Mentionsy Mentionsy
MysteryTV - Jakub Rutka
MysteryTV - Jakub Rutka

Zaginął wśród indiańskich legend - CreepyPasta [PL]

01.08.2025 ·37 min 30 s

Scenariusz: Maciej KośniewskiLektor: Jakub Rutka☛ Instagram: https://www.instagram.com/jakubrutka☛ TikTok: https://www.tiktok.com/@jakub_rutkaODWIEDŹ NASZ SKLEP NA WWW.MYSTERYTV.PLZamów unikatowe audiobooki i soundtracki!☛ NASZA GRUPA NA FACEBOOKU: https://www.facebook.com/groups/1224303840974662/☛✉ KONTAKT [WSPÓŁPRACA/CREEPYPASTY]: [email protected] Obserwuj i słuchaj również na:☛ SPOTIFY: https://spoti.fi/3hy4JFx☛ APPLE PODCASTS: https://apple.co/39dnRph

Sami musimy się rozejrzeć po tej dziurze. Na pewno uznali, że Coltera coś zeżarło albo że się zgubił. Wiesz, dokładnie to samo powiedział mi ten policjant. Sam widzisz, że do niczego się nie nadają. Mówiłem ci, że kanadyjscy policjanci do pięt naszym nie dorastają. Przespacerowali się pewnie po lesie i takie to ich poszukiwania. Martin odpalił silnik. Podjechali pod nieduży motelik. Mimo późnej pory w kilku oknach nadal paliło się światło. Nie był to najwyższy standard. Obdrapane i poobijane ściany, wytarta farba na drewnianych oknach i po prostu brudna okolica niezbyt zachęcały do pobytu.

Głównie przychodzą tam wędkarze, ale zna okoliczne tereny jak nikt. Mężczyzna wzruszył ramionami. Nic więcej nie potrafił pomóc. Brandon podziękował i razem z Martinem postanowili zacząć z samego rana. Zmęczeni długą podróżą rozeszli się, każdy do swojego pokoju. Brandon długo nie mógł zasnąć. Jego myśli cały czas krążyły dookoła Coltera. Gdy w końcu zmożył go sen, było już bardzo późno. Dziwna nazwa. Little Saskatchewan. Little Saskatchewan. Taka indiańsko brzmiąca.

Zgodził się pożyczyć nam wóz. Pojedziesz do Dofin. To turystyczne miasto leżące kawałek stąd. Być może Kolter był również i tam. Wiesz, on zawsze wybierał małe miejscowości, z których wyrusza na wyprawy. Ale sądzę, że tam też warto zajrzeć. Zaraz wyślę ci kilka adresów miejsc, które Colter mógł odwiedzić. No dobra, ty znasz go lepiej. Daj tylko zjeść i już jadę. Postaram się załatwić to szybko. Brandon kiwnął głową, po czymu ścisnął ramię przyjaciela. Był mu niezmiernie wdzięczny, że ten bez zawahania zdecydował się przyjechać tu i pomóc w poszukiwaniach. Pożegnawszy przyjaciela, objechał miasteczko.

Ed wstał, usłyszawszy dzwonek przy drzwiach. Wyglądał, jakby spokojnie mógł już przejść na emeryturę. Siwe włosy, głębokie zmarszczki i bruzdy na twarzy. Dłonie suche i popękane. Starzał się razem z tym sklepem. – Nie jesteś stąd! – burknął nieprzyjemnie. – Trudno nie zauważyć. – Czego chcesz? Powrócił na sfatygowany już fotel za ladą i założył dłonie na piersi, rzucając pogardliwe spojrzenie. Dawał tym samym znać, że nie ma ochoty obsługiwać nowego klienta. Brandon postanowił przejść do rzeczy i pokazał zdjęcie Coltera. Znasz go?

Otaczały czaszkę jelenia z wymalowanymi oczodołami, obwiązaną ludzkimi włosami. Tuż przed nią stała niewielka, kamienna misa, wypełniona ciemnym płynem. Nie zmuszaj mnie do naciśnięcia spustu. Dogadajmy się. Brandon spojrzał na sama, pustym, wyplutym z wszelkich emocji wzrokiem. Dogadać się. Gadać? Tak jak dogadałeś się z Colterem? Sam schował broń i uniósł obie dłonie przed siebie, postępując krok do przodu. Dobra, słuchaj. Nikt nie musi dzisiaj ginąć.

Pokazano wszystkie 5 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.