Henryk Wojciechowski - Polak, którego bał się Al Capone

Czy Wojciechowski trafił za to do więzienia? Tutaj źródła milczą. W małym piekiełku Weiss poznaje Deana O'Baniona, Amerykanina, irlandzkiego pochodzenia. Zaczynają współpracować i wspólnie zakładają grupę przestępczą o nazwie North Side Gang. W jej skład wchodził również Bax Moran i Vincent Drucci, który pochodził z rodziny sycylijskich imigrantów. Choć North Side Gang zwykle określa się jako irlandzką grupę przestępczą, nie jest to do końca prawda. Można tam było znaleźć ludzi takich jak Drucci, czyli włoskich Amerykanów, ale też potomków imigrantów z Hiszpanii czy Żydów. Earl wspólnie z kolegami próbują swoich sił w roli specjalistów od otwierania sejfów. Weiss, O'Banion i Moran w 1921 roku zostają przyłapani na próbie wysadzenia jednego z nich.

Szerzej o tym opowiedziałem w jednym z poprzednich odcinków, serdecznie zapraszam. Wojciechowski i wspólnicy dość szybko w prohibicji dostrzegli szansę na duży zarobek. Chicago i okoliczne miasta łaknęły alkoholu, który przecież nie był ogólnodostępny. To podobno on wyszedł z propozycją przemycania alkoholu z destylarni w Kanadzie. Szybko okazało się, że to prawdziwa żyła złota. Gang zaczął się rozrastać do tego stopnia, że rządził w północnej części Chicago. Na południu w siłę rosło Chicago Outfit pod wodzą Johna Torrio, który przy swoim boku miał Al Capone. Obie grupy wiedziały, że w końcu będą musieli przelać krew. Choć początkowo O'Banion, być może za namową Weisa, próbował dogadać się z Torrio. Próbował, bo jednocześnie organizował napady na włoskie transporty z alkoholem.

Irlandczycy ścierali się nie tylko z Chicago Outfit, ale i z gangiem braci Jenna. Również założonym przez włoskich imigrantów. Włosko-Irancki spór próbował załagodzić niejaki Mike Merlo, współpracownik Torrio i szef organizacji Uniones Chiliana. John Torrio chciał połączyć wszystkie gorzelnie i destylarnie na terenie Chicago w jedną sieć, z której oba gangi będą czerpać korzyści. 19 maja 1924 roku to Rio zgodził się kupić jeden z browarów O'Baniona. Kiedy przybył na miejsce, zaskoczył go nalot agentów federalnych. To ostatecznie przekreśliło szansę na jakikolwiek pokój pomiędzy Irlandczykami i Włochami. Chicago znalazło się w przededniu konfliktu, który przez prasę zostanie nazwany Piwną Wojną.

10 listopada 1924 roku Dean O'Banion zostaje zastrzelony w swojej kwiaciarni przez zabójców braci Jenna. Im pozwolenie na akcję dał Johnny Torrio. Do władzy dochodzi Earl Weiss, który przysięga pomścić swojego wieloletniego przyjaciela i szefa. Wojciechowski dla wielu stanowił prawdziwą zagadkę. Ludzie, których lubił, wspominali o nim jako o człowieku pełnym dobroci i życzliwości. Ci drudzy drżeli na jego widok, mimo że mierzył zaledwie 170 cm. To, co go wyróżniało i budziło trwogę, to tzw. krótki ląd. Weiss nie potrzebował wiele, by poniosły go emocje. A kiedy to się działo? Cierpieli ludzie. Bardzo prawdopodobne, że za wahania nastroju Erla odpowiedzialna była choroba, na którą cierpiał.

Weissowi dolegały silne migreny, przeszkadzając mu we właściwym funkcjonowaniu. Często kładł się w biurze Deana O'Baniona na kanapie, którą podobno to specjalnie dla niego zainstalowano. Znajdowano go również w całkowitej ciemności, leżącego w bezruchu. Jednego razu Weiss został znaleziony na podłodze, kiedy dostał potężnego ataku bólu głowy. Cierpiał również na raka tętnicy. Był częstym pacjentem w lokalnym szpitalu. O jego dobroci miały świadczyć historie takie jak ta, kiedy to zapłacił za zakupy rodzinie będącej w potrzebie. Będąc pewnego dnia u jednego ze swoich kumpli gangsterów, Weiss usłyszał hałas dobiegający z kuchni. Kiedy do niej wszedł, Zobaczył syna kumpla próbującego wyciągnąć ciastko ze słoika. Weiss się roześmiał i pomógł dziecku zdobyć tak potrzebne łakocie.

Weiss już na komisariacie utrzymywał, że broń znajdowała się pod poduszką i sama Przypadkowo wystrzeliła. Jednak poduszka czy pościel nie nosiła śladów ani krwi, ani wystrzału. Inna teoria mówiła o pomyłce. Podobno Fred miał zostać postrzelony za brata. Napastnicy mieli myśleć, że to tak naprawdę Earl, do którego Fred był podobny. Dopiero po śmierci Weissa Fred przyznał, że brat strzelił do niego za docinki o wojsku. Innym razem Weiss zauważył fotografa chcącego zrobić mu zdjęcie. Zbliżył się do niego i powiedział Zrób mi zdjęcie, a cię zabiję. Nie od razu Weiss rozpoczął planowanie wendety na Torrio i Capone. Początkowo wiadomość o śmierci O'Baniona rozbiła urodzonego w sieradzu gangstera. Podobno zamknął się w łazience, będąc w stanie katatonii.

George Moran, Ralph Moss i matka Erla Mary próbują go stamtąd wyciągnąć. Próby przekonania go do wyjścia kończą się wyważeniem drzwi od łazienki. Kiedy do niego podeszli, Weiss miał powiedzieć, Wszystko, co miałem, zniknęło. W końcu jednak Erle Weiss dochodzi do siebie, a kiedy dowiaduje się, że za zabiciem O'Baniona stoi Torrio, jest gotowy do działania. Nadchodzi czas zemsty, a Vice będzie jej szukał gdzie tylko się da. W tamtym czasie Jaime, jak nazwała go prasa, o czym opowiem za chwilę, cierpiał już na nowotwór, co sprawiło, że nie dbał o swoje bezpieczeństwo. Tym samym stał się lekko myślny w swoich atakach za wszelką cenę, próbując dorwać włoskich rywali. Weiss atakuje w styczniu 1925 roku. Tego dnia jego ludzie ostrzelali samochód Al Capone na skrzyżowaniu 55 i State Street.

A Capone? Wiedział, żeby przeżyć. Musi zlikwidować Jaime'ego. Minęło kilka tygodni, zanim Capone zdecydował się zaatakować polskiego gangstera. Żołnierze Chicago Outfit ulokowali się w sklepie naprzeciwko kwiaciarni, niegdyś należącej do O'Baniona. A obecnie będącej kwaterą główną Weissa. Oprócz tego ludzie Capone zajęli jeszcze dwie inne miejscówki. Cała akcja była przemyślana i doskonale zorganizowana. Wreszcie 11 października 1926 roku pojawia się okazja do wyeliminowania Wojciechowskiego. Około godziny 16, Jaime i jego ludzie wysiadają z samochodu obok jednego z kościołów. Przechodzą na drugą stronę ulicy, kiedy rozlega się terkotanie karabinu maszynowego. Jaime Weiss zostaje trafiony.

Ciało Jaime'ego Weissa zostało złożone w grobie na cmentarzu Mount Carmel, tym samym w którym pochowany został jego arcyrywal Al Capone i przyjaciel Dean O'Banion. Na jego pogrzebie pojawiło się około 200 ludzi, m.in. George Moran. Jeszcze długo po śmierci Wojciechowskiego dyskutowano na temat tego zamachu. Pojawili się świadkowie, którzy na łamach lokalnych gazet twierdzili, że to ochroniarze Weissa, Sam Pellar i Benjamin Jacobs, zastrzelili swojego szefa. Teoria głosiła, że przez ułamek sekundy Pellar i Jacobs sądzili, że zostali wystawieni przez Weissa. Podobno podczas sekcji zwłok w ciele Weissa znaleziono kulę kalibru 38 mm. Całkiem inną od tej używanej do Thompsona. Sceptycy sugerują, że doszło tu raczej do błędu spowodowanego paniką.