Tony Accardo - szef Chicago Outfit

Szybko zostaje ochroniarzem człowieka z blizną. Kiedy Jaime Weiss ostrzeliwuje hotel Hawthorne Inn, Accardo również tam jest. Mało tego, w odcinku o Wojciechowskim powiedziałem, że Capone został sprowadzony na Ziemię przez swojego ochroniarza. Franka Rio. Tak brzmi oficjalna wersja. Jednak według Williama F. Remera, autora książki Accardo, The Genuine Godfather z 1995 roku, to właśnie Accardo miał pociągnąć Capone na ziemię, co być może uratowało życie temu ostatniemu. Jak pisze Remer w swojej książce, Accardo nie był typem człowieka, który zmyśla czy podkręca wydarzenia ze swoim udziałem. Wiedział, że zbyt łatwo może zostać zweryfikowany. W związku z tym jest w stanie uwierzyć w wersję opowiedzianą mu lata po wydarzeniu. Właśnie przez Accardo.

W swojej książce Remer opisuje Accardo jako człowieka małomównego, zwłaszcza w późniejszym czasie, ale za to z pewną charyzmą. Kiedy mówił, inni uważnie słuchali. Jego słownictwo pozostawiało sporo do życzenia. Wyrażał się w sposób prosty, w zasadzie prostacki. Po ataku w hotelu codziennością Accardo staje się pilnowanie Capone. Godzinami siedzi w holu jego biura z pistoletem maszynowym na kolanach. Kiedy człowiek z blizną podróżuje, Accardo jest obok. Czasami zamienia się również w szofera ala i wykorzystuje swoje doświadczenie z czasów bycia kierowcą. Młody Tony miał również ochraniać Tonego Lombardo, gdy ten w imieniu Capone negocjował pokój z Haimim Weizem. O tym jak spotkanie się zakończyło opowiedziałem w odcinku o Wojciechowskim. Słowem, Accardo był obecny podczas prawie wszystkich najważniejszych wydarzeń, które miały miejsce w Chicago czasów à la Capone.

Oprócz bycia ochroniarzem, Accardo działał w nazwijmy to grupie uderzeniowej, kierowanej przez McGerna, który był jednym z czołowych egzekutorów Chicago Outfit. Grupa McGerna miała być odpowiedzialna za wyeliminowanie Franka Yale'a, wieloletniego przyjaciela i współpracownika człowieka z blizną. Accardo również miał tam być, choć nigdy nie zostało to poparte twardymi dowodami. Wiele lat później, kiedy Accardo był już czołową postacią Chicago Outfit, został nagrany jak opowiadał o swoim udziale w masakrze w Dniu Świętego Walentego w 1929 roku. Szerzej opowiadałem o tym wydarzeniu w jednym z odcinków, do obejrzenia którego serdecznie zapraszam. Jednak ponownie, eksperci twierdzą, że Accardo, jeżeli tam w ogóle był, to odegrał marginalną rolę. Inny pogląd przedstawia Remer.

Lista zawierała 28 nazwisk i dotyczyła wrogów publicznych. W 1929 roku miała miejsce konferencja mafii w Atlantic City. Pierwsza i jedna z najważniejszych w historii amerykańskiego półświatka. Rozmowy dotyczyły m.in. Ala Capone i jego decyzji o eliminacji rywali podczas walentynek. Według Remera Capone na konferencję zabrał tylko jednego ochroniarza, nowego ulubieńca. Joe Battersa. To ogryzłoby się z oficjalnymi źródłami, w których to Frank Rio miał być najważniejszym spośród ochroniarzy człowieka z blizną. W 1931 roku wróg publiczny nr 1 Al Capone trafia wreszcie do więzienia. Wyrok 11 lat pozbawienia wolności za uchylanie się od płacenia podatków. Jego miejsce na fotelu szefa Chicago Outfit zajmuje Frank Nitti, który chwilę wcześniej wyszedł z więzienia, gdzie odsiedział 18-miesięczny wyrok z podobnego do Capone powodu.

Accardo był innym typem człowieka. Żył skromnie do tego stopnia, że ciężko było odgadnąć, jak bogatym mężczyzną tak naprawdę jest. Dla ciekawskich był sprzedawcą piwa. Dobrym. Unikał blasku fleszy. Działał w ukryciu, co pozwoliło mu na długie panowanie w Chicago Outfit. Być może wpływ na jego sposób działania miała współpraca z Paulem Rickom, który przecież również starał się funkcjonować z ukrycia. Tony Accardo przez wiele lat dla wymiaru sprawiedliwości był niewidzialny. Do tego stopnia, że wspomniany już wcześniej Remer nadał mu przydomek Genuine Godfather. Prawdziwy ojciec chrzestny. Prywatnie był mężem Clarice Portzany. Mającą polskie korzenie kobietę, Tony poznał w 1934 roku.