#37 Bulimia jest gorsza niż alkoholizm - Maja Makowska

Jaka jest motywacja? Zaburzenia odżywiania mogą dotyczyć zarówno zawodowców, jak i amatorów i warto o tym pamiętać. Więcej na ten temat opowiedziała mi w dzisiejszym odcinku triatlonistka Maja Makowska. Zapraszam Was do wysłuchania. Cześć Maja, witam Cię serdecznie. Cześć, witam. Dobrze Cię widzieć po przerwie. Długiej, długiej. Długo się nie słyszałyśmy, długo się nie widziałyśmy, ale miałbym okazję Cię już gościć w moim podcaście. Co prawda miał wtedy inną nazwę, bo nazywał się Dziewczyna Trytlenista o Sporcie, ale byłaś już u mnie.

Chciałam to zrobić bez wyrzeczeń. Ja tylko tutaj dodam, wiesz co, bo jeżeli ktoś Cię nie zna, to Maja jest także cukrzykiem. Cukrzykiem typu pierwszego, czyli po prostu wrodzona, tak? Tutaj jest to cukrzyca nienabyta, kiedy się obiadamy i tak dalej i potem mamy cukrzycę typu drugiego. Więc to też jest temat do przesłuchania, bo rozmawiałyśmy z Mają w poprzednim podcaście o cukrzycy i sportach wytrzymałościowych. I to jest jedna bardzo ważna rzecz, która dotyczy tutaj Twojej osoby. No a druga ta rzecz chciałabym uzupełnić, że właśnie badania pokazują, że Problemy z odżywianiem często zaczynają się u osób w wieku dojrzewania, czyli tak jak ty powiedziałaś te nawet 13 lat, jeszcze sobie nie uświadamiałaś, to jeszcze nie była taka forma, natomiast wyraźnie w piśmiennictwie mamy zaznaczone, że kobiety, częściej kobiety niż mężczyźni w wieku dojrzewania zaczynają mieć problemy z odżywiania na różnych takich właśnie poziomach psychicznych,

Właśnie najpierw od tygodni, później to się skracało do tygodni, aż wychodziło kilka razy dziennie. I wtedy zaczęłaś szukać pomocy, żeby ci pomóc i wypisałaś się z tych grup, które cię nakręcały w drugą stronę. Zrozumiałaś, że tutaj jest ten problem? Zaczęłam pisać. Zaczęłam pisać o sobie. Zaczęłam pisać to, co się ze mną dzieje, bo ja chyba tego nie widziałam. Ale w pamiętniku jakimś, w jakimś dzienniku. Tak, tak, na kartce, na początku na zwykłej kartce zaczęłam pisać kolorowymi kredkami, że Maja chcesz schudnąć, nie udaje ci się, wymiotujesz, objadasz się i że... Bo ja cały czas miałam taki sam schemat myślenia, że dobre jedzenie, ćwiczenia, niska waga, szczęście.

Jeden artykuł o skoczkach narciarskich, którzy muszą restrykcyjnie pilnować oczywiście swojej diety, bo to jest szalenie istotne i tu mi tak coś zaświtało. To był taki temat do rozmowy. Nie powiem, że łatwo jest też znaleźć gościa. Który przecież nie pisze do skoczka narciarskiego, albo do Maji, albo do kogoś x, cześć może masz problemy z odżywianiem. Nie ma, nie ma po prostu wiesz i to był taki punkt mega dla mnie ważny, że zwróciłam uwagę na to, że ci sportowcy też mogą mieć z tym problemy i w ogóle ten sport, pytanie kura czy jajko, co było pierwsze, czyli jakby

Tam zastosowała kilka prostych trików i zmieniła swoje życie. Na tej zasadzie. Wiesz czego najbardziej mi jest szkoda? Że zmarnowałam na to kilka lat. Na postrzeganie swojego życia i szczęścia przez to jak wyglądam. To tylko tego żałuję. Ale nie żałuję tego, czego się nauczyłam dzięki temu. Ale tutaj rozumiem, że nie jest tak, że teraz wsiadasz na rower i mówisz im dłużej będę jeździć, tym będzie lepiej lub kiedy dłużej przepłynę, no bo nie chcę, żeby ktoś teraz odebrał, to w taki sposób Maja, ale Ty przecież robisz takie ekstremalne wysiłki, robisz akcje, przecież przejechałaś ostatnio 900 kilometrów na rowerze?