John Torrio - mentor Ala Capone

Niektóre źródła sugerują, że John Torrio brał udział w wojnie Kelly vs. Eastman, a więc w jednym z największych konfliktów Nowego Jorku tamtych lat. Konflikt ten nazwano również wojną o dwa punkty, ponieważ spór dotyczył dwóch z pięciu ulic, które tworzyły Five Points. To jednak historia na kiedy indziej. Wracając do Torrio i jego udziału w tym konflikcie, te źródła są na tyle wątpliwe, że wrzucam je tylko jako ciekawostkę. Niestety nie udało mi się nigdzie znaleźć twardego dowodu na jego udział w walkach. Jeżeli tak rzeczywiście było, to stał po stronie Paula Kelly'ego. Big Jim Colosimo na początku XX wieku był jednym z najważniejszych ludzi w Chicago. W jego posiadaniu były liczne domy publiczne, potocznie zwane po prostu burdelami. Jednak zgodnie ze starą maksymum mówiącą, że na każdego cwaniaka znajdzie się większy cwaniak, Colosimo wpadł w tarapaty.

Początek XX wieku to był czas, w którym Stany Zjednoczone terroryzowane były przez czarną rękę. Było to stowarzyszenie włoskich przestępców, którzy trudnili się głównie haraczami. Pierwsze zmianki o czarnej ręce pojawiły się pod koniec XIX wieku. Przestępcy kontaktowali się z ofiarami listownie, a charakterystyczną cechą była czarna ręka służąca jako podpis. Pewnego dnia sam szef chicagowskiego podziemia znalazł w swojej skrzynce podobną przesyłkę. Sęk w tym, że Colosimo nie zamierzał zapłacić stowarzyszeniu ani centa. W tym miejscu na scenie ponownie pojawił się John Torrio, który jak się okazuje był spokrewniony z żoną Colosimo. Według niektórych źródeł Torrio miał być również krewnym samego Colosimo, jednak tutaj brak twardych dowodów. W związku z tym trzeba przyjąć, że pokrewieństwo pomiędzy Torrio a Colosimo było spowodowane ślubem ciotki Johnego z Big Jimem.

Tak czy inaczej w 1909 roku boss z Chicago wezwał do siebie Torrio, który cieszył się w tamtym czasie, jak już ustaliliśmy, sporą reputacją. Johnny miał rozwiązać problem Colosimo z czarną ręką, co rzeczywiście mu się udało. Pewnego dnia postanowił umówić się z bandytami na przekazanie pieniędzy, ale nie przejechał sam. Było z nim dwóch jego ludzi. Kiedy tamci się pojawili, Torrio i jego załoga wyskoczyli na nich i zwyczajnie ich zastrzelili. Czarna ręka zrozumiała przekaz i od tamtej pory Big Jim miał z nimi spokój. Colosimo był na tyle zadowolony z roboty wykonanej przez Torrio, że zaproponował gangsterowi pozostanie w wiecznym mieście i pracę dla niego. Torrio przystał na propozycję i już wkrótce kierował kilkoma domami publicznymi, które należały do jego wuja. W 1910 roku Kongres Stanów Zjednoczonych wprowadził ustawę o handlu niewolnikami, która uznawała za przestępstwo przewożenie kobiet między stanami w celach prostytucji.

To dla osób takich jak Colosimo i Torrio, działających w tej branży, miało stanowić problem. Nic bardziej mylnego. Torrio nadal sprowadzał młode kobiety do swoich domów publicznych, tak by dostarczać klientowi towar najwyższej jakości. Kiedy dwie dziewczyny uciekły z burdelu Torrio i zagroziły pójściem na policję, ten wysłał dwóch swoich ludzi, którzy w przebraniu policjantów po prostu je zamordowali. 10 lat po przybyciu Torrio do Chicago w Wiecznym Mieście pojawia się młodzieniec, z którym Torrio wcześniej już współpracował. Al Capone. Jak wiemy, Capone musiał opuścić Nowy Jork w obawie o swoje życie, a powrót pod skrzydła Torrio, którego znał i szanował, wydawał się być najrozsądniejszym wyborem. List Torrio w tamtym czasie był niezaprzeczalnym numerem 2 całego Chicago. Jego wuj nadal zasiadał na tronie, co wkrótce miało się zmienić. Nadchodziły czasy prohibicji. Czym była prohibicja, każdy z nas wie, więc nie ma sensu tutaj po raz kolejny powtarzać tego samego.

Dla mafii była to przede wszystkim żyła złota, jednak nie każdy był w stanie dostrzec potencjał w szmuglowaniu alkoholu. Szef chicagowskiego podziemia był więcej niż zadowolony z pieniędzy, które przynosiły mu burdele i nie zamierzał babrać się alkoholem. Nie widział w tym sensu. Dostrzegał za to problemy z policją. Na nic zdawały się próby przekonania go przez Torrio i Capone, który dość szybko wyrósł na numer 2 Torrio. Zarówno John jak i Al wiedzieli co trzeba zrobić. Skoro Colosimo nie chce wejść w handel nielegalnym alkoholem, na którym można zarobić jeszcze więcej pieniędzy niż z burdeli, Musi zniknąć. I tak, dobrze słyszycie. Torrio postanowił zlikwidować swojego wujka. No dobra, męża swojej ciotki, ale to niewiele zmienia. W zasadzie to w chwili zabójstwa byłego męża swojej ciotki. Colosimo rozwiódł się z Victorią Moresco. Powodem było uczucie, jakie pojawiło się w nim do młodszej kobiety, z którą szybko się ożenił.

Nie dane im było jednak długo ze sobą żyć. W maju 1920 roku John Torrio przekazał informację Colosimo o dostawie, która czeka w jego restauracji. Big Jim pojawił się w restauracji, a tam czekał już na niego zabójca. Colosimo wpadł w pułapię i stracił życie. Według wielu źródeł zabójcą miał być kolega Torrio z czasów Five Points, Frankie Yale. Pomimo podejrzeń, policja nigdy Yale'a nie zatrzymała, choćby po to, by go przesłuchać. Inne pogłoski mówiły o tym, że również Capone miał być zabójcą, jednak tutaj brakuje twardych dowodów. Było jednak oczywiste, że za zamachem stał numer dwa ekipy Colosimo. Johnny Torrio, który na śmierci swojego wujka zyskał najwięcej. Po śmierci Colosimo, Torrio zasiadł na tronie chicagowskiej mafii. Kierował największą organizacją w Wiecznym Mieście. Pomimo takiej siły nie zamierzał jednak walczyć z rywalami.

Ten jednak nie zdołał zabrać ręki, ponieważ padł trafiony kilkoma pociskami z pistoletu. Torrio pozbył się konkurenta. Niektóre źródła podają Franka Yale'a jako tego, który miał dokonać zabójstwa. Jednak podobnie jak w przypadku zabójstwa Colosimo, brakuje twardych dowodów i ta sprawa nadal nie została rozwiązana. Najprawdopodobniej już nigdy nie dowiemy się, kto tak naprawdę zabił O'Baniona. John Torrio, choć z początku niechętnie, zlikwidował swojego głównego rywala. Nie był to jednak koniec wojny włosko-irlandzkiej, która do historii przejdzie jako wojna piwna, czy też wojna browarniana, w zależności od tłumaczenia. W North Side Gang władzę przejął Jaime Weiss, urodzony w Sieradzu polski gangster. Tak naprawdę nazywał się Henryk Wojciechowski, jednak po przyjeździe do Stanów Zjednoczonych zmienił zarówno imię, jak i nazwisko. Tak czy inaczej, Jaime postanowił szukać zemsty za zabicie swojego szefa i przyjaciela jednocześnie.