Wzgórze wisielca - CreepyPasta

Potem znów wbił wzrok w coś niewidzialnego, znajdującego się na szczycie słupa, zawieszając spojrzenie na naprawdę długą chwilę. Ej, co tak właściwie? Albo kogo? Próbujesz tam zobaczyć? Mruknąłem lekko zirytowany. Byłem naprawdę wkurzony, bo póki co jedyną rzeczą, jaką miałem z tej całej wyprawy, był wielki siniak na nodze. Początkowo chłodna woda ze strumienia sprawiała, że nie czułem bólu, ale wkrótce zdarta skóra zaczęła mnie szczypać jak diabli. Roy Terence, właściciel tej małej szopy za drzewami, wyjaśnił. Wcześniej jej nie zauważyłem.

Zamierzamy tu siedzieć przez całą noc? Przecież nie wiemy, kiedy ten wisielec miałby się pojawić, prawda? Co? No, to powiedziałem, poczekam całą noc, jeśli będzie trzeba. Spoko. Burknąłem, siadając przy ognisku i wyciągając swoje przekąski. Mniej więcej trzy godziny później zaczęły grać pierwsze świerszcze, a ostatnie promienie słońca zgasły gdzieś za horyzontem. Trochę się już irytowałem. Zaczęło doskwierać mi zmęczenie. Terry był w pełni przytomny. Siedział spokojnie i wygrzebywał z torby kolejne pianki.