli beczkę z wodą, ludzie się na nią rzucali. Oma przeżyła cernowanie, ale nie wszyscy przeżyli. Dla ciotek powstańcy to nie byli nasi, a kaj tam nasi, choć nasi też tam byli. Kiedyś przyszli po opę Manusia.

Nazywał się Emanuel Podolski, opa był Echny Ślązak. Z I wojny światowej wrócił potwornie okaleczony psychicznie. To był problem. Oni wszyscy wrócili potwornie okaleczeni. A niedługo potem kamraci przyszli po opę Manusia, żeby szedł z nimi do powstania. Mówili mu, Manuś, dostaniesz fajne pieniądze, a masz czworo dzieci, to ci się przyda. Jeszcze 30 lat temu, jak o tym mówiłam tu, w Instytucie Historii Uniwersytetu Opolskiego, to na mnie krzyczeli, że tak nie mogło być. A tak było, dziś już to wiemy. I poszedł Opamanuś do powstania? Oma Florentyna nie pozwoliła. Chwyciła miotłę, przegoniła powstańców. Chobiej dopiero co wrócił z wojny, a oni już go chcą brać do wojska.