Henryk Wojciechowski - Polak, którego bał się Al Capone

Jednym z najgroźniejszych spośród nich był bez wątpienia pewien jegomość urodzony w Sieradzu. Na świat przyszedł 25 stycznia 1898 roku. Sieradz w tamtym czasie leżał w granicach dawnej kongresówki podległej Imperium Rosyjskiemu. Rodzice Walenty Wojciechowski i Maria Bruszkiewicz nadali chłopcu imię Henryk. Kiedy Henryk Wojciechowski miał zaledwie 3 lata, jego rodzice podjęli decyzję o opuszczeniu rodzinnego Sieradza. Wybór padł na ziemię obiecaną. Stany Zjednoczone. Wojciechowscy trafili do Buffalo w stanie Nowy Jork. Postanowili zmienić nazwisko na krótsze i łatwiejsze w wymowie. Vice. Tym samym Walenty Wojciechowski stał się Williamem, Maria stała się Mary, a Henryk został Erlem. Imię to wywodzi się od najstarszego i najwyższego brytyjskiego tytułu feudalnego.

Pochodzi od skandynawskiego Jarla. Można więc powiedzieć, że rodzice Henryka, już Erla, niejako przewidzieli, że ich syn będzie ważną osobistością. Być może nie spodziewali się, że akurat w amerykańskim podziemiu. A także, że tak krótko. Inna wersja mówi, że Henryk Erlem stał się dopiero w późniejszym czasie, kiedy stał się niemal królem przestępczości. Jednak opcja pierwsza wydaje mi się być bardziej prawdopodobna. Rodzina Weissów niedługo po przybyciu do Buffalo ponownie zmieniła miejsce zamieszkania, przenosząc się do północnej części Chicago. Zamieszkała jej głównie przez społeczność pochodzenia irlandzkiego. Miejsce, w którym wychowywał się Wojciechowski nazywane było Małym Piekiełkiem. Było to miejsce słynące z brutalności i przestępczości. Henryk miał czworo rodzeństwa – Bruno, Frederica, Violet i starszego Josepha.

Joseph miał być właścicielem lokalnego baru i zmarł w młodym wieku. Państwo Wojciechowscy rozstają się, kiedy Henryk wciąż jest jeszcze młody. Być może sytuacja rodziców, a może okolica, w której się wychował, sprawiło, że młody Wojciechowski wkracza na przestępczą drogę. Zaczyna od drobnych przestępstw, by w późniejszym czasie kraść auta. Podczas jednej z takich akcji wpada po raz pierwszy w ręce policji. W maju 1919 roku Air Vice wraz z Jamesem Flemingiem i Alfredem Marlowem zostaje zatrzymany przez funkcjonariuszy policji z Chicago pod adresem 317 North Avers. Gdzie mieściła się melina młodych przestępców? Policja znajduje narzędzia do demontażu podwozia samochodu. Na miejscu jest również mnóstwo części samochodowych.

Czy Wojciechowski trafił za to do więzienia? Tutaj źródła milczą. W małym piekiełku Weiss poznaje Deana O'Baniona, Amerykanina, irlandzkiego pochodzenia. Zaczynają współpracować i wspólnie zakładają grupę przestępczą o nazwie North Side Gang. W jej skład wchodził również Bax Moran i Vincent Drucci, który pochodził z rodziny sycylijskich imigrantów. Choć North Side Gang zwykle określa się jako irlandzką grupę przestępczą, nie jest to do końca prawda. Można tam było znaleźć ludzi takich jak Drucci, czyli włoskich Amerykanów, ale też potomków imigrantów z Hiszpanii czy Żydów. Earl wspólnie z kolegami próbują swoich sił w roli specjalistów od otwierania sejfów. Weiss, O'Banion i Moran w 1921 roku zostają przyłapani na próbie wysadzenia jednego z nich.

Szerzej o tym opowiedziałem w jednym z poprzednich odcinków, serdecznie zapraszam. Wojciechowski i wspólnicy dość szybko w prohibicji dostrzegli szansę na duży zarobek. Chicago i okoliczne miasta łaknęły alkoholu, który przecież nie był ogólnodostępny. To podobno on wyszedł z propozycją przemycania alkoholu z destylarni w Kanadzie. Szybko okazało się, że to prawdziwa żyła złota. Gang zaczął się rozrastać do tego stopnia, że rządził w północnej części Chicago. Na południu w siłę rosło Chicago Outfit pod wodzą Johna Torrio, który przy swoim boku miał Al Capone. Obie grupy wiedziały, że w końcu będą musieli przelać krew. Choć początkowo O'Banion, być może za namową Weisa, próbował dogadać się z Torrio. Próbował, bo jednocześnie organizował napady na włoskie transporty z alkoholem.

10 listopada 1924 roku Dean O'Banion zostaje zastrzelony w swojej kwiaciarni przez zabójców braci Jenna. Im pozwolenie na akcję dał Johnny Torrio. Do władzy dochodzi Earl Weiss, który przysięga pomścić swojego wieloletniego przyjaciela i szefa. Wojciechowski dla wielu stanowił prawdziwą zagadkę. Ludzie, których lubił, wspominali o nim jako o człowieku pełnym dobroci i życzliwości. Ci drudzy drżeli na jego widok, mimo że mierzył zaledwie 170 cm. To, co go wyróżniało i budziło trwogę, to tzw. krótki ląd. Weiss nie potrzebował wiele, by poniosły go emocje. A kiedy to się działo? Cierpieli ludzie. Bardzo prawdopodobne, że za wahania nastroju Erla odpowiedzialna była choroba, na którą cierpiał.

Jednak człowiek z blizną na nim się nie pokaże. Reprezentuje go Tony Lombardo. A sam Capone rozmowę poprowadzi przez telefon. To jedynie utwierdza wszystkich obecnych, że włoski gangster bał się do tego stopnia Weissa, że wolał nie przebywać z nim w jednym pomieszczeniu, nawet rozmawiając o zawarciu pokoju. Szczerze mówiąc, taka postawa Capone nie może dziwić. Weiss zaatakował go z pełną siłą w biały dzień, zużywając tysiąc naboi. Kiedy Wojciechowski był zły, miał wyraz twarzy, który wzbudzał strach u największych, tak jak u człowieka z blizną. Jaime jest skłonny do podjęcia rozmów pod warunkiem, że Capone odda człowieka odpowiedzialnego za atak pod Standard Oil w jego ręce. To dla włoskiego gangstera z oczywistych powodów jest nie do przyjęcia. Wojciechowski wściekły wybiegł z pomieszczenia, w którym znajdował się wraz z Lombardo.

A Capone? Wiedział, żeby przeżyć. Musi zlikwidować Jaime'ego. Minęło kilka tygodni, zanim Capone zdecydował się zaatakować polskiego gangstera. Żołnierze Chicago Outfit ulokowali się w sklepie naprzeciwko kwiaciarni, niegdyś należącej do O'Baniona. A obecnie będącej kwaterą główną Weissa. Oprócz tego ludzie Capone zajęli jeszcze dwie inne miejscówki. Cała akcja była przemyślana i doskonale zorganizowana. Wreszcie 11 października 1926 roku pojawia się okazja do wyeliminowania Wojciechowskiego. Około godziny 16, Jaime i jego ludzie wysiadają z samochodu obok jednego z kościołów. Przechodzą na drugą stronę ulicy, kiedy rozlega się terkotanie karabinu maszynowego. Jaime Weiss zostaje trafiony.

Ciało Jaime'ego Weissa zostało złożone w grobie na cmentarzu Mount Carmel, tym samym w którym pochowany został jego arcyrywal Al Capone i przyjaciel Dean O'Banion. Na jego pogrzebie pojawiło się około 200 ludzi, m.in. George Moran. Jeszcze długo po śmierci Wojciechowskiego dyskutowano na temat tego zamachu. Pojawili się świadkowie, którzy na łamach lokalnych gazet twierdzili, że to ochroniarze Weissa, Sam Pellar i Benjamin Jacobs, zastrzelili swojego szefa. Teoria głosiła, że przez ułamek sekundy Pellar i Jacobs sądzili, że zostali wystawieni przez Weissa. Podobno podczas sekcji zwłok w ciele Weissa znaleziono kulę kalibru 38 mm. Całkiem inną od tej używanej do Thompsona. Sceptycy sugerują, że doszło tu raczej do błędu spowodowanego paniką.

To ona miała sprawić, że jeden z ludzi Weissa przypadkowo wypalił do niego z broni. Tuż przed śmiercią Wojciechowski zawarł sojusz z przywódcą gangu wcześniej wiernemu Chicago Outfit. Tym przywódcą był niejaki Joseph Saltis, nazywany Joe Polakiem. Jedno ze źródeł, do którego dotarłem twierdziło, że Saltis pochodził z Polski. W rzeczywistości wywodził się z rodziny Rusinów Karpackich. Kiedy Saltis wpadł w kłopoty z wymiarem sprawiedliwości, Wojciechowski, chcąc przeciągnąć go na swoją stronę, przekupił ławę przysięgłych. Ostatecznie jednak współpraca między Saltisem a Weissem nie trwała długo. Do dzisiaj Jaime Weiss uważany jest za najgroźniejszego rywala Al Capone, których ten miał przecież bez liku. Bezwzględny, brutalny, wypowiedział wojnę, którą ostatecznie przegrał.

Z dużą dozą prawdopodobieństwa możemy stwierdzić, że brawura, z jaką Weiss atakował włoskiego rywala, brała się z jego choroby. Wojciechowski wielokrotnie powtarzał, że nie spodziewa się dożyć starości. Można więc przypuszczać, że niezbyt przejmował się tym, czy zostanie przez Capone zabity. Na dzisiaj to wszystko. Zachęcam do subskrybowania, lajkowania i komentowania. Jeżeli dotarłeś do końca materiału, zostaw komentarz o treści mafia. Cześć!