John Torrio - mentor Ala Capone

To było 7 długich lat przed uchyleniem i ciężko było w to uwierzyć. Nagle przychodzi facet, który przepowiedział, że cały mój pieprzony, nielegalny biznes, a co za tym idzie, wszystkich innych, zamieni się w gówno. Nie skończyło się na jednym spotkaniu. Następnego dnia panowie ponownie się spotkali, ale Luciano nie był sam. Przyszedł w towarzystwie swoich zaufanych, Franka Costello i Meyera Lanskiego. Rozmawiali o wejściu w legalne interesy. Lanski i Torrio dość szybko mieli nawiązać ze sobą nić porozumienia. Dwa błyskotliwe umysły patrzące znacznie dalej niż kolejny dzień. Na koniec spotkania John Torrio zasugerował grupie rozmówców, by ci zaangażowali się w politykę. W końcu, skoro mogli kupować policjantów, To dlaczego nie móc więcej, mając wsparcie polityczne? Wydaje się, że te słowa najbardziej zapadły w głowę Frankowi Costello. Państwo Torrio pod koniec 1925 roku weszli na statek płynący do Włoch, osiedli w Neapolu, gdzie kupili apartament i mieli w planach dożyć spokojnej starości.

Jeździli na weekendowe wycieczki, chodzili do opery, wygrzewali kości w słońcu kampanii. Oprócz tego dużo podróżowali. Według źródeł Torrio pokochał Hawaję na tyle mocno, że pomiędzy 1926 a 1928 rokiem wielokrotnie zatrzymywał się wraz z żoną w Royal Hawaiian Hotel. I pewnie w ten sposób upłynęłoby mu życie, gdyby nie ten wstrętny Benito Mussolini, który chciał kierować każdym aspektem życia zwykłego włoskiego obywatela. Wypowiedział wojnę mafii i wszystkim ludziom z nią związanym. Dla Torrio i jego małżonki zabrakło we Włoszech miejsca, musieli uciekać. Zdecydowali się na powrót w dobrze sobie znane miejsce, do Nowego Jorku. Zrobili to po cichu, bez rozpowiadania na lewo i prawo. Torrio od czasu zamachu stał się niezwykle ostrożny, starał się trzymać na uboczu i nie wpadać w żadne kłopoty. Po dostaniu w Torrio spotkał się z Luciano, Costello i Joe Adonisem i został poinformowany o wydarzeniach mających miejsce zarówno w Nowym Jorku, jak i Chicago.

Jak można łatwo zauważyć, Torrio choć oficjalnie na emeryturze, nieoficjalnie pełnił rolę swego rodzaju mafijnego doradcy. W maju 1929 roku gangsterzy z całego kraju spotkali się w Atlantic City, aby omówić nowe sposoby wzajemnej współpracy. Spotkanie miało być pomysłem Lanskiego, Costello lub Torrio. Bez względu na to, czyj to był pomysł, Torrio był na tej konferencji postrzegany jako starszy mąż stanu. Gangsterzy spotkali się, aby nawiązać relacje i przygotować się na dzień, w którym prohibicja dobiegnie końca. Jedną z obaw grupy był niedawny rozlew krwi w Chicago. Między lutym a majem 1929 roku w dwóch szeroko nagłośnionych wydarzeniach brutalnie zamordowano 10 mężczyzn. Jedną z nich była masakra w Walentynki, a drugą pobicie kijem bejsbolowym, w wyniku którego zamordowano Alberta Anselmiego, Johna Scalise i Josefa Giunte.

A Torrio powrócił do trzymania się na uboczu. Nazwisko John'ego pojawiło się na krótko podczas przesłuchań w ramach komisji Kefauvera na początku lat 50. Chociaż od lat byli bliskimi przyjaciółmi, współpracownikami biznesowymi, Frank Costello powiedział komisji, że spotkał Torrio tylko dwa razy. Dwukrotnie, w 1943 i 1947 roku, Costello, zeznając pod przysięgą, zaprzeczył, jakoby kiedykolwiek spotkał Torrio. Typowa zagrywka członka mafii, ale o Franku Costello będzie jeszcze okazja porozmawiać w przyszłości. Premier podziemia to również niezwykle ciekawa postać. Jeszcze na początku lat 50. John Torrio handlował nieruchomościami w Ohio. Państwo Torrio przez krótką chwilę mieszkali w Cincinnati, ale ostatecznie wrócili na Brooklyn. Jest ranek 16 kwietnia 1957 roku. Torrio pojawia się w salonie fryzjerskim.