Adaptacja „Zemsty Sithów” Matthew Stovera | Kosmiczni Kowboje

Jakby to, że właśnie jak tylko ok, Jedi staje się Sithem, Więc idziemy go zabić. Nie ma nawet myślenia o tym, dlaczego, co się stało, czy ta osoba wciąż jest tą osobą, którą znaliśmy, czy nie. Nie, już nie jest. Był Jedi, teraz jest Sithem. Odcinamy to grubą kreską i musimy to wyciąć, bo to jest po prostu rak. I jakby to jest interesujące, jakby jak Stover to rysuje jakby tą pewność, którą mają Jedi, co do tego na zasadzie właśnie rada Jedi, Yoda sam w sobie, który jakby jest zazwyczaj mimo wszystko pokazywany jako...

Nie, na zasadzie to jest dogmat Jedi, że jak Jedi upada, staje się Sithem, a Sithów zabijamy. Znaczy... W ogóle w nowym kanonie mamy jasno powiedziane, że Yoda jest najwyższym mistrzem zakonu od kilkuset lat w tym momencie. To jest jego prywatny folwark. Rada? Nie wejdzie do rady nikt, kogo Yoda tam nie chce. Natomiast o ile to ten kult śmierci na zasadzie zabiłbym cię bez wahania, gdyby to w jakiś sposób miało przybliżyć wobec... To jest dzikie, nie rozumiem tego, nie ogarniam skąd Stover to wziął. Z drugiej strony doceniam inną rzecz, której totalnie nie ma w filmie. Już po finale, kiedy jesteśmy w epilogach, Obi-Wan od razu się rzuca na zasadzie a, Luke i Leia, okej, dobra.