John Torrio - mentor Ala Capone

W dzisiejszym odcinku człowiek, który uważany był za jednego z najbliższych gangsterów w historii. Bardzo możliwe, że gdyby nie on, postać Ala Capone, dla którego był mentorem, nigdy nie pojawiłaby się w takim kształcie, w jakim ją znamy. Od handlowania nielegalnym alkoholem w sklepie swojego ojczyma, przez członkostwo w największym gangu Nowego Jorku i rządy w Chicago, aż po zamach i doradzanie Charlesowi Lacchemu Luciano. Zapraszam na historię człowieka, którego nazywano lisem, a także mózgiem. Przed Państwem John Donato Torrio. Nazywam się Klaudio Mutka, a to jest podcast Nasza Sprawa – dzieje mafii, w którym oceniam postacie, które stały za sukcesem amerykańskiej mafii w minionym stuleciu. Przybliżam również zdarzenia, które miały wpływ na amerykańską kozanostrę i przestępczość zorganizowaną. Jeżeli podobają Ci się materiały, które robię, zachęcam do zostawienia subskrypcji, łapki w górę i komentarza. Zapraszam również do zaobserwowania moich profili w mediach społecznościowych.

Co prawda Salvatore oficjalnie miał być właścicielem warzywniaka, ale nieoficjalnie jego sklepik stanowił przykrywkę dla handlu nielegalnym alkoholem. Praca z ojczymem stanowiła niemal perfekcyjny zalążek przestępczej działalności młodego Torrio. Jako nastolatek Johnny Torrio dołącza do młodzieżowego gangu z James Street. Wspólnie z Robertem Vanellą, który był jego sąsiadem, dość szybko rozkręca swoją działalność. Nastolatkowie dość często wchodzą w konflikty z innymi grupami, a sam Torrio, pomimo niezbyt okazałej budowy, przez kolegów nazywany był straszny John. Powodem miał być sposób w jaki nosił się Torrio. Wydawał się być zimny jak lód, brutalny, a każda jego akcja zdawała się być skalkulowana. Gang z James Street był praktycznie młodzieżówką Five Points Gang, który w tamtym czasie był jednym z najgroźniejszych i największych gangów w Nowym Jorku. Piątkami kierował jej założyciel, Paul Kelly, a właściwie Paolo Antonio Vaccarelli.

Kelly dbał o to, by jego gangu obawiali się wszyscy. Jednocześnie przerwanie poszukiwał dopływu świeżej krwi. Torrio i Vanella dzięki swojej działalności dość szybko zaczęli zarabiać duże pieniądze. Otworzyli nawet bar z bilardem dla swojej grupy, w którym rozwinął się nielegalny handel. Panowie pałali się również pożyczkami. Te sukcesy dość szybko ściągnęły na nich uwagę Paula Kelliego. Dwaj młodzieńcy nie mieli innego wyjścia, jak dołączyć do potężnego Paula. Według ChicagoLogic.com miało to miejsce około 1900 roku. Johnny dość szybko stał się jednym z poruczników i zaufanych ludzi Kelliego. Sam Kelly miał stać się dla Torrio kimś w rodzaju mentora. To on miał nauczyć Torrio bardziej wyrafinowanego działania w świecie przestępczym. To również Kelly doradził swojemu młodemu podobiecznemu, by ten przestał używać wulgarnych słów.

Niektóre źródła sugerują, że John Torrio brał udział w wojnie Kelly vs. Eastman, a więc w jednym z największych konfliktów Nowego Jorku tamtych lat. Konflikt ten nazwano również wojną o dwa punkty, ponieważ spór dotyczył dwóch z pięciu ulic, które tworzyły Five Points. To jednak historia na kiedy indziej. Wracając do Torrio i jego udziału w tym konflikcie, te źródła są na tyle wątpliwe, że wrzucam je tylko jako ciekawostkę. Niestety nie udało mi się nigdzie znaleźć twardego dowodu na jego udział w walkach. Jeżeli tak rzeczywiście było, to stał po stronie Paula Kelly'ego. Big Jim Colosimo na początku XX wieku był jednym z najważniejszych ludzi w Chicago. W jego posiadaniu były liczne domy publiczne, potocznie zwane po prostu burdelami. Jednak zgodnie ze starą maksymum mówiącą, że na każdego cwaniaka znajdzie się większy cwaniak, Colosimo wpadł w tarapaty.

Nie dane im było jednak długo ze sobą żyć. W maju 1920 roku John Torrio przekazał informację Colosimo o dostawie, która czeka w jego restauracji. Big Jim pojawił się w restauracji, a tam czekał już na niego zabójca. Colosimo wpadł w pułapię i stracił życie. Według wielu źródeł zabójcą miał być kolega Torrio z czasów Five Points, Frankie Yale. Pomimo podejrzeń, policja nigdy Yale'a nie zatrzymała, choćby po to, by go przesłuchać. Inne pogłoski mówiły o tym, że również Capone miał być zabójcą, jednak tutaj brakuje twardych dowodów. Było jednak oczywiste, że za zamachem stał numer dwa ekipy Colosimo. Johnny Torrio, który na śmierci swojego wujka zyskał najwięcej. Po śmierci Colosimo, Torrio zasiadł na tronie chicagowskiej mafii. Kierował największą organizacją w Wiecznym Mieście. Pomimo takiej siły nie zamierzał jednak walczyć z rywalami.

Próbował się dogadać. Rozlew krwi przeszkadza w robieniu interesów, a przecież Torrio, choć bandyta, dokreował się przede wszystkim na biznesmena, który chce zarabiać. Zaraz po objęciu władzy, jeszcze w 1920 roku, Torrio dogadał się z większością gangów czy grup przestępczych Chicago. Była jednak jedna grupa, która zdecydowała się rzucić wyzwanie włoskiemu gangsterowi. Northside Gang. Gang zmieszany etnicznie, ale rządzony przez Irlandczyka, Deana O'Baniona. W swoim składzie mieli Irlandczyków, Żydów czy Polaków. Northside Gang wkrótce stanie się prawdziwym wrzodem na 4 literach Torrio, A później samego Ala Capone. Początkowo wydawało się, że Torrio zdoła się dogadać z O'Banionem i całe chicagowskie podziemie w spokoju będzie robić kasę na przemycie alkoholu. Jeszcze w 1921 roku wszystko wydawało się być w porządku.

O'Banion nie tylko zachował Northside i Gold Coast, zamożną dzielnicę nad jeziorem Michigan, ale nawet dostał kawę Cicero, przedmieścia kontrolowanego przez Torrio i Capone w południowej części Chicago. I wszyscy dzielili się zyskami z kasyna o nazwie The Sheep położonego nad jeziorem. Ale w końcu spokój został zburzony. Rok 1924. O'Banion był wściekły na skutek działalności trzeciego gangu, gangu z West Side, braci Jenna, mającego na celu rozszerzenie na jego terytorium działalności związanej z nielegalnym handlem i szantażami. Jennowie współpracowali z Torrio i dlatego ten nie chciał być sędzią w ich sprawie. O'Banion nie mógł zgodzić się z decyzją Torrio i zaplanował akcję przeciwko Lisowi. Northside Gang zaczęli kraść ciężarówki przewożące nielegalny alkohol. W ten sposób O'Banion i jego ludzie mieli wzbogacić się o jakieś pół miliona dolarów.

Ten jednak nie zdołał zabrać ręki, ponieważ padł trafiony kilkoma pociskami z pistoletu. Torrio pozbył się konkurenta. Niektóre źródła podają Franka Yale'a jako tego, który miał dokonać zabójstwa. Jednak podobnie jak w przypadku zabójstwa Colosimo, brakuje twardych dowodów i ta sprawa nadal nie została rozwiązana. Najprawdopodobniej już nigdy nie dowiemy się, kto tak naprawdę zabił O'Baniona. John Torrio, choć z początku niechętnie, zlikwidował swojego głównego rywala. Nie był to jednak koniec wojny włosko-irlandzkiej, która do historii przejdzie jako wojna piwna, czy też wojna browarniana, w zależności od tłumaczenia. W North Side Gang władzę przejął Jaime Weiss, urodzony w Sieradzu polski gangster. Tak naprawdę nazywał się Henryk Wojciechowski, jednak po przyjeździe do Stanów Zjednoczonych zmienił zarówno imię, jak i nazwisko. Tak czy inaczej, Jaime postanowił szukać zemsty za zabicie swojego szefa i przyjaciela jednocześnie.

Tutaj źródła się różnią, Według jednych miało to trwać kilka lat, a według innych do końca życia jednego bądź drugiego. Po wyjściu z więzienia John Torrio podjął kolejną decyzję. Zdecydował się opuścić Chicago, gdzie nie czuł się bezpiecznie. Wraz z żoną i silną, uzbrojoną obstawą udał się do Nowego Jorku, zostawiając za sobą problemy wiecznego miasta. Torrio chciał żyć na częściowej emeryturze we Włoszech ze swoją ukochaną żoną Anną. Po przybyciu do Nowego Jorku spotkał się z Charlesem Lucky Luciano, aby omówić swoje plany na przyszłość. Panowie znali się jeszcze z czasów Five Points Gang, gdzie szlifowali swoje przestępcze talenty. Jak możemy przeczytać w książce The Last Testament of Lucky Luciano, tak Luciano wspominał tamte spotkanie. On, Torrio, miał ukryte miliony. Powiedział mi, że chce omówić plan. Uważał, że alkohol znów stanie się legalny i chciał zostać moim agentem w Europie, zacząć wykupywać legalne opcje na najlepszą szkocką, aby przygotować się na koniec prohibicji.