Zasady Jacka Welcha - boomerski przeżytek czy ponadczasowe dobre praktyki?

Jack Welch Winning. To jest w ogóle książka, która już swoje lata ma. To jest książka, którą mi poleciła na warsztatach IT Manager of Tomorrow Akademii Eliza Stasińska, szefowa działu IT mBanku. To jest książka, która jest napisana przez człowieka, który przez dobre 20 lat zarządzał firmą General Electric. Czyli no, boomerską firmą, no bo już kurcze kupę lat na rynku są, to są ci od właściwie wszelkiego typu elektroniki, pralek, nie pralek, właściwie robili wszystko i sobie dzisiaj o tym pogadamy, bo ta książka z jednej strony budzi trochę kontrowersji, z drugiej strony to jest książka, to jest taki poradnik how to lidera, dosłownie, bo wyobraź sobie, że on opisał tam chyba 19 czy 20 rozdziałów,

Ważne, żeby to dobrze zrozumieć, bo można to zrozumieć w ten sposób, że dobra, chcesz odnosić sukcesy, to znaczy, że musisz pracować od piątej, Jack Welch podkreśla, że mamy ograniczone zasoby i trzeba inwestować tam, gdzie widzimy największą możliwość zwrotu z tej inwestycji. Czyli jednym z aspektów jest umiejętność chociażby delegowania zadań. Ja mam takie doświadczenia, chociażby teraz dosyć świeże, że czasem przychodzi taki moment, że za dużo rzeczy po prostu się robi i dużo z nich nie przynosi takiej dużej korzyści dla całego naszego zespołu czy dla całego naszego działu. I wtedy po prostu trzeba zacząć to mądrze wybierać.

Często wywodzący się właśnie od specjalistów. No to wiemy, że jak te rzeczy się robi. Wiemy, że możemy zrobić to najlepiej. Wiemy, jak to wszystko poukładać, ale jednocześnie jak nie będziemy rzeczy delegować, to nie pójdziemy do przodu. Musimy przyjrzeć się temu, co robimy na co dzień, ile mamy zadań i które zadania możemy oddelegować. Co jest tą rzeczą, którą faktycznie my musimy zrobić, a co jest rzeczą, którą możemy oddać, wręcz nawet powinniśmy oddać. I założę się, Zasady Jacka Welcha, General Electric.

I pamiętam, czytałem książkę Kim Scott, Radical Candor, polecaliśmy już ją wam kilkukrotnie. Gdzie ona się odnosiła właśnie do Jacka Welcha to był jeden z punktów, który się przewijał i Jack Welch o tym kandor, o tej szczerości mówił właściwie co chwila. Podkreślał to bardzo często. Tak i to bardzo dobitnie z tego względu, że on też uważa, że Ta szczerość taka dosłowno bezpośrednia na każdym poziomie była też częścią bardzo taką znaczącą w ogóle jego sukcesu, że jako szef General Electric znalazł się w tym miejscu, w którym się znalazł, ponieważ on był szczery do bólu. On był w stanie wyciągnąć wszystkie rzeczy, które były złe, które były nie takie, gdzie coś nie działało. Unikał bardzo tej politycznej poprawności, której mamy czasem za dużo, czasem się zastanawiamy, a jak coś powiedzieć ładnie, a może kogoś obrazimy, a może to nie jest dobry czas.

No nie, jeżeli coś się dzieje, jest jakaś sytuacja, to musimy być szczerzy do bólu i pokazać, że kurczę, no tutaj jest źle, to trzeba coś z tym zrobić, mieć jakiś pomysł na to, jeżeli macie pomysł super lub po prostu wyciągać rzeczy na wierzch. Bo dzięki temu, zwłaszcza w obecnych czasach, kiedy na rynku dzieje się jak się dzieje i tak naprawdę Mamy dużo zawirowań przez ostatnie kilka lat, no to ta szczerość jest też takim fundamentem w ogóle funkcjonowania organizacji i dzięki temu można dużo więcej zyskać i nawet w takich trudnych czasach sobie poradzić. Więc Jack Welch tak, bardzo dużo o tym mówi i uważa, że jeżeli ktoś zaczyna ściemniać, jeżeli ktoś zaczyna bawić się w politykę w firmie, wtedy zaczynają się dziać naprawdę złe rzeczy. Tak, to jest coś, co często podkreślamy. Ostatnio rozmawiałem z jednym managerem, nie z naszej firmy, który mi mówił, że była jakaś tam sytuacja i powiedział, że jeżeli zespół go zapyta o jakąś sprawę, no to on raczej skłamie, żeby tutaj nie robić sobie problemów i żeby nie zadawali więcej pytań.

My jesteśmy właśnie otwarci na zasadzie, słuchajcie, np. nie możemy czegoś powiedzieć, a my mówimy, że pracujemy nad tym, to jeszcze nie jest ten etap, żeby w ogóle się wypowiedzieć na ten temat, bo sami nie wiemy i to jest okej, żeby powiedzieć, że jeszcze się nad tym pracuje. Nie wiadomo, co z tego wyjdzie, pracujemy nad tym, to jeszcze nie jest ten etap, żeby komuś to na głowę zrzucić. Kiedy nie będzie tego bezpieczeństwa psychologicznego, kiedy nie będzie takiej kultury otwartości i zrozumienia, to wtedy ludzie zaczną wymyślać niestworzone rzeczy, a to jest chyba ostatnia rzecz, którą chcecie, kiedy ludzie zaczną dopowiadać sobie historię, To, że teraz nam obcięli budżet na przykład na jakiejś licencji, to znaczy, że my już jesteśmy w ogóle jako firma jutro padniemy i tego nie chcecie. Więc ta kultura szczerości właśnie dlatego Jack Welch bardzo duży nacisk na to kładzie. Ponieważ ma to dużo szersze znaczenie.

Jeżeli tego nie będzie, to byle jaka pierdoła może tak naprawdę wywołać u waszych ludzi panikę, która będzie totalnie bezpodstawna, więc pilnujcie tego. I kolejny element szczerości, który też nie jest taki intuicyjny. Szczerością są również jasne systemy, które precyzują chociażby kwestie promocji, rozwoju swojej kariery w danej firmie na ścieżce awansu, podwyżek. Dostępności budżetu na szkolenia i tego typu rzeczy. Jack Welch oczywiście tutaj dużo mówi chociażby o budżetach, bonusach związanych ze sprzedażą, bo to jest coś, co było dla niego szalenie istotne, ale to też jest szczerość, właśnie jakieś transparentne, jasne systemy, jakie są zasady naszej gry. O tej sprzedaży nawet tutaj warto powiedzieć trochę więcej.

General Electric, zresztą jak każda firma, no coś sprzedaje. Kasa bierze się ze sprzedaży, od realnych klientów. Jeżeli w waszej firmie opieracie się o fundusze inwestorskie, od kasy od inwestorów, VC czy jakiekolwiek modele, a nie ma sprzedaży, nie ma klientów, to to też nie ma przyszłości. Dlatego ta sprzedaż jest bardzo ważna, bo sprzedaż to jest nie tylko kwestia Zasady Jacka Welcha Chcę zrobić, co chcę osiągnąć. Tam jest świetny rozdział i to jest chyba najbardziej taki wartościowy rozdział, który jest po prostu ponadczasowy odnośnie budowania w ogóle misji i wizji lidera.

I to jest mega istotne, aby się na tym skupić. Jak widzicie, te tematy, które Jack Welch porusza w swojej książce, to są takie, które przetrwały próbę czasu. Sporo z tych rzeczy to jest to, o czym mówimy cały czas i oczywiście nie tylko my. I tam jest masa innych takich kwestii, chociażby postmortems. To nie jest coś, co sobie wymyśliliśmy w IT 10 lat temu, tylko to jest coś, co Jack Welch robił już 40 lat temu, w kontekście oczywiście korporacyjnym. Ale jednak jest trochę rzeczy, które są trochę kontrowersyjne, bardziej kontrowersyjne. No i też ta książka i w ogóle metody Jacka Welcha są z tego znane. Pierwsza rzecz to jest takie, powiedzmy, trochę krwiożercze podejście do tej korporacyjnej gry, bo on właśnie uważa, że to wszystko jest gra. Gramy w grę, którą musimy wygrać.

I tak naprawdę nie ma z nimi większego problemu, robią co mają robić, ale się w żaden specjalny sposób nie wyróżniają. No i ostatnie 10% to są ci underperformerzy lub tacy, którzy po prostu mają najgorsze wyniki z tego całego ogona. No właśnie, to jest ciekawe, że zawsze 10% każdego zespołu to są underperformerzy. Czyli jeżeli w jakiejś tam skali oceniamy wszystkich na 9-10, a jest Jakoś część osób, 20%, które jest 6-7, no to są underperformerzy, z którymi właśnie trzeba zrobić to, co się robi z underperformerami. Tak, czyli trzeba ich jak najszybciej się pozbyć. Według Jacka to jest właśnie taki ogień, którego trzeba odcinać jak najbardziej, trzeba premiować najlepszych, I tam jest jeszcze jeden problem, bo z jednej strony zawsze są ci, którzy są na końcu i tych trzeba odciąć.

Z drugiej strony zawsze są ci, którzy prawie dobijają do tych 20% najlepszych. Są na przykład w 69%. No i co wtedy? No i człowiek się wykazuje, człowiek robi dobrą robotę, ma ambicje, ma aspiracje, Ale brakuje mu jednego punkta na przykład i co? No i wtedy według Jacka powinien być właśnie ten system bardzo taki sztywny, klarowny. Nie dostałeś się do 20%, staraj się dalej, może się udać. Przez coś właściwie się buduje taka rywalizacja. I czy to jest dobre, czy to jest złe, to musicie sobie sami odpowiedzieć, bo kiedy weźmiemy sobie taką analogię do sportu, Jack to nawiązuje do sportu, ponieważ tam Tam tej litości nie ma. Tam, jeżeli mamy drużynę NBA, no to inwestujemy w tych najlepszych graczy, czyli gramy na najwyższym poziomie.

Ale to jest zupełnie co innego niż po prostu z automatu obcinanie gdzieś tam w Excelu poniżej jakiegoś pułapu. I to też jest chyba taka kwestia, że nie możemy wszystkich takich mądrości z książek aplikować jeden do jednego. Jestem sobie w stanie wyobrazić sytuację, że właśnie ktoś to przeczyta i stwierdza, a dobra, okej, teraz jadę jak Jack Welch, bo Jack Welch odniósł sukces. W związku z tym to jest dobra metoda. Trzeba się nad tym zastanowić, co do nas pasuje, czy to ma sens w naszej sytuacji. Może poeksperymentować, może niekoniecznie eksperymentować ze zwolnieniem ludzi, ale poeksperymentować z różnymi rozwiązaniami i zobaczyć, jak to będzie działać. No i te z nowszych czasów to mamy dobry przykład Spotify'a, kiedy Spotify otworzył na świat to, w jaki sposób oni pracują i wiele firm zaczęło replikować ich system, po czym się okazywało, że u nich to nie działa.

No bo to, o czym pisał Jack, działało dla General Electric. To, o czym pisał Spotify, działało dla Spotify'a. Co będzie działać u Ciebie? Nie wiem, sprawdź. Ale jest jeszcze ważna rzecz do tego, Krzychu, co Ty powiedziałeś, bo z jednej strony Złą reakcją będzie właśnie przeczytanie takiej książki, zastosowanie czegoś jeden do jeden u siebie w taki bardzo sztywny sposób. To jest jedna rzecz, która jest zła. Ale z drugiej strony też bardzo złą praktyką jest niedocenianie tych ludzi, ponieważ znajdziecie też w sieci wiele informacji na temat tego, że na końcu kariery Jacka tam wychodziły jakieś różne dziwne historie. I teraz ktoś będzie próbował w ten sposób dewaluować wartość jaką Jack robił. I tutaj to też jest złe, bo nie zapominajcie, że ten człowiek przez 20 lat wyciągnął tą organizację po prostu na szczyty.