Kto wymyślił moje kompleksy?

Kiedyś zawsze były jakieś kanony piękna, do których dążono. Wiadomo, to mogłabym z tego zrobić podcast historyczny, I opowiedzieć Wam teraz wszystko, co gdzieś tam kiedyś udało mi się wyczytać na ten temat. Ale nie o to chodzi. Skupmy się na tych ostatnich latach. Zawsze są te kanony, zawsze do czegoś dążymy. Ale myślę, że też te ostatnie lata, może powiedzmy te 20 ostatnich lat, to jest takie wieczne zarzucanie kobiet nowymi kompleksami. Zawsze było tak, że trzeba było dążyć do jakiejś konkretnej sylwetki, wyglądu i kanonu, ale jednak ostatnio jest to dużo bardziej zintensyfikowane przez, no głównie przez social media, przez w ogóle mass media i przez wszystko i ja uważam, że dorastanie w tych czasach było strasznie trudne.

Jakby czajmy, że to jest w ogóle chore i że z tym się nie da wygrać? Bo wiecie, co jest najśmieszniejsze, że te kompleksy, które nam są wpajane, które teraz są wadami, za chwilę będą modne. Co jest w sumie okrutne, no bo jak ciało może być modne? To jest przecież niedorzeczne. Moje dorastanie przypadło na te lata, kiedy królował ten heroiczny szyk. Sama nazwa jest taka smutna, bo odnosiła się do tego, że dziewczyny, które wpasowywały się wtedy w kanon, były chudziutkie jak Kate Moss w rozmiarze zero, jak trzcina na wietrze miotana. No i sama nazwa sugerowała, że są tak chude, bo biorą heroinę.

No nie wiem, czy jest to coś godnego. Kto wymyślił moje kompleksy? Kto wymyślił moje kompleksy? Kto wymyślił moje kompleksy? Rozumiecie, że ktoś poddaje się operacji, żeby mieć tyłek, który kiedyś był uważany za gruby i obrzydliwy. No bo w czasach tej Kate Moss to przecież brak tyłka był jedynym słusznym wyborem. Znaczy wyborem w ogóle, jedyną słuszną drogą, nie było innej. Trzeba było być po prostu chudziuńkim.